Lahat ng Kabanata ng Attorney Scott's Sweetest Downfall (SPG): Kabanata 91 - Kabanata 100

Belle “Ate anong oras kami magsasara?” tanong ni Bebeng. Kasi mamaya raw lalabas kaming lahat. dahil treat ni Analisa. Ewan ko kay Analisa bakit galante ngayon at gusto sa restaurant daw kami kumain ng hapunan, kahit pwede naman sa apartment na lang kasi marunong naman akong magluto ngunit mahigpit ang pagtanggi ng bestfriend ko. Minsan ko lang daw siya ngayon makasama tatanggi pa ako sa libre niya. Aayaw pa ba ako e, libre na ng kaibigan ko. Isa pa. Lahat kami i-li-libre daw niya. Kasama pa nga si kuya Daniel sa lakad namin mamaya sumangayon na lamang ako matagal na rin kaming walang bonding ni Analisa kaya pinagbigyan ko ngayon. "Ate Belle, saan ka pala pupunta?" tanong ni Bebeng. "May kikitain lang ako bunso. Uuwi rin naman agad ako sa apartment hindi ako magtatagal." "Dapat ate magpaganda ka na lang eh para sa lakad natin mamaya," "Kakain lang naman tayo kailangan pa ba iyon?" "Oo nga pala maganda ka na ate. Kahit ano naman ang ayos mo gusto ni Kuya Scott," sabi ni

Belle Nkayuko ako at nakatingin sa magkabila kong paa ng mayroon akong makitang dalawang paa tumayo sa harapan ko kaya ako'y nag-angat ng tingin. “Tita Mabel?” mahina kong sambit. Mabuti na lang kumalma na ako. Dapat paalis na ako kung hindi ito ngayon dumating. Seryoso ang mukha ni tita Mabel nakahalukipkip pa sa harapan ko. “Ahm paalis na po ako. Gusto ko lang po sana mangumusta kay Abril. Nakita ko naman na ligtas na siya uuwi na po ako,” tipid ko pang ngiti kahit seryoso si Tita Mabel. Napalunok ako ng pasadahan n'ya ako ng tingin. Wala naman imik. Pero slight akong kabado. Bakit kaya ano ang ibig n'yang ipakahulugan sa kilos niya ngayon nakababahala. “Tita, upo muna kung gusto mo po akong makausap,” magalang kung alok sa kaniya. “Magandang hapon din po tita Mabel,” pagbati ko rin sa kaniya. Wala pa rin itong imik nakataas pa ang kilay niya nakatingin lang sa akin. Ngumiti ako kahit gano'n ang ang pakitungo ni tita Mabel. “Anong ginagawa mo rito?!” may galit din sa b

Belle Nang pagpasok ko sa kuwarto. Siyang paglabas din ni Analisa. Nagkagulatan pa kami sabay pareho na lang kami natawa sa biglaang pasalubong. “Sumigaw na si Jaya naririto na ako hindi mo ba narinig?” tanong ko pa sa kaniya bago siya lumampas sa akin baka lang hindi niya narinig ang kapatid ko ng sabihan siya. “Narinig ko pero akala ko ayaw mo pa pumasok dito kaya nagulat ako,” pinasadahan niya ako ng tingin kaya ngumiti ako para kasing pinag-aaralan nito ang aking hitsura o reaksyon ko basta nasa dalawang iyan parang may gusto rin siyang sabihin sa akin nagdadalawang isip lang. “Makatingin aba. Alam ko naman na halata na ang baby bump ko kaya ‘wag mo na tagalan ang titig diyan,” biro ko lang sa kaniya. “Bagay nga sa iyo besh. Mayroon lang akong napansin na hindi ko matukoy.” Saglit na kumunot ang noo ko kunwari naguluhan ako sa kaniyang sinabi. Pero ang totoo ayaw kong mabasa nito umiyak ako kanina o mayroon akong problema na iniisip. “Luh! Ano naman iyan kakatok naman besh,

Belle “Congrats bunso. Nauhan mo pa ako. Paano pala kung balak ko ng magpakasal hindi pala p'wede,” aniya nakangiti. Niyakap din ako ni kuya Daniel. Pinatong ko ang baba ko sa balikat niya. Lihim akong napalunok dahil nag-unahan na pala ang pagpatak ng luha ko sa aking pisngi. Mabuti na lang nakatalikod ako sa mga bisita hindi nila iyon nakita ganun din si kuya Daniel. Sa takot na mapansin niyang umiiyak ako. Dali-dali kong tinuyo ang luha sa aking pisngi. Namalayan ko na lang dinala ako ni kuya Daniel kung nasaan nakatayo si Scott Miguel. Para akong nakalutang habang naglalakad hanggang sa makarating kami sa kinatatayuan ni Scott Miguel. Masigabong palakpakan ang sunod na aking narinig. Lahat sila ay masaya maliban sa akin na seryoso. Wala akong imik simula ng iwanan ako ni Kuya Daniel kay Scott. Pagdukot ni Scott sa bulsa niya marahil ay kukunin ang engagement ring na ibibigay niya sa akin. Nag-umpisa rin magkaroon ng fireworks display. Nag-angat ako ng tingin. Pinanonood ang

Belle Nang makapasok ako sa silid namin. Sandali muna akong tumigil sa pinto pagkatapos inikot ko ang paningin ko sa buong sulok ng kwarto naming magkakapatid. Nang mapunta sa double deck bed nag-steady ang tingin ko dalawa kong kapatid. Malungkot akong napangiti ng maalalang galit ang kapatid ko sa ‘kin. Lalo na si Jaya. Siya ang nagtatampo ng sobra. Bumuntonghininga ako nag-umpisa akong lumakad upang magbihis muna. Si Bebeng kasi doon sa dulo sa tabi ng pader nakahiga. Kaya si Jaya ang malinaw kong natatanaw. Nakatihaya pa ng higa si Jaya at nakapatong sa noo ko sa braso niya. Humugot ako ng hangin sabay malungkot na ngumiti at tumingin ako rito. Halatang gising pa rin si Jaya. Dangan nga lang nagkukunwaring tulog ang kapatid ko ayaw talaga akong pansinin. “Jaya,” tinawag ko siya baka sakaling nawala na ang pagtatampo niya sa akin. Wala akong nakuhang sagot kahit pakiramdam ko ay gising pa si Jaya. Dahil ng bumago siya ng higa inalis ang brasong nakapatong sa noo niya at p