Lahat ng Kabanata ng Attorney Scott's Sweetest Downfall (SPG): Kabanata 81 - Kabanata 90

Belle “Masaya pero umiiyak?” tukso ko kay Scott ng mabasag ang boses niya. Ngumiti na lamang siya pagkatapos niyakap ako sa likuran ko pinatong ang baba sa balikat ko. Sumandal ako naman ako sa dibdib niya ng ipatong ni Scott Miguel ang magkabila n'yang palad sa hindi ko pa halatang tiyan. “Gusto kong magtampo dahil ako na lang ang hindi nakakaalam pero dahil sobrang saya ko ngayon. Lahat ng tampo ko burado na. Dahil dito sa baby natin.” “Sorry na. Sasabihin ko na naman sana sa ’yo noong pauwi tayo galing sa inyo. Na busy naman tayo sa sunod-sunod na emergency nangyari,” “Woah! Tiyak matutuwa sina daddy sa ibabalita kong 'to na magkakaapo na sila. Wala ka bang gustong kainin, love? Bibilhin ko kahit ngayon ay hating-gabi na. Magsabi ka lang lalabas ako para bilhin ko? Diba ganoon maglihi ang mga preggy. Wala ka ba noon?” Umiling ako ang saya ko dahil walang kasing saya ni Scott ngayon. Tumingala ako sa kaniya hinalikan niya agad ako sa noo ko. Yumuko pa si Scott ng abutin

Belle Dumating si Scott saktong pauwi na rin ang pumuntang kapitbahay. Nakasimangot ako kay Scott pero ito chill lang kaya ako nauurat lalo sa kaniya. “Scott anong ginagawa mo bakit naka tunnganga ka r’yan maupo ka nga!” sinita ko na siya parang temang pinanonood ako. Wala naman akong ginagawa. Nakaupo habang ang atensyon ko nasa tiya Lena. Distracted sa papansin na bagong dating na si Scott. Ano naman kaya ang pautot nito’t may pamasid-masid siya sa ‘kin. “Scott Miguel!” Mahinang tumawa. Kung hindi lang siguro nasa funeral homes kami. Malakas na halakhak ang maririnig ko galing dito. Seriously? Inaasar ba ako nito aliw na aliw huh? Sa pagkairita ko sa kaniya. “Love, ‘tong pinabibili mo ayaw mo bang kainin? Mainit pa kainin mo muna,” wika pa at doon lang talaga kumilos si Scott hindi pa nga lang umupo lumapit lang sa tabi ko. “Pinabili ko lang ‘yan para ikaw ang kumain,” “Really? Akala ko gusto mo ito?” gulat pa ni Scott kumunot pa ang noo. “Bakit abala ba ako sa'

Belle Kahit paano mayroon nakipaglibing sa tiya Lena. Naihatid namin siya ng maayos sa huli niyang hantungan kahit na mabilisan lang at hindi ko na pinag-antay ng one week. Dalawang linggo na rin ang nakalipas. Balik sa dati, bahay at sa bakery lang ang daily routine ko. Sinundo ako ni Scott sa bakery dahil isasama niya ako sa kanila mayroon daw sakit ang daddy nito dadalaw si Scott. “Jaya, maaga kayong magsarado ha? At umuwi agad sa apartment ‘wag ng gumala kung saan-saan.” “Ay ang ate Love? Ganiyan naman kami parati hindi kami mahilig maglakwatsa,” laban niya. “Naniniguro lang,” tugon ko. Napangiti ako kasi napanguso ito. Biro ko lang iyon sa kanila ni Bebeng. Para din alam nila na bawal sila gumala lalo silang dalawa lang ni Bebeng sa apartment. Pero ang totoo naman may tiwala ako sa dalawa kong kapatid alam na nila ang gagawin sanay sila dati na silang dalawa lang sa bahay noong ako'y may trabaho pa. “Ate alas k'watro ba kami magsasarado?” si Bebeng ang nagtanong.

Belle “Scott wala akong ginawa,” saad ko rito. Kahit ito lang ang maniwala sa ‘kin okay na ako. Nag-antay ako ng isasagot ni Scott. Napanguso ako ng pagmasdan niya ako pagkatapos naningkit ang mata niya palitan kaming binigyan ng tingin ni Scott. Hindi ko mabasa ang tumatakbo sa isip ni Scott nakapa seryoso kasi kaya hindi na lang ako nagsalita. “Anong nangyari bakit kayo nag-aaway?” si tita Mabel ang nagtanong. Napayuko ako kasi nabasa ko sa mata nito ang dismayado. Kung sa akin lang o para sa ‘min dalawa ni Abril hindi ko mahulaan. “T-tita M-Mabel, wala po akong ginawa kay Abri. Nagulat po ako paglabas ko ng CR. Nakaabang na siya sa akin. Hinayaan ko po siya na insultuhin ako para umiwas po sa posibleng gusot na mangyayari. Ayaw ko po siyang patulan bilang respeto po sa inyo. Dahil pamamahay n'yo ayaw kong magkaroon ng gulo. Iiwan ko na siya rito para iwasan ngunit bigla na lang niya akong hinila sa buhok ko at sinabunutan niya ako. Iyong nadatnan n'yo po kanina. Bumitiw po si

Belle Nang maisuot ko ang binigay ni Scott na boxer short. Nagitla ako ng bigla na lang hinablot sa kamay ko ang hinubad kong undies ko kaya mabilis niyang iyong nakuha sa akin. Malakas na humalakhak ng manlaki ang mata ko at pilit na kinukuha sa kamay niya. Pisti mahilig mang-asar. “Bakit ba? Anong nakakahiya?” tinanong pa ako talaga naman gusto akong asarin. “Scott woi akin na nga ‘yan lalabhan ko,” bulalas ko dahil hawak pa rin niya iyon kahit anong lukso ko hindi ko sa kaniya maagaw. “Ako na ang maglalaba nito mabilis lang ako. H'wag ka ng tumalon. Baka mapaano si baby,” “Paano ayaw mo naman ibigay?!” “Ako na nga makulit naman. Mabuti pa matulog ka na alas-otso na ng gabi bawal sa buntis magpuyat,” Hindi na ako nakapalag ng pangkuin niya ako at maingat na inilapag sa kama. “Nahihiya ka pa rin?” tudyo nito. Aba'y itatanong pa talaga natural ah. “Kung gusto mong mauna matulog, ‘wag mo na akong antayin, love," aniya at mabilis niya akong hinalikan ako sa labi. “Kasi