(CHAPTER 11) Pusong Pinilit Sumuko

THIRD PERSON POV Hindi na makahinga si Seraphina hindi dahil sa hawak na baril na nakatutok sa kanya. Kundi dahil sa katotohanang ang taong may hawak nito ay ang sarili niyang ina. Si Eleanor Montefiore ang babaeng dapat sana’y nagpoprotekta sa kanya. Ang babaeng dapat sana’y nagmamahal sa kanya. Pero ngayon, siya ang dahilan ng takot na bumabalot sa buong pagkatao niya. “Mom…” halos hindi marinig ang boses ni Seraphina. Nanlalabo ang kanyang paningin, hindi niya alam kung dahil sa luha o sa sakit na pilit niyang pinipigilan. Hindi gumalaw si Eleanor hindi rin siya nag-atubili. Ang mga mata nito ay malamig walang kahit anong bakas ng pag-aalinlangan. Parang hindi niya anak ang kaharap niya parang isa lamang siyang bagay isang piraso ng kasunduan. “Akala mo ba matatakasan mo kami?” malamig na tanong ni Eleanor. “Akala mo ba may karapatan kang pumili?” Tumulo ang luha ni Seraphina hindi na niya kayang pigilan. Sa buong buhay niya, sinunod niya ang lahat. Tahimik siyang nagtiis tahi

CHAPTER 12

Caelum’s POVHindi ako agad nakagalaw para akong napako sa kinatatayuan ko habang unti-unting nawawala si Seraphina sa paningin ko. Parang bawat hakbang niya papalayo ay may kasamang pwersang dumudurog sa dibdib ko.“Seraphina…” Mahina kong bulong, pero hindi na niya ako narinig. O baka… pinili na lang niyang huwag lumingon. Mas masakit iyon, mas masakit isipin na sumuko na siya. Na tinanggap na niya ang kulungan na pilit ipinapasok sa kanya.“Move.”Marahas ang boses ng isang guwardiya habang tinutulak ako pababa. Napaluhod ako sa matigas na lupa, pero hindi ko na halos naramdaman ang sakit. Dahil ang totoo wala nang mas sasakit pa sa nakita ko.“Alisin niyo na ‘yan sa harap ko,” utos ni Eleanor para lang akong basura na kailangang itapon. Napangisi ako dugo ang tumulo mula sa labi ko habang dahan-dahan kong itinaas ang ulo ko.“Akala mo tapos na?” paos kong sabi huminto siya. Lumingon at sa unang pagkakataon, may bahagyang pag-aalinlangan sa kanyang mga mata.“Hindi pa ako tapos,” d

CHAPTER 13

Still Caelum’s POVHindi ako umuwi hindi ako natulog at lalong hindi ako nagpahinga. Simula nang iwan namin ang Montefiore estate, iisa lang ang laman ng utak ko paano ko siya ilalabas. Hindi kung kaya ko kundi paano.“Sir, nandito na tayo.” Naputol ang pag-iisip ko nang huminto ang sasakyan sa harap ng isa sa mga private safehouses ko sa outskirts ng siyudad. Tahimik ang lugar. Walang katao-tao. Walang makakapansin.Perfect bumaba ako nang walang imik, diretso sa loob habang sumusunod ang mga tauhan ko. Pagpasok pa lang, agad kong tinanggal ang coat ko at ibinagsak sa mesa. Ramdam ko pa rin ang sakit sa katawan ko mula sa nangyari kanina, pero hindi iyon mahalaga hindi ngayon.“Set everything up,” utos ko. “I want eyes on every Montefiore property within the next hour.”“Yes, sir.” Agad silang kumilos habang nagsisimula silang maglatag ng mga kagamitan laptops, trackers, monitors dumiretso ako sa isang sulok ng kwarto. Doon ko inilabas ang cellphone yung numero ni Raven. Hindi ko na

All Chapters of The Billionaire's Secret Heir: Chapter 11 - Chapter 13

(CHAPTER 11) Pusong Pinilit Sumuko

CHAPTER 12

CHAPTER 13