บททั้งหมดของ Win Me Back, My CEO Husband!: บทที่ 831 - บทที่ 840

Marahil ay matagal nang natapos ang lahat sa pagitan nina Jessica at Craige, tatlong taon na ang nakalilipas pa.Ngunit tila mapaglaro ang tadhana. Sa kabila ng lahat, paulit-ulit pa rin silang pinagtatagpo. Saan man magpunta si Jessica, parang laging naroon si Craige. Naparito lamang siya upang kumain nang tahimik, ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon, dumating din ito at tumigil pa mismo sa harapan niya.Nang marinig ni Jessica ang pang-aasar at papuri ng mga tao tungkol sa kung gaano sila kaangkop ni Paolo sa isa't-isa, bahagya lamang siyang ngumiti. Hindi na siya nagsalita pa.Ngunit sa mga mata ni Craige, ibang kahulugan ang dala ng ngiting iyon.Minsan, ang katahimikan ay isang uri rin ng pagsang-ayon.Parehong walang asawa sina Jessica at Paolo. Kung kaya sa paningin ng iba, posible ang kahit ano sa pagitan nilang dalawa.Samantala, ngumiti lamang si Paolo at magaan na nagsalita.“Sige na, tigilan n’yo na ang pang-aasar sa amin ni Jess. Wala naman akong pakialam, pero b

Ibinaon ni Craige ang kanyang malamig at matalim na tingin kay Jessica habang pilit itong kumakawala sa pagkakahawak niya. Bahagya siyang yumuko bago malamig na nagtanong.“Ano ang ibig mong sabihin?”Bahagyang nanginig ang pilikmata ni Jessica. Pilit niyang pinanatili ang kalmadong anyo kahit magulo na ang kanyang damdamin.“Ano ang ibig mong sabihin sa katanungan mo na 'yan? Hindi ko naiintindihan ang sinasabi ni Mr. Montero.”Isang malamig na ngisi ang gumuhit sa labi ni Craige. Dahan-dahan niyang inabot ang baba nito at marahang iniangat upang mapilitan itong tumingin sa kanya.“Hindi ka naman ganyan noon kapag kailangan mo ng tulong ko,” sagot ng lalaki sa mababa at mapanganib na tono. “Noon, halos ikaw pa ang lumalapit sa akin. Kailangan ko pa bang ipaalala sa 'yo?”Parang kidlat na bumalik sa isip ni Jessica ang mga pagkakataong silang dalawa lang ang magkasama sa pribadong lugar. Agad na namula ang maliit niyang mukha.“Mr. Montero, p-pakawalan muna ninyo ako.”Ngunit,

Tatlong salita lamang ang isinagot ni Jessica.“Hindi mangyayari 'yon.”Sa isang iglap, tila tuluyang naputol ang huling hibla ng pagpipigil ni Craige. Napangisi siya nang malamig, ngunit bakas sa kanyang mga mata ang galit at sakit na matagal na niyang kinikimkim. Hinawakan niya ang mukha ni Jessica at yumuko upang halikan ito.Ngunit sa mismong sandaling iyon, may mainit na luhang pumatak sa kanyang balat.Umiiyak si Jessica.Parang binuhusan ng malamig na tubig si Craige. Agad siyang natigilan at mabilis na bumitaw, saka tuluyang umupo nang tuwid.Biglang natahimik ang paligid. Kahit humupa na ang sakit, nananatili pa rin ang mabigat at hindi komportableng pakiramdam sa katawan ni Jessica. Tahimik siyang tumayo at inayos ang kanyang magulong pananamit.Halos magusot ang kabuuan ng kanyang damit, samantalang si Craige ay nananatiling maayos tingnan. Ni hindi man lamang gusot ang kanyang pantalon. Ang tanging bakas ng nangyari ay ang bahagyang pagkaluwag ng kanyang sinturon.

Ilang minuto ang lumipas, sa wakas ay dumating na si Jessica sa gusali ng Orvix Technology. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na nakapasok siya sa kumpanya ni Craige. Ang matayog na gusaling iyon ay tila umaabot hanggang kalangitan. Makintab, moderno, at sobrang ganda sa paningin.Ngunit sa sandaling iyon, wala nang ibang laman ang isip ni Jessica kung hindi si Craige. Siya lamang ang tanging taong nais niyang lapitan, ang tanging nais niyang hingan ng sagot at maaasahan.Mabilis siyang pumasok sa loob ng kumpanya. Agad naman siyang pinigilan ng receptionist.“Good morning, ma'am, sino po ang gusto ninyong puntahan?” magalang na tanong nito.“Good morning po. Narito po ba si Mr. Montero? Pumunta po ako upang makausap siya,” sagot ni Jessica.Tumango nang bahagya ang receptionist, ngunit nanatiling propesyonal ang tono nang magsalita.“Gusto niyo pong makausap ang boss namin? May nakatakda po ba kayong appointment? Tanging mga may schedule lamang po ang pinapayagang makapasok at m

Agad na nagmadali si Thalia patungo sa Orvix Technology Group sa pinakamabilis na paraan na kaya niya. Kailangang-kailangan niyang makita ang kanyang kuya, ngayon din.Pagdating niya sa lobby, agad siyang hinarang ng receptionist.Tinitigan siya nito mula ulo hanggang paa bago magtanong.“Hello, sino po ang hinahanap ninyo?”“Pupunta ako para makita si Craige Montero.”At dahil diyan, maigi siyang tiningnan ng receptionist. Sa loob ng araw na ito, hindi na mabilang ang mga babaeng dumating para hanapin ang CEO nila.“May appointment po ba kayo?” maayos na tanong nito.Umiling si Thalia at sinabi, “Wala akong appointment, pero paki-inform na lang siya. Ang pangalan ko ay Thalia Alfonso. Kapatid ako ni Craige Montero.”“Ano? Kapatid kayo ng CEO namin?” biglang nagbago ang mukha ng receptionist, halatang nagulat.“Oo. Ako ang biological na nakababatang kapatid niya. Siguradong makikipagkita siya sa akin. Paki-inform niyo siya ngayon at nagmamadali ako.”Ngumisi ang receptionist