All Chapters of Win Me Back, My CEO Husband!: Chapter 861 - Chapter 870

Tiningnan ng personal na assistant na si George si Craige bago marahang itinuro ang leeg nito.“Sir, gusto n’yo po bang takpan ang marka ng halik na 'yan?”Bahagyang huminto si Craige at sumilip sa sariling repleksyon sa salamin.Sa maputi nitong leeg ay malinaw ang mapulang marka. Isang markang iniwan ni Jessica kagabi.Sa halip na mainis, lalo lamang gumanda ang mood nito. Bahagya nitong itinaas ang matalim na kilay habang may bakas ng kasiyahan sa mga mata.“Hindi na kailangan,” kalmadong sagot niya. “Tara na.”Sumunod agad si George habang lumalabas sila ng opisina.Pagdating sa labas, sabay-sabay na yumuko ang mga empleyado at magalang na bumati.“Sir.”Diretso at matatag na naglakad si Craige patungo sa meeting room. Tulad ng dati, malamig at dominante pa rin ang aura nito.Ngunit nang tuluyan itong makalayo, agad namang nagkagulo ang buong floor.Hindi napigilan ng mga empleyado ang excitement at sabik na nagbulung-bulungan.“Nakita n’yo ba ‘yong kiss mark sa leeg ni

Habang nagsasalita, kumuha si Adrian ng steak mula sa plato. Maingat niya itong hiniwa gamit ang kutsilyo at tinidor hanggang sa maging maliliit na piraso.“Pagkatapos na nating kumain saka tayo mag-uusap,” kalmado nitong sabi.Malamig na natawa si Jessica.“Adrian, ano ba talaga ang gusto mong gawin?” direkta niyang tanong. “Sa estado at posisyon mo ngayon, anong klaseng babae ba ang hindi mo makukuha? Bakit hanggang ngayon ay ginugulo mo pa rin ako?”Bahagya siyang tumigil bago mariing nagdagdag.“Huwag mong sabihing nahulog ka na sa akin.”Natigilan si Adrian sa paghihiwa ng steak. Dahan-dahan itong tumingala at tinitigan siya.“Jessica…” mahina nitong saad. “Paano kung talagang nahulog na ako sa ’yo?”Walang pag-aalinlangang sumagot si Jessica.“Adrian, ang katulad mo, alam mo ba talaga kung ano ang pag-ibig?” malamig niyang sabi. “Ang pagmamahal mo ay puro panloloko at pagtataksil lang.”Bahagyang kumunot ang noo ni Adrian sa sinabi ni Jessica.“Jessica, ang nangyari sa

“Ano ba talaga ang gusto mong malaman?”“A-Ang gusto ko lang malaman ay kung ano ang nangyari sa mukha mo. Sinabi ni Adrian na alam niya ang totoo. Sabi niya, kung pupuntahan ko siya, sasabihin niya sa akin.”Bahagyang nag-alangan si Jessica bago sumagot. Samantala, bigla namang natigilan si Craige sa narinig.Dahan-dahan niyang ibinaling ang tingin kay Jessica, tila sinusuri ang bawat emosyon sa mukha nito.“Nakipagkita ka kay Adrian dahil sa mukha ko?”“Siyempre!” agad namang sagot ni Jessica. “Ano pa ba ang iniisip mo? Sino ba ang mag-aakalang ganoon kakapal ang mukha ng hayop na si Adrian na 'yon? Bigla siyang naghiwa ng steak at pilit akong pinapakain. Sabi niya, sasabihin lang daw niya ang totoo kapag kinain ko 'yon. Pero hindi ko naman talaga kinain!”Kitang-kita ni Craige ang pagkasuklam sa mukha ni Jessica tuwing nababanggit ang pangalan ni Adrian. Doon lamang siya tuluyang nakahinga nang maluwag.Sa isip niya, iyon pala ang dahilan. Ngunit may isang bagay pa ring gum

Pagkatapos ng hapunan, kinailangan nang umalis ni Craige para dumalo sa isa na namang meeting. Halatang pagod at abala ito nitong mga nakaraang araw, ngunit kahit ganoon ay tila ayaw pa rin nitong mawalay kay Jessica kahit sandali lamang.Ngumiti lamang si Jessica habang inayos ang mga sketch at design sa mesa.“Sige na, umalis ka na,” mahinahon niyang sabi. “Dito lang ako at ipagpapatuloy ko ang paggawa ng mga design ko.”Hindi agad gumalaw si Craige. Nanatili itong nakatingin sa kanya, tila may gustong siguraduhin.“Kapag bumalik ako mamaya…” mahina ngunit seryosong wika nito. “Hindi ka na naman mawawala, tama ba? Hindi ka na ulit aalis?”Bahagyang natigilan si Jessica bago dahan-dahang lumapit dito. Ramdam niya ang takot na pilit nitong itinatago sa likod ng malamig na mukha.Marahang hinalikan ni Jessica ang pisngi nito.“Huwag kang mag-alala,” malambing niyang bulong. “Dito lang ako. Hindi ako aalis kahit saan.”Mariin siyang tinitigan ni Craige, na para bang gusto nitong

Marahang tinapik ni Craige ang maliit na ulo ni Akisha habang may bahagyang ngiti sa labi.“Salamat sa papuri, Akisha.”Ngumiti si Maxine at marahang hinaplos ang likod ng bata. “Akisha, umupo na tayo.”“Sige po.”Tahimik na umupo sina Maxine at Akisha sa isang side ng mesa, habang magkatabing naupo sina Jessica at Craige sa kabilang panig. Hindi nagtagal, isa-isang dumating ang mga waiter upang ihain ang masasarap na pagkain. Napuno ng mainit at komportableng atmosphere ang pribadong silid.Habang inaayos ni Jessica ang kubyertos sa harap niya, napatingin siya kay Maxine.“Maxine, kamusta na ang sitwasyon ng pinsan ko?”Bahagyang natigilan si Maxine. Ayaw niyang mag-alala si Jessica, lalo na ngayong pagkatapos ng matagal na paghihiwalay ay muli nang nagkatagpo ang dalawa at halatang mas lalo lamang tumibay ang pagmamahalan nila. Kaya marahan siyang ngumiti.“Jessica, huwag kang mag-alala. Malulutas din agad ang problema ng pinsan mo.”Bahagyang gumaan ang pakiramdam ni Jessic