บททั้งหมดของ Love Me Harder, Mr. Billionaire: บทที่ 221 - บทที่ 230

Janna Wow, ang ganda ng Janna ko ah?” Nakangiting wika ni Doc Gabby sa kanya. Kakabukas pa lang ng pintuan ng unit niya at kaagad na bumungad sa paningin niya si Doc Gabby na ang unang namutawi sa bibig ay ang pansinin ang ganda niya. Sabagay, maganda naman talaga ang ayos niya. Mas nakakaganda pala talaga kapag mamahalin ang suot diba? “Hmmp, huwag mo na akong utuhin, Doc Gabby! Matagal ko nang alam na maganda ako kaya huwag mo nang ulit-ulitin.” Nakangiti niyang sagot dito. Natawa naman ito sabay hawak sa kamay niya at sabay na silang naglakad paalis. “I know, alam kong matagal ka nang maganda. Mabait ka din and sweet kaya nga love na love kita eh.” Nakangiting sagot nito sa kanya. Kaagad tuloy siyang nakaramdma ng pag-iinit ng kanyang pisngi. Ang chessy na naman ng sinabi ni Doc sa kanya. Nakakapanginig ng puso. Isang lamborghini limited edition ang gamit ngayun ni Doc Gabby kaya hindi niya mapigilan ang mamangha. Feeling niya tuloy, para siyang naka jackpot sa lotto sim

“Janna, gaano ba kalaki ang galit mo sa akin? Ano ba ang pwede kong gawin para mapatawad mo ako?” seryosong wika ni Darren kay Janna. Napatingin naman si Janna kay Lexi ay tahimik lang na nakikinig. Matalim ang mga matang nakatitig sa kanya na para bang siya itong sinisisi kung bakit nasa harapan niya ngayun si Darren. “Hindi ako galit sa iyo, Darren. Actually, masaya ako para sa iyo. Ang anak na matagal mo nang pangarap ay maibibigay na ni Lexi sa iyo. Iisa lang naman ang gusto kong mangyari eh…iyun ay magiging masaya ka sa buhay mo.” Seryosong wika niya. Pagakatapos sabihin ang katagang iyun, magwo-walk out na sana siya pero naging maagap si Darren na hawakan siya sa kanyang braso. Kaagad naman siyang napapiksi para tangalin ang kamay nito sa braso niya pero naging mahigpit ang pagkakapit nito doon. Hindi matinag. “Ano ba? Bitiwan mo nga ako, Darren!” yamot niyang sambit. “No! Mag-usap tayo, Janna. Pakingan mo lahat ng sasabihin ko. Please…Janna, I love you! Ikaw ang mahal ko

DARREN “Bro, Tumigil ka na!” Kung saan nakaalis na sila Janna, tsaka naman siya binitiwan ng mga kaibigan niya. Akmang susundan niya sana si Janna pero natigilan siya. Lalo na nang maramdaman niya ang paghawak ni Lexi sa kamay niya at pilit siyang pinipigilan nitong umalis. Gusto niya kasi talagang sundan si Janna eh. Hindi siya papayag na may ibang lalaking aali-aligid dito “Get lost! Nang dahil sa iyo, nagkasira kaming dalawa ni Janna kaya umalis ka sa harapan ko.’” Seryosong sambit niya. Nanginginig ang laman niya sa galit. Hindi din kayang tangapin ng kalooban niya na umalis na si Janna kasama ng ibang lalaki! “Hindi! Darren, asawa mo ako! Bakit ba napaka-unfair mo? Ha? Ako ang kasama mo pero ibang babae ang laman ng puso at isipan mo?” umiiyak nang wika ni Lexi sa kanya. Wala sa sarilng tinitigan niya ito. “Unfair? Talaga bang naging unfair ako sa iyo Lexi? Pagkatapos mong pumatol sa iba’t-ibang lalaki, sasabihin mo sa aking unfair ako?” galit niyang sigaw dito. Wala na

JANNA “Gabby, kung sakali bang tangapin kita sa buhay ko, magiging masaya ka ba?” naluluha niyang tanong kay Gabby. Alam niya sa sarili niyang masyado pang maaga para muling pumasok sa isang seryosong relasyon pero kailangan niyang gawin ito para sa sarili niya. At least, kapag alam niyang nasa tabi niya lang si Gabby, hindi na siya mawawala sa landas. Alam niya, sigurado siyang poprotektahan siya nito. Lalo na ngayung nagpaparamdam na naman sa kanya si Darren Oo, ayaw niya na kay Darren. Tangap niya na sa sarili niya ang lahat. Wala na din siyang balak pang mabuhay sa nakaraan. Kailangan niyang ayusin ang sarili niya para sa kanyang kinabukasan. Si Darren ay bunga na lamang mapait na karanasan ng kahapon sa buhay niya. Marami siyang mga bagay na natutunan dito. Mga masasakit na bagay na ayaw niya nang balikan pa. And now, may isang lalaki na handang iparamdam sa kanya ang langit kaya walang dahilan para biguin niya ito. Si Gabby, na umpisa pa lang, ipinaramdam na sa kanya kung

DARREN Sir, hindi po namin napapansin si Miss Janna sa unit niya. Tatlong araw na po siyang hindi umuuwi diyan.’” Salubong ng gwadiya ng condominium building. Kilala na siya ng mga ito dahil hindi niya na mabilang kung ilang beses na siyang nagpapabalik-balik sa building na ito. Hinahanap niya si Janna. Gusto niyang makausap ito. “Hindi pa rin siya umuuwi or baka naman pinagtataguan niya lang ako.” Mahinang sambit niya. “Sorry po Sir! Pero baka nga po pinagtataguan kayo ni Miss Janna.” Sagot din naman kaagad ng gwadiya sa kanya. Malungkot siyang napailing. Sa totoo lang, feeling miserable na siya nitong mga nakaraang araw. Ni hindi nan ga siya nakakapasok pa ng opisina dahil wala siyang ibang ginawa kundi ang magmukmok Gusto niya din sanang uminom nang uminom ng alak pero hindi pwede. Sa tuwing naiisip kasi niya na ang isa sa mga kidney ni Janna ang nasa kanya, mas lalo siyang nakakaramdam ng matinding konsensya. Ayaw niyang sirain ang pinaghirapan ni Janna na ibigay sa kanya