บททั้งหมดของ Love Me Harder, Mr. Billionaire: บทที่ 281 - บทที่ 290

VENUS TAHIMIK niyang sinundan si Mr. Darren hangang sa makalabas ito ng Villa. Mukhang alam na nito ang pupuntahan nito. Patungo ito sa spot ng dalampasigan kung saan nila ito naabutan ni Madam Laura kagabi. Hindi niya mapigilan na mapatitig sa asul na karagatan na nasa harapan niya. Ang ganda pala talaga ng lugar na ito. Nandito sila sa isang Isla na walang ibang nakikita kundi ang mahabang puting-puti na buhangin at walang katapusang karagatan. Kaya lang, sa kabila nang magandang lugar, siyang sama ng ugali ng amo niya. Haysst, sana lang talaga makatagal siya sa trabaho niyang ito. Nilalakasan niya lang talaga ang loob niya eh. Kailangan niya ang trabahong ito para hindi na siya matahin ng mga pinsan niya. Tsaka, kung hindi niya kayanin ang ugali ni Mr. Darren, sayang din ang sweldo. Hindi na siya makakahanap ng trabaho na ganito kalaki ang sweldo tapos iisang pasyente lang ang aalagaan niya. “Nurse Venus?” nakatutok ang mga mata niya sa magandang tanawin na nasa harapan niy

“Hesusmaryosep!” narinig ni Venus na bulong ni Manang nang marinig nila ang malakas na sigaw ni Mr. Darren! Nandito na sila sa last step nang general cleaning kaya lang biglang dumating ang dragon at nagsisisigaw na naman! "Diyos ko! Nandito na siya, Nurse Venus! Ano ang gagawin natin?” pabulong din na bigkas ni Judy. Ang maruming kurtina na hawak nito ay nabitawan nito dahil sa gulat. “Relax lang! Ako ang bahala! Sige na po, ilabas niyo ang mga marurumi na iyan at ako na ang bahala diyan kay Mr. Darren.” Nakangiti niyang wika pero ang totoo, kinakabahan siya. Mukhang galit na galit ang alaga niya dahil sa pakikialam niya sa kwarto nito “Manang, sino ang nagbigay ng pahintulot na pakialaman ang kwarto ko?” galit na tanong ni Mr. Darren kay Manang na noon ay halos manginig na sa takot. Paano ba naman kasi, nanlilisik ang mga mata ng binata habang nakatitig dito “Ako! Ako ang may pakana ng lahat!” lakas loob niyang sagot. Kaagad namang dumako sa kanya ang nanlilisik nitong mga ma

Darren pov Kanina pa siya hindi mapakali. Hindi din niya kayang mag concentrate sa libro na binabasa niya. Hindi niya alam kung ano ang nangyayari sa kanya pero hangang ngayun, ramdam pa rin ng puso niya ang guilt dahil sa nangyari kanina Nagsisisi siya at the same time, hindi niya maiwasan na maawa sa bago niyang nurse. Nag-aalala din siya sa kalagayan nito dahil simula kanina, hindi na ito nagpakita “Umalis na ba siya? Kagaya ng ibang mga nurse na dumating dito, masigawan, mabato ng mga matitigas na bagay, bigla na lang sumusuko sa pag-aalaga sa akin tapos malaman ko na lang na umalis na pala sila.” Hindi niya maiwasang sambit. Lalo tuloy siyang nakaramdam ng lungkot sa puso niya. Narealized din naman niya sa sarili niya na mahirap din pala ang mag-isa. Walang kaibigang nakakausap, walang kakilala at feeling niya, nag-iisa lang siya sa mundo. Dati ang dami niyang mga kaibigan. Sila Zakari, Elvis, Cooper, Grey…siguro lahat ng mga ito inisip na patay na siya. Ang akala ng la

DARREN POV Napansin ni Darren ang pagkatulala ng nurse niya kaya hindi niya mapigilan ang mapailing. Siguro,ang tingin ito sa kanya ay masama siyang tao at hindi niya ito masisisi. “Wala pa namang gagawin at isa pa, mamayang gabi pa naman ako iinom ng gamot. Kung ako sa iyo, magpahinga ka na muna.” Seryoso niyang muling wika dito. Napansin niyang kaagad naman itong umiling. “Naku, tapos na po akong magpahinga Mr. Darren! Huwag niyo na lang pong pansinin ang presensya ko. Isipin niyo na lang po na wala ako sa paligid niyo.” Nakangiti namang sagot nito sa kanya. Hindi niya naman mapigilan ang pakatitigan ito. Sa totoo lang, maganda itong nurse niyang ito. Halatang mabait din tapos napakaamo ng mukha. Venus…bumagay ang pangalan nito sa appearance nito. Kahit na nasugatan ito kanina dahil sa kagagawan niya, hindi naman yata nagtanim ng sama ng loob sa kanya. Nagawa pa ngang ngumiti ngayun sa harapan niya eh. “Medyo mtagal na din ako sa isla na ito. Ngayun ko lang din naramdaman

Darren “Iho, ano itong nabalitaan ko na nakipagbati ka na daw sa nurse mo?” nakangiting tanong sa kanya ni Mommy. Sinabi niya kay Venus kung anong dinner ang gusto niyang kainin mamaya at nagpaalam na ito sa kanya na kakausapin daw si Manang para iyun na lang daw ang lutuin. Ngayun, mag-isa lang siya dito sa may tabing dagat. Gusto niya kasi sanang mag-isip at magmumuni-muni. “Mom..naisip ko lang po kasi, wala naman sigurong masama kung magiging mabait ako sa mga taong nasa paligid ko diba? Ikaw na din ang nagsabi na hindi ko sila kaaway. Nandito sila para pagsilbihan ako kaya walang dahilan para itaboy ko sila.” Seryosong sagot niya dito “Aba at tama iyan, Iho. Naku, natutuwa akong marinig ang bagay na iyan mula sa bibig mo. Ganiyan nga, dapat lang na maging mabait ka na sa kanila. Ang hirap kayang maghanap ng matinong empleyado sa panahon ngayun. Tsaka alam mo ba, alam ko, nararamdaman ko na mabait iyang si Venus at tiyak na magkakasundo kayo.” Nakangiting sagot nito sa kanya