Series 3: Chapter 37

"Hmph!..."Walang ano-ano akong siniil nang mapusok na halik ni Julian nang makalapit siya sa 'kin. Nakahawak ang kaniyang mga kamay sa magkabila kong balikat, habang ang kaniyang labi ay niroromansa ang labi ko."J-Julian..." sabi ko habang pilit kong nilalayo ang sarili ko sa kaniya, pero kahit ano'ng gawin ko ay sadyang mas malakas siya kaysa sa 'kin.At ang hindi ko na mapigilan pa ay ang katawan kong unti-unting nalulu*long sa bawat halik niya. Bakit ako bumibigay?"J-Julian, t-tama na, please? J-Jul—Ahh!"Pikit-mata kong dinadama ang malambot na labi ni Julian na humaha*god sa leeg ko. Damang dama ko ang init ng hininga niya na mas nakakadagdag naman sa kuryenteng dumadaloy sa katawan ko."D-Don't leave me, wife" he seductively said bago niya ituloy ang paglalaway sa leeg ko. Hindi ako nanlaban. Hinayaan ko siyang painitin ang katawan kong nagugustuhan ang ginagawa niya.Isa-isang in-unbutton ni Julian ang suot ko bago niya tanggalin sa 'kin ang blouse ko. Bumungad sa kaniya ang

Series 3: Chapter 38

"Ahh!~ Julian! Julian!..."Kapit na kapit si Julian sa magkabilang balakang ko habang walang patawad niya akong binaba*yo. He's now being rough to me, and I fucking love it!"Your p*ssy really enjoys my c*ck, wife..." sambit niya sa gitna ng ginagawa niya sa 'kin.Mas hinila ni Julian ang nakabuka kong mga hita. Halos umalingawngaw na sa buong opisina ang tunog ng mga balat naming abalang umiindayog sa isa't isa."A-Argh!..." sambit ni Julian nang maglabas siya ng kung ano'ng init sa loob ko.Hinihingal ako...Ngunit nanlaki ang mga mata kong bigla."P-Pinut*k mo sa loob k-ko?" tanong ko sa kaniya."And?" tanong din naman niya na parang balewala lang."J-Julian, m-mabubuntis ako!" saad ko."Who cares?—Well, I care because I'm your fuckin' husband," saad niya bago ako idapa sa ibabaw ng mesa. "Your p*ssy is still in game. Come on, wife.""P-Pero—""Let's continue this, wife. I'm still in the mood," sabi pa ni Julian bago paluin ang pang-upo ko at unti-unting pinasok ang naninigas, maha

Series 3: Chapter 39

Nasa canteen kami ni Mina para sa lunch break at pumwesto kami sa dulo.Nakakagutom!"Bakit ba panay ang ngiti mo?"Napatingin ako kay Mina sa nagtataka niyang tanong na 'yon. Medyo nagtaka rin ako."Panay ang ngiti?" tanong ko pabalik."Simula nang pumasok ka kaninang umaga, daig mo pa ang nanalo sa lotto, e. Ang ganda-ganda ng mood mo. Ano ba'ng nangyari?" curious niyang tanong.Ngumiti ako sa sarili ko nang maalala ko ang sinabi sa 'kin ni Julian."N-Nagbago na ang isip ko, Mina, ayoko ng maghiganti. Mas lalo lang akong napapamahal kay Julian," sabi ko."Napapamahal? What do you mean by that?"Huminga ako nang malalim. I know na hindi niya alam kung ano kami ni Julian para sa isa't isa.Marahan akong lumapit kay Mina. Tinignan ko pa ang paligid kung may iba pa'ng makakarinig sa 'min. "I'm Julian Pallicetti's wife," bulong ko."WHA—" Mabilis kong tinakpan ang bibig niya dahil sa biglang reaction niya."D-Don't freak out. W-Walang ibang nakakaalam dito kundi ikaw, ako at si Julian l

Series 3: Chapter 40

Dumaan ang buong maghapon ngunit hindi ko pa nakakausap si Julian. Nang sumapit ang uwian ay naglalakad akong mag-isa palabas ng building.Nakita ko si Mina. I was about to greet her pero mabilis na siyang umalis. Hindi na niya ako kinausap pa. Alam kong galit pa rin siya sa 'kin.Huminga na lang ako nang malalim.Sa paglabas ko sa building, kinuha ko muna ang phone ko para contact-in si Julian pero hindi siya sumasagot. Tatlong beses lang itong nag-ring pero wala pa rin.Uuwi na nga lang ako na mag-isa.KINABUKASAN, I was so excited na pumaosk para dalhan si Julian ng pagkain. Alam kong paborito niya itong dadalhin ko sa kaniya.Nag-book ako ng motortaxi para agad na makarating sa company building, ngunit sa pagbaba ko, napansin kong walang naka-park na kotse ni Julian."Hindi pa rin siya pumasok?" tanong ko sa sarili ko. Ano na kaya ang nangyari do'n?Dahil dito, inisip ko na baka nagkasakit siya kaya hindi nakapasok. Kahit hindi pa naman ako sure ay pinuntahan ko na lang ang condom

Series 3: Chapter 41

Bumagsak ang matinding emosyon na nasa loob ko habang nakatingin sa lumuluhang mga mata ni Julian."L-Lahat ginawa ko para sa 'yo d-dahil bukod sa n-nangako ako sa mama mo, mahal na m-mahal din kita, Julian!" humihikbi kong sabi habang hinahampas ang dibdib niya.Hinayaan niya ako. Hindi siya pumatol, kundi ang hayaan lang ako na ibulalas ang sama ng loob ko sa kaniya."A-At napakatanga ko naman! Sobra-sobra akong n-nahulog sa patibong mo d-dahil lang sa nangyari sa 'tin! Masyado mo akong n-nilinlang! Masyado akong nagpadaig s-sa peke mong pagkatao!""F-Francine... d-don't leave me, please..."Umiiling lang ako sa pakiusap niya. Pilit kong pinatitigas ang puso ko kahit na alam kong mahal na mahal ko pa rin siya."I-I can't take this anymore, Julian. I think that this... this is the end of our story," huli kong sabi bago ko siya tuluyang talikuran. Lumuluha akong umalis sa building. Kahit kailan, ayoko na siyang makita pa.Dahil sa mat

Series 3: Chapter 42

"I-I think, this is the consequences of the things I've done to you, Andrade. Maiintindihan ko ang galit mo," sabi ko pa sa kaniya.Pero sa halip na magalit siya ay hinawakan niya ang kamay ko at ngumiti sa 'kin."Naiintindihan kita, France," kalmado niyang sabi sa 'kin. "H'wag kang mag-alala, handa akong makinig sa 'yo. Nandito kami ni Cornelia para sa 'yo."Tumango si Cornelia habang nakangiti nang malapad sa 'kin. Hindi ko alam kung ano'ng mukha ang maihaharap ko sa mag-amang 'to. Ang bubuti nila sa 'kin. HINDI AKO makapagpahinga dahil binabagabag na naman ako ng mga nangyari sa 'min ni Julian. Mabigat pa rin sa dibdib ko ang lahat."S-Si Cornelia?" tanong ko nang pumasok si Andrade."Umuwi muna. May need siyang asikasuhin," sabi ni Andrade at saka naupo sa tabi ng kama. "Kumusta ka na? Maayos na ba ang pakiramdam mo?"Ngumiti at tumango ako kay Andrade."Oo. Salamat sa tulong mo, ha