All Chapters of THE BEST MISTAKE: The Rebellious Heirs: Chapter 311 - Chapter 320

"Sorry, hindi ko intention na saktan ang kalooban mo. Ang ibig kong sabihin ay iba ang pagmamahal at alaga ng isang ama sa bata kaysa ina."Naitikom niya ang bibig at napahawak sa kanang pisngi. Ganoon na ba siya ka obvious at nababasa ng binata ang laman ng isipan niya?"Napatawad na kita sa ginawa mo sa akin noon."Muling umawang ang mga labi niya dahil sa sinabi ng binata. "Excuse me?" parang abingi na aniya dahil hindi makapaniwalang sabibin iyon hg binata sa ganitong sitwasyon. "May kasalanan ka rin sa akin noon.""I know." Seryusong tugon ni Terence. "Pero itinago ko iyon sa iyo upang sagutin mo ako."Parang biglang nainis si Charlene sa sarili. Nakalimutan niyang naikuwento niya pala sa binata noon na ayaw niya sa lalaking mayaman dahil baka ayawan siya ng pamilya nito at hindi niya kayang makihalubilo sa mapepera."Hindi ko intensyon na itago sa iyo nang matagal ang pagkatao ko noon. Kumukuha lang ako ng tyempo dahil ayaw kong magalit ka sa akin." Pagtatapat ni Terence. Tama

"Sorry pero lalo lamang lalalim ang sugat sa puso niya at hindi kakawala sa akin kapag pinagbigyan ko ang gusto ninyo." "Pero —""Look, tita, pareho lang kami magdusa kapag nagsama kami bilang mag asawa dahil iisa lang ang nagmamahal kaya sana ay maunawaan niyo ako." Pakiusap na ni Terence sa ginang. "Bakit hindi mo subukang turuan ang puso mong mahalin ang anak ko?" halos pabulong lang na pakiusap ni Dory sa binata at baka marinig ng anak."Ilang taon ko na pong sinubukan at tama na po iyon." Bumagsak ang mga balikat ni Dory dahil sa sinabi ng binata. Alam niya ang tunay na damdamin nito para sa anak niya dahil nakiusap din siya dito noon sa binata. Hindi na niya alam ngayon kung ano ang dapat gawin upang manatili ang binata sa tabi ng anak niya kahit walang pagmamahal.Nalungkot si Trisha para sa kaibigan pero ayaw niyang pangunahan ang anak lalo na sa ganitong usapin. Mukhang ang dami niyang hindi alam sa naging desisyon ng anak sa mga nakaraang buhay nito. Hanga siya sa anak at

"Mama, look po ang guwapo ko na at sinukalayan ako ni Daddy Terence!" Tuwang tuwa at patakbong pumasok sa kusina si Terence. Muling umawang ang mga labi ni Charlene at napatingin sa lalaking naka sunod kay Jessy. Parang normal lang ang araw nito at bumati pa sa kaniya. "Good morning, pasensya na pala kahapon at hindi ko natapos ang pagkain dahil biglaan ang alis ko.""Ok lang, kumusta si Cynthia?" "Tulog siya nang umalis ako kanina."Napatitig si Charlene sa binata at napunta ang hitsura nito. "Hindi ka nakatulog magdamag?""Hindi ako sanay na matulog nang naka upo lang."Marahang nagkibit balikat si Charlene at hindi na nagtanong pa at baka kung ano pa maitanong niya at hindi magustohan ang maging savot ng binata."Nakiusap ang ina niya na huwag kong iwan ang anak niya hanggang sa maging stable ang mental health niya."Hindi pa rin siya nag react sa paliwanag ng binata kahit hindi niya tinatanong ito. Gusto niya sanang itanong dito kung naniniwala ito na wala sa tamabg pag iisip s

"Hey, saan ka pupunta?" Habol niya sa binata at nauna pa itong pumasok sa bahay niya."Kailangan kong matulog at wala pa akong tulog." Humihikab na ani Terence at diri diritso lang ito sa paglalakad. Patakbong nilapitan muli ni Charlene ang binata nang makitang papunta ito sa silid niya. "Hindi ito bahay mo at mainit dito dahil walang aircon.""No problem." Humikab muli si Terence at parang hindi naintindihan ang sinabi ni Charlene. "Terence, hindi ka maaring matulog dito. Bukod sa mainit ay baka malaman ni Cynthia at lalo siyang mabaliw." Pinigilan niya ang binata sa tangkad pag higa sa kama niya."10 minutes please." Bigla siyang nakunsensya nang makiusap ng kaunting oras ang binata at namumungay ang mga mata nito dahil sa kaantukan. Tumabi siya upang maka lapit ito sa kama. Kung hindi dahil sa kalulitan ng anak niya ay naka uwi sana ito at doon nakapag pahinga. Hinayaan na niya itong mahiga sa kama niya at padapa pa itong humagsak sa kama. Hindi na nito nagawa hubarin ang suot n

Napatingin si Charlene sa pinto nang may marinig na katok. Napatingin siya sa relong nakasabit sa dingding at alas dos na ng hapon. Wala siyang ini expect na bisita kaya hindi niya alam kung sino ang bisita niya. Naka bihis pa naman na siya dahil after thirty minutes ay aalis siya upang sunduin si Jessy. Sinilip niya muna sa siwang kung sino ang kumakatok at nakita niyang lalaki ito. "Sino po sila?" tanong niya pero hindi pa binubuksan ang pinto. "Dito ba nakatira si Miss Charlene?""Binuksan na ni Charlene ang pinto pero hindi pinapasok ang lalaking pamilyar ang mukha sa kaniya. "Sino po sila at ano ang kailanga ninyo?" Magalang niyang tanong sa lalaki. Biglang kumabog ang dibdib niya nang makita ng malapitan ang mukha nito."Finally, nahanap din kita!" Nanlamig ang mga kamay ni Charlene dahil sa takot at alala. Nakilala niya ang lalaki dahil nakita niya ang larawan nito noon sa walet ng ate niya. Pero paano nito siya nahanap gayon kahit kapatid niya ay wala silang kontak. At baki