All Chapters of Secretly, Mrs. CEO: Chapter 231 - Chapter 240

Naya Diaz"Is everything okay?" tanong ni Lola Erlita pag-uwi namin sa mansyon. "Wala bang masamang nangyari sa inyo? Wala bang masamang nangyari rito kay Naya?"Si Xavier ang sumagot. "Wag ho kayong mag-alala, Lola. Everything's good. Nagawan kaagad ng paraan ang nangyari kanina.""Bakit ba kasi lumabas-labas pa kayo? Pwede naman kayong kumain dito sa bahay. Alam mo naman na ang sitwasyon, Xavier. Nagawa mo pa talagang ayain sa labas 'tong asawa mo. Paano kung sa hindi inaasahan ay may nangyari sa kanya o sa magiging anak niyo? Maibabalik mo pa ba ang pagkakataon?"Napakamot na lamang si Xavier sa walang prenong litanya sa kanya ni Lola Erlita. Sa kabilang banda naman ay lihim na lamang akong napangiti dahil ramdam ko ang sinseridad ni Lola sa mga sandaling iyon. I had never been treated this way. Bukod kay Xavier, wala pang nakakapagpakita sa akin ng kabutihan at pag-aalala. Tama nga ang sinabi sa akin ni Lola Verena, napakaswe

Xavier Iglesias"The bomb was fake," anas ni Vince pagpasok ko sa kwarto kung saan nila iginapos ang lalaking nahuli namin kanina. "Nakita namin sa CCTV footage na itong lalaki nga na ito ang naglagay ng bouquet sa loob ng restaurant."Kunot-noo kong tinapunan ng tingin ang lalaki na sa puntong iyon ay mataman lamang na nakikinig sa usapan namin. "Wala ba siyang kausap na staff ng restaurant? Any allies?"Umiling si Vince. "No one."Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko at umupo sa bakanteng upuan na nasa harapan ng lalaki. "Who is this guy? Fill me in."Si Ares ang sumagot. "He's Matteo Morales. He's not one of your classmates from college, as he claimed to be. Nag-aral siya sa state university ng criminology, pero hindi nakapagtapos dahil sa financial problem. Dario Navarro hired him to put the bomb in the restaurant. Isa siya sa mga bagong tauhan ni Dario.""Dario hired him to put the bomb in the rest

Xavier Iglesias"How was the food? Is it to your liking?" tanong ko kay Naya na sa mga sandaling iyon ay nag-angat ng tingin sa akin. "Sakto lang ba ang timpla?"She shook her head. "Sakto lang. It's tasty and creamy, sweet and sour.""That's good, then." Ngiti ko at nagsubo rin ng makakain ko. "Sinigurado ko talagang ayusin ang pagluluto niyan para sa 'yo. Alam ko rin naman kasi na masyadong sensitive ang panlasa ng mga nagbubuntis. Other than that, you don't want food that is too spicy."Matapos niyang uminom ng juice ay tinapunan niya ako ng tingin."You prepared all this?" wika niya na agad kong ikinatango. "Pero hindi ba…busy ka na ini-interrogate 'yong lalaking nahuli ninyo kanina? Nagawa mo pang magluto after that?"Ipinatong ko ang kamay ko sa kamay niya na nasa ibabaw ng lamesa. Pinisil ko iyon at matamis na napangiti sa kanya."For you," agad kong sagot. "Wala akong hindi gagawin para sa 'yo.

Third Person's POVMahigit apat na oras na ang dumaan simula nang makatulog si Matteo dahil sa suntok na natanggap nito mula kay Xavier, ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin ito nagigising.Sa kabilang banda naman ay nakaupo sa sulok ng kwartong iyon si Ares at matamang nagbabantay sa huli. Bagama't nabanggit nito kay Xavier na dati itong tauhan ng mga Iglesias, tila ba hindi pa rin siya makapaniwala.Pakiramdam niya ay nagsisinungaling ito.Pakiramdam niya ay gumagawa lang ito ng dahilan para makaligtas siya sa magiging hatol ni Xavier sa kanya.Ngunit kahit ganoon pa man, sigurado si Ares na hindi makakatakas si Matteo sa oras na malaman ni Xavier ang katotohanan. Alam niya ang kakayahan ni Xavier at hindi ito magdadalawang-isip na tuldukan ang buhay ng lalaking ito sa oras na niloko siya nito.Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan niya nang muli niyang sariwain ang narinig niyang pahayag mula sa kanyang

Xavier Iglesias"I want to learn everything about your world. Gusto kong matutunan ang lahat-lahat, kabilang na ang pakikipaglaban. I want you to teach me, if not now, maybe in the future."Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko habang inuulit-ulit ko ang mga salitang iyon mula kay Naya. Tinapunan ko siya ng tingin habang suot ko ang matamis na ngiti sa mga labi ko.Mataman ko lamang siyang pinagmamasdan habang mahimbing siyang natutulog. Not long after that, banayad ko siyang hinalikan sa kanyang pisngi kasunod niyon ay lumabas na rin ako ng kwarto.Habang naglalakad ako pababa ng hagdan, patungo sa living room, agad kong hinugot ang cellphone ko mula sa bulsa ko.I called Ms. Verena."It's midnight. What are you calling for?" bungad niya na bahagya kong ikinangiti. "If it's not something important…""Believe me, you'll want to hear about this," tugon ko. Sa pagsan