All Chapters of A Stepbrother's Burning Desire: Chapter 191 - Chapter 200

PARANG isang kandilang dahan-dahang nauupos si Xyza. Nang akayin siya ni Flint papunta sa couch para paupuin ay kusa ng nagpatianod ang katawan niya.Para bang nawalan na siya ng lakas para pumalag at makipagsagutan, ang tanging nagawa na lang niya ay ang humikbi at umiyak.Pagod na pagod na siyang magalit at magtanim ng sama ng loob. Siguro nga ay tama ito, mapapagod lang siya kung palagi siyang magmamatigas.Kung patatawarin man lang niya ang mga ito, bakit hindi pa ngayon? Bakit pa niya patatagalin?Ikinulong niya ang sariling mukha sa sariling mga palad, at doon ay ibinuhos niya ang lahat ng mga luha, kasabay na roon ang mga luhang may matagal nang kinikimkim.Hinayaan siya ng tatlo sa ganoong posisyon, habang ang mga ito ay walang imik lang sa kanya-kanya nitong puwesto.Nang magsawa at mapagod siya sa kaiiyak ay iniangat niya ang mukha, handa na siyang kausapin ng maayos si Flint.“Alam ko na sumusobra na ako sa ugali ko, alam ko rin na napakatigas na ng kalooban ko. pero masisi

MAGKAKAHARAP na sila ngayong apat sa living room.Nasa kabilang side ang mommy niya at si Alfredo na magkatabi, habang sila ni Flint ay nasa harap ng dalawa at magkatabi rin, magkahawak-kamay pa rin sila.“So, anak, Xyza, puwede mo bang ikuwento sa ‘min kung ano ang nangyari sa ‘yo sa loob ng limang taon mong pagkawala?” panimula ng kanyang ina.Bumuntung-hininga muna siya ng malalim bago nagsalita.“Noong pinalayas niyo po ako sa mansion, mom, doon ko unang naramdaman kung paano maging palaboy. Ibang-iba pala sa pakiramdam, naroon ang takot, kaba, at pakiramdam ng nag-iisa ka lang at hindi alam kung saan ka patungo,” panimula niya. “Hindi ko alam kung saan ako noon pupunta, at kung sino ang taong lalapitan ko para humingi ng tulong at pansamantalang manuluyan. Mabuti na lang at nariyan si Cyla, ang bestfriend ko, pati na rin ang mommy niya. Sila ang kumupkop sa ‘kin. Binigyan nila ako ng tirahan at trabaho, at pinag-aral din sa ibang bansa, kaya ko narating ngayon ang tagumpay ng pagi

MALAKAS na humahagulgol si Jaela habang nakaluhod sa harap ng nanghihinang ina. Hawak pa niya ang medyo malamig nitong kamay.“Mommy, I’m sorry. Naging masama akong anak at kapatid, naging selfish ako. Imbes na tumulong ako rito para makabangon ulit tayo, naglayas ako para takasan ang problema natin, para sa sarili kong interes,” umiiyak niyang paghingi ng tawad sa ina. “Kahit ako ay hindi ko maisip na patawarin ang sarili ko dahil sa mga kasalanang nagawa ko sa inyo. Sa mga masasakit na salita na hindi niyo deserve na marinig mula sa ‘kin. Minahal niyo kami ni kuya, at ibinigay ang lahat ng mga bagay na para sa ‘min, pero puro kasamaan lang ang isinukli ko sa inyo lalo na ngayon na kayo naman ang nangangailangan ng pagkalinga,” dugtong pa niya, halos hindi na siya makahinga sa sobrang pag-iyak.Nanghihina man ang kanilang ina at namumutla, pero nagawa pa rin siya nitong bigyan ng isang tunay na ngiti.“A-anak, alam kong darating ang araw na ito, na hihingi ka ng tawad sa ‘kin. Pero m

“CYLA?! MOMMY CATHY?! A-ano ang ginagawa ninyo rito?” gulat na tanong niya sa mag-ina.Hindi niya inaasahan na ang dalawa ang tinutukoy na bisita ng kanyang ina. Nagtataka siya dahil personal pang pumunta sa bahay nina Flint ang mga ito.Malamlam ang mga matang lumapit sa kanya si Cyla.“Besty, galit ka ba sa ‘kin? Sa ‘min ni mommy dahil sa ginawa naming pakikipagsabwatan kay Flint para makuha ka niya?” malumanay na tanong nito, kalakip ang tila pag-aalinlangan sa boses.“I’m sorry, sweetheart. Ginawa ko lang kung ano ang nakikita kong tama. Hindi naman sa nakikialam ako sa personal mong buhay, pero ina rin kasi ako. Ilang araw ko lang na hindi makita si Cyla, hindi na ‘ko mapakali. Kaya hindi na ‘ko nagdalawang-isip pa ng banggitin ni Flint na miss na miss ka na raw ng mommy mo, kaya kahit magalit ka pa sa ‘kin, ay pinagbigyan ko pa rin si Flint sa paki-usap niya,” paliwanag naman ni Cathy.Natawa naman siya sa mga sinabi ng mag-ina.“M-may nakakatawa ba sa sinabi namin, besty?” naka

“Oh, Jaela. Huwag kang matakot, wala akong gagawing masama sa ‘yo, at hindi kita sasaktan kung susunod ka sa mga sasabihin ko,” sambit nito na may ngising demonyong nakapaskil sa mga labi.Nangunot ng sobra ang kanyang noo dahil hindi niya makilala ang lalaki, pero pamilyar sa kanya ang mukha nito. Hindi niya lang maalala kung saan sila nito dati nagkita. Kaya hindi nakapagtatakang kilala siya nito.“Sino ka nga?! B-bakit hindi mo sabihin ang pangalan mo?!” nahihintakutang tanong niya habang dahan-dahang umaatras nang mapansin niyang umaabante ito patungo sa direksiyon niya.“Grabe ka naman!” humalakhak ito na parang demonyo, pagkatapos ay pumitik pa sa hangin. “Ang bilis mo namang makalimot. Hindi ba magkaklase tayo noon sa isang subject? Irregular student ako, pala-absent nga lang, that’s why hindi mo ako matandaan,” dugtong pa nito.“W-wait…” pilit niyang inaalala kung saan niya ito naging kaklase.“A-Andro? Tama? Oo, ikaw nga! M-magkaklase tayo noon sa isang subject, sa physics, n