Lahat ng Kabanata ng Secret Wife Ako ni Professor Darien: Kabanata 521 - Kabanata 530

Umiikot ang tingin ni Darien, mababa at paos ang boses niya. “Maganda.”Hindi napigilan ni Harmony ang pag-angat ng gilid ng labi niya.“Kung maganda pala, huwag ko na kayang hubarin tonight?”“Hindi puwede.”Biglang pumalupot ang braso ni Darien sa baywang niya, idinikit siya sa katawan nito. Sa manipis na tela, ramdam na ramdam ni Harmony ang hugis ng katawan nito at ang init na halos nakakapaso.Lumapit ang labi ni Darien sa tainga niya.“Kung paano kita tinulungan isuot ’yan, gano’n din kita tutulungan na hubarin.”Pagkabigkas pa lang niya noon, napasigaw na si Harmony.Binuhat siya ni Darien nang pahalang at ilang hakbang lang ay nasa tabi na sila ng kama.Ibinaba siya sa kama, at sa suot niyang purple na pantulog, para siyang lotus na bagong bukadkad.Hindi maitago ni Darien ang paghanga at init sa mga mata niya.Buong katawan niyang pinatungan si Harmony.“My wife, you’re so beautiful.”Mula sa boses niyang puno ng magnetism, ang simpleng papuring iyon ay parang mat

“Eh ano ba dapat kitang itawag? Ang low-key mo kasi. Ganyan kalakas ang background mo pero wala kang sinabi kahit isang beses. Samantalang si Leign, araw-araw binabanggit yung tiyuhin niyang vice,” sabi ni Zenaida.Ngumiti lang si Harmony, bahagyang nakapikit ang mga mata. “Ako ay ako. Sila ay sila. Kung gusto mong makuha ang totoong respeto ng mga tao, dapat sa sarili mong kakayahan nanggagaling, hindi dahil may inaasahan kang iba.”Tumango si Zenaida bilang pagsang-ayon.“Sa totoo lang, simula nang umalis si Leign, ang pinaka-masaya diyan si DoctorAlexis.”Napatawa si Harmony.*Dumating ang araw ng karting. Halos sabay dumating sa venue ang pamilya ni Harmony at si Zenaida.Pagkakita pa lang ni Daria kay Zenaida, matamis na siyang tumawag, “Pretty auntie!”Kinuha ni Zenaida mula sa sasakyan ang isang maliit na figurine na hindi pa bukas at inabot kay Daria. Masayang niyakap iyon ng bata at agad na nagsabi, “Thank you, pretty auntie!”“Ang sweet talaga magsalita ng anak mo,”

“Madalas din akong naglalaro dito sa club na ’to. Next time na pumunta ka, pwede mo akong tanungin. I can teach you,” sabi ni Zenaida, kalmado lang.“Ah… oo, oo,” tulala pang sagot ni Xander.Akala ni Zenaida, dahil sa gano’n ang reaksyon niya, baka hindi si Xander interesado. Kaya dinugtungan niya, “Of course, pwede ka rin namang mag-hire ng coach. Mas professional pa rin sila.”“Ha?” saka lang tuluyang nag-sink in kay Xander ang sinabi niya. Bigla siyang napasigaw sa tuwa, “Hindi, hindi! I mean, no, no! Hindi na ako kukuha ng coach. Ikaw na lang magturo sa akin.”“Actually, okay ka na rin naman. Hindi rin naman ako ganun kagaling para magturo nang todo.”“Huwag kang ganyan. Super weak ako. As in, number one sa pagka-weak. I really need your guidance,” seryoso niyang sabi, halos i-downplay ang sarili.Kanina lang, problemado siya dahil feeling niya mas mababa siya. Ngayon, todo-baba na ang ginagawa niya sa sarili niya.Biglang naging buhay na buhay si Xander. Ginamit niya ang t

Ngumiti lang si Zenaida at hindi na nagsalita pa.“Uncle Xander!”Biglang may boses ng bata na tumawag. Isang batang lalaki na mga pito o walong taong gulang ang tumakbo papunta kay Xander.“Jojo!”Mukhang sobrang pamilyar ang bata kay Xander dahil diretso itong sumubsob sa yakap niya.“Ang tagal mo nang hindi pumupunta. Hindi mo ba ako nami-miss?” reklamo ng bata habang nasa dibdib niya.“Syempre nami-miss kita. Busy lang si uncle lately,” sabi ni Xander sabay pisil sa braso ng bata. “Tumaba ka ba? Nag-e-exercise ka ba? O sige nga, pakita mo nga yung muscles mo kay uncle.”Agad tumuwid si Jojo, ibinaluktot ang braso at ipinakita ang munting biceps niya.“Hindi masama ah, halos kasing laki na ng kay uncle,” biro ni Xander.Tahimik na pinapanood ni Zenaida ang eksenang iyon, at hindi niya namalayang napatingin siya kay Xander nang mas matagal.Parang lagi itong marunong makisama sa mga bata. Si Daria, si Jojo, pati na rin yung mga batang nakikita niya tuwing napapadaan siya sa

“Sa susunod, kapag may mga ganitong bastos na tao ulit at wala ako sa tabi mo, humingi ka agad ng tulong sa ibang tao. Hindi naman marami ang mga ganitong klaseng tao,” seryosong paalala ni Xander kay Zenaida.Hindi agad sumagot si Zenaida. Nakatingin lang siya sa mga kamay nilang magkahawak pa rin.Doon lang napansin ni Xander. Agad niyang binitiwan ang kamay nito.“Ah, sorry! Pasensya na. Kanina kasi galit pa ako, hindi ko napansin,” sabi niya, medyo nagpanic.Pero kahit nabitawan na niya, parang nararamdaman pa rin ng mga daliri niya ang init ng kamay ni Zenaida. Lalong kumabog ang puso niya.Sa loob-loob niya, nagsisi pa siya. Kanina kasi masyado siyang nakatutok sa galit kaya hindi niya masyadong na-enjoy ang pakiramdam na hawak ang kamay nito.“Okay lang. Salamat nga pala kanina,” sabi ni Zenaida.Sa totoo lang, kahit wala si Xander kanina, kaya naman niyang ayusin ang sitwasyon. Sanay na siyang maging independent sa loob ng maraming taon.Pero nang may biglang tumayo sa