Lahat ng Kabanata ng My Possessive Maniac Boss!: Kabanata 121 - Kabanata 130

Patuloy nitong hinihimas ang legs ko at nararamdaman kong pataas iyon ng pataas, hanggang sa maiangat nya na sa bandang balakang ko ang paldang suot ko.Kahit na mataas ang lagnat ng gurang sadyang ma- L*bog talaga ito. Maka-ilang beses na akong napapangiti sa sarili habang pilit na itinutuon ang sarili sa pagpapakain dito. “B-Babe... I feel hot...” Puno ng pagna-nasang sabi nito sa akin.“Hot ka talaga kasi nga mataas lagnat mo! Hay!” Di ko napigilang komento sa sinabi nito.“N-No! I mean my little one needs you...” maka-hulugang sabi nito sabay tingin sa ibaba nito.“B-Boss L! Nilalagnat ka na nga at lahat lahat!” Sita ko dito sa patuloy na pangungulit nito.“I said call me - ‘Babe’.” Mariin na pag kakasabi nito at pilit nito sa akin.“B-Babe, kailangan mo munang magpa-galing.” Sabi ko ditong pilit na iniiba ang usapan.“Magaling na ako Babe! Lalo na sa kama, napaka galing ko! -Alam mo yan...” Komento nitong naka ngisi sabay kindat sa akin at bahagyang tumagilid pa ito paharap sa

“P-Papaano?” Puno ng kuryosidad na tanong ko dito habang naka upo ako sa harap nito at nakapatong ang dalawa kong magkabilang kamay sa matipunong dibdib nya.Hindi ito kumibo, tinitigan lamang ako nito at saka bahagya nitong ini-angat ang aking pang upo kaya napa baling ako sa kanya at kinuha nya ang pagkakataon na iyong upang hulihin at halikan ang aking labi. Marubdob na hinahalikan ako nito habang nakahawak ito sa aking pang upo. Naramdaman ko na dahan dahan nitong ikinakaskas ang kanyang pagka lalaki sa pagka babae ko na lalong nag bigay ng kakaiba at bagong pakiramdam at sensasyon sa akin.“Masarap ba?” Tanong nito sa akin.Hindi ko napigilan ang sunod sunod na pag tungo ko dito bilang pag sang ayon kaya ipinag patuloy na lamang nito ang kanyang ginagawa.“You’re wet Babe...” Sabi nito sa akin nang maramdaman siguro nitong basa na ang brief na suot nito sa ilalim ng kanyang bathrobe.Habang hinahalikan ako nito ay alam kong unti unti nya nang tinatanggal ang sarili nyang saplot

“Ah! Nakakahiya ka Kiara! Nakakainis!” Nahihiyang di ko napigilan na sabi sa sarili ko at saka hinila ang kumot na ngayon nga ay nakatabing sa akin at ipinulupot ko iyon sa aking sarili. Pinuntahan ko na muna ang bag ko at kinuha ang toothbrush na lagi kong dala at saka nag tungo na sa banyo.‘Ayos ah? Ang lakas lakas na nito ngayon, parang nag dahilan lang ang sakit nito kagabi. Ang ayos ayos na ng aura ng Gurang ngayon!’ Napapa iling na isip ko habang nag to-toothbrush sa banyo.Nakigamit ako ng shower ng Boss ko. Mabilisan lamang ang pag ligo na ginawa ko. Pag labas ko ng shower room ay agad kong pinulot ang dress kong nakakalat sa sahig at saka ipinagpag iyon habang naka tapis pa din ako ng tuwalyang nakita kong nakasabit sa loob ng shower room.Tinitigan ko ang dress ko at saka nanlalatang napailing ng pumasok sa isip ko ang namagitan sa amin kagabi ng Boss ko... Naguguluhan na ako... Hindi lang sa sitwasyon ko... Kung hindi sa damdamin ko... Nag sisimula na akong makaramdam ng

Tumahimik na ito at hindi na ako nito sinagot. Nag focus na lamang ito sa pag mamaneho hanggang sa makarating kami sa nais nitong kainan.Nakarating kami kung saan ako dinala ni Mike nung yayain ako nitong mag dinner.Napakarangya talaga ng lugar na ito. Nakakahiya nga lang at ang damit na suot ko ay ang suot ko pa kahapon. Gusto kong manliit habang nag lalakad at nakasunod sa Boss ko. Bawat taong maka- salubong ko ay bakas ang karangyaan sa kanilang pananamit. Samantalang ako? Ito, galing sa divisoria mula ulo hanggang paa ang suot suot ko. Nahihiyang nasa isip ko habang naglalakad kami sa loob ng Hotel.Dahil kilala itong hotel alam ng lahat na mahigpit na ipinagba-bawal ang ‘walk-in’ customers. Kailangan may reservation ka na muna dito at kailangan isang buwan o mahigit pa bago ang gusto mong takdang araw para makakain sa restaurant nito o overnight sa hotel. Ubod ng mahal dito na tanging mayayaman lamang ang kayang makapag relax sa ganitong klaseng lugar. At ang Boss ko? Dahil sa

“I Do! That’s why we don’t need to talk anymore. Not today nor tomorrow.” Pinal at madiin na sabi ni Boss L sabay kaladkad sa akin palabas ng hotel. Hinaklit nito ang bag ko na nasa upuan at saka binitbit na din nito iyon ng kusa.Napalingon ako sa gawi ng babae, nakita ko kung paano ito napakapit sa upuan na inalisan ng Boss ko at ang patuloy na pag iyak nito na nakaagaw pansin na sa mga taong nasa loob ng restaurant. Habag na habag ako bilang isang babae para dito.May pagmamadali ang paglalakad nito na tila mayroon humahabol dito kaya halos magkandarapa ako sa pagkaka-kaladkad nito sa akin. Hindi ko maintindihan at wala akong maintindihan sa nangyari at sa naging tagpo ng babae at ni Boss L ngayong araw. Ngunit isa lamang ang alam ko, mayroon ‘something’ sa Boss ko at sa babaeng umagaw ng atensyon nito kanina. Kung palagi kong nakikita na galit at masungit ito, iba ngayon. Nakakatakot ang ikinikilos ng Boss ko. Kailangan kong mag ingat at baka mamaya ay mapag balingan pa ako nito