جميع فصول : الفصل -الفصل 35

15:45 pmผมนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงอย่างเบื่อหน่ายมาหลายวัน รู้สึกว่าชีวิตช่วงปิดเทอมในตอนนี้ไร้สีสันกว่าหนก่อนเป็นไหน ๆ โดยปกติแล้วทุกปิดเทอมผมจะกลับบ้านที่ต่างจังหวัดยกเว้นเทอมนี้ เพราะพ่อกับแม่ต้องไปทำงานที่อื่นเกือบสองเดือน ไม่มีใครอยู่บ้านเลยสักคน มันคงดีกว่าถ้าผมอยู่ที่กรุงเทพฯ ยาวจนถึงเปิดเทอมเทอมหน้าผมก็จะขึ้นปีสามแล้ว แต่กลับรู้สึกเหมือนเพิ่งขึ้นปีหนึ่งไปเมื่อวานนี้เอง ผมใช้ชีวิตมหา’ลัยได้อย่างสนุกสุดเหวี่ยง มีปาร์ตี้ที่ไหนมีผมที่นั่น ทำให้ผมมีเพื่อนแทบทุกคณะ แต่ทว่าในช่วงปิดเทอมนี้กลับไม่มีใครอยู่กรุงเทพฯ เลยสักคนยกเว้น...ผมกดหารายชื่อผู้ติดต่อในโทรศัพท์ทันที เมื่อนึกออกว่ายังเหลือเพื่อนสนิทต่างคณะอยู่หนึ่งคนที่ยังอยู่ในละแวกมหา’ลัย[ว่าไงคะสาว]“มึงทำไรอยู่”[กำลังแต่งตัว มีอะไรยะ]“แต่งตัวจะไปไหน”ถ้าให้เดายัยเพื่อนคนนี้ต้องแต่งตัวออกไปหาผู้อีกแน่ ๆ[ไปปาร์ตี้]‘ปาร์ตี้’ผมตาลุกวาวทันทีเมื่อได้ยินคำนี้ เพราะผมน่ะเป็นผีเสื้อราตรีที่ชอบเล่นกับแสงสีในยามค่ำคืนยังไงล่ะ หลายอาทิตย์แล้วที่ผมไม่ได้ไปไหนอย่างที่สายปาร์ตี้ควรจะไป โอกาสนี้แหละที่ผมจะได้ออกไปท่องโลกกว้างหลังจากที

17.42 pm“ตื่นเต้นหรอครับสาว ๆ” พี่ฮาร์ทหันมาถามพวกผมขณะที่พวกเราได้มาถึงหน้าลิฟต์เรียบร้อยแล้ว“นิดหน่อยค่ะ” ผมเอ่ยตอบออกไป เป็นจังหวะเดียวกับที่ลิฟต์เปิดออกพอดีตอนนี้พวกเราทั้งสามอยู่ในลิฟต์โดยไม่ได้พูดอะไรกัน มันเงียบจนผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นตึกตัก ไม่รู้ว่าพี่ฮาร์ทกับนิวเยียร์จะได้ยินด้วยหรือเปล่าชั่วอึดใจเดียวประตูลิฟต์ได้ถูกเปิดออกเมื่อถึงชั้นที่ยี่สิบสาม ผมเข้าใจว่ามันจะมีทางเดินยาวแบ่งเป็นปีกซ้ายและขวาแล้วแยกสัดส่วนเป็นห้องต่าง ๆ แบบคอนโดของผม แต่ภาพข้างหน้ากลับมีแค่โถงทางเดินเล็ก ๆ ที่มีประตูห้องเพียงบานเดียวเท่านั้น ผมว่าที่นี่คงไม่ใช่คอนโดแล้วล่ะ มันน่าจะเป็นอะไรที่ใหญ่กว่าห้องชุดธรรมดาหลังจากที่พี่ฮาร์ทกดกริ๊งเรียกให้คนด้านในมาเปิด ไม่นานนักประตูบานใหญ่ก็ถูกเปิดออก ชายหนุ่มร่างเล็กหน้าตาจิ้มลิ้มสวมเสื้อครอปสีครีมกับกางเกงขาสั้นออกมารับพวกเรา“อ้าว ‘น้ำอิง’ มาถึงเมื่อไหร่ครับ” พี่ฮาร์ทกล่าวทักทายผู้มาใหม่“อิงอยู่นี่ตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ” เสียงหวานเล็กเอื้อนเอ่ยก่อนจะหันมาทางนิวเยียร์และผม“หวัดดีนิวเยียร์ แล้วอีกคนใครหรอ” คนตัวเล็กพยักพเยิดมาทางผม“นี่มิ้ม เพื่อนเราเอ

18:09 pmอาหารและเครื่องดื่มถูกจัดเตรียมไว้ที่โต๊ะหน้าโซฟา พวกเราทั้งแปดต่างหาที่นั่งกันตามอัธยาศัย แล้วแต่ว่าใครอยากจะนั่งตรงไหนก็นั่ง ส่วนผมนั้นคิดว่าการได้อยู่ใกล้เพื่อนสนิทอย่างนิวเยียร์คงจะดีกว่า เอาไว้ให้สนิทกับคนอื่นมากกว่านี้ก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที“ทุกคนยกแก้วขึ้นมา”พี่ไตเติ้ลเอ่ยพลางยกแก้วในมือชูขึ้น“วันนี้ไม่หมดไม่เลิก!! เอ้าาาา ชนนนนนน”“ชนนนนน” ทุกคนในห้องต่างพูดพร้อมกันรวมทั้งผม แล้วยกแก้วของตนขึ้นดื่มจนหมด“วันนี้พี่เติ้ลมีเกมส์มาให้เล่นไหมคะ” น้ำอิงที่นั่งแทบจะเกยขึ้นตักเฮียกุมภ์เอ่ยถามขึ้นถ้าให้เดาจากท่าทางและคำพูดของเฮียกุมภ์และน้ำอิงแล้ว ผมว่าสองคนนั้นต้องมีซัมติงกันแน่นอนไม่บอกใคร ๆ ก็รู้ ว่าไหม?“มีอยู่แล้วครับ วันนี้มีสมาชิกมาเพิ่มทั้งที” หนุ่มหน้าสวยหันมายิ้มให้ผม“ของกินถูกปากไหมคะ” เฮียกุมภ์เอ่ยถามผมของกินละลานตาจนผมไม่รู้ว่าจะเลือกอะไรกินก่อนดี“ลองพาสต้าซอสกุ้งดูสิครับ จานนี้อร่อยนะ”พี่ฮาร์ทบอกผม แล้วจึงตักเมนูแนะนำและทำท่าจะป้อนผม ผมรู้สึกลังเลอยู่พอสมควรว่าควรจะอ้าปากรับดีไหม แต่แล้วนิวเยียร์ก็ส่งสายตาเป็นเชิงให้รับไว้ ผมก็เลยอ้าปากลองชิมเมนูเส้นที่ค