FORBIDDEN PASSION 의 모든 챕터: 챕터 221 - 챕터 226

Ken's POV "The fuck you are talking about? I've been paying immense amount of money for nothing?!" I grabbed Norman's wrist and twisted it. His voice echoed through the garden. I blocked his screamed of plea, instead, hinigpitan ko pa ang paghawak sa kaniyang pulso."Arrrggh!" "Ken!" I abruptly stopped when I heard Paula's voice. Ang malakas na sigaw ni Normam obviously ang dahilan kung bakit narinig ni Paula ito and sense something is happening outside the Villa. Nasa garden cottage kami sa harapan ng Villa ng hatdan ako ng isa na namang kapalpakan ng mga hired men ko. Sino ba naman ang hindi ma high blood , sa loob ng tatlong buwan ay wala pa rin silang magandang balita na dala sa akin. Hindi pa rin nila matukoy ang kinaroroonan ng demonyong si Wilfredo, and they were calling themselves the best underground spy in the country? "Sige na, Norman, umalis ka na.." sabi ni Paula sabay senyas sa tao na umalis na. The poor man wasted no time, he's hurriedly went away without gl

"Mind If I sit here?" Alexander Blackwood is having lunch alone at the company's cafeteria. Nag-angat siya ng kaniyang mukha ng marinig ang boses ng babae. Sure enough, it was her cousin Debbie. "I don't mind.." nagkibit-balikat si Alexander pero hindi ito ngumiti, bagama't saglit niyang sinulyapan ang pinsan. The news about not finding Wilfredo Blackwood make his blood boil inside, though, outside...he is calm and compose. Maraming naglalaro sa kaniyang isipan, kasama na ang pangangasiwa sa kumpanya., inisip din ni Alexander ang biglang pagbabago ng ugali ni Bella. Sa wari niya ay mabilis na itong magalit lalo na kapag may kausap siyang babae. "Thank you..you, are..kind.." Debbie said softly. The stoic reaction of Alexander made her voice flinched. Nang hindi kumibo si Alex ay nagpatuloy siya, "once again, thank you so much...for giving us the chance to work here." Debbie managed to utter the words. Ngumiti siya ng tinapunan siya ng sulyap ni Alexander. Nakaupo siya sa harap ng

Bella's POV Nagmamadali akong lumabas ng opisina ng muli kong maramdaman ang pagkahilo. Lately, naramdaman kong lagi akong nahihilo at nasusuka . My wild imagination says that I'm pregnant, while reality hit me that maybe I have suffering from anemia or god forbid, baka mas malala pang sakit. Hindi naman ako nabubuntis, matagal na rin naman kaming nagsama, kaya malabo na nagdadalang-tao ako. To be certain, nagpasiya ako na komunsulta sa doktor bago pa man mag lunchtime. Nagpaalam ako kay Alexander, I called him and told him that I am going home. "Are you alright?" Nagtaas ako ng tingin at sumalubong sa akin ang mga mata ni Joshua Blackwood. It's been three months since him and Debbie are working in the company but we never talked. Hindi ko narinig na magsalita at mag approach sa amin ni Alexander itong si Joshua Kahit sa loob ng mansion, bihira itong magsalita, not unless si Daddy Jacob and Mommy Lourdes ang unang mag-initiate ng conversation. Just like Alexander, Joshua is