Todos los capítulos de The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart: Capítulo 211 - Capítulo 220

"Ibigay mo sa akin ang susing iyan... Stefanie... kailangang malaman natin kung ano ang itinatago ng kabilang panig bago pa tayo muling masorpresa ng mga aninong hindi natin nakikita."Ang boses ni Adrian ay seryoso habang dahan-dahan niyang kinukuha ang maliit na itim na kahon mula sa aking nanginginig na mga kamay. Ang pamagat ng sandaling ito ay 'You Were Worth It'... dahil sa gitna ng lahat ng gulo... sa gitna ng mga lihim na tila walang katapusan... naramdaman ko ang higpit ng hawak niya na tila ba sinasabing handa siyang harapin ang kahit anong bagong panganib para sa akin. Nakatingin ako sa susing iyon... ang susi na tila ba nag-uugnay sa aking nakaraan bilang isang hamak na nurse at sa aking kasalukuyan bilang isang tagapagmana ng imperyo. Ang bawat kanto ng ospital na ito ay saksi sa aming pagkakaayos... pero ang susing ito ay tila ba isang babala na ang kapayapaan ay isang mahal na luho na kailangan naming ipaglaban."Adrian... ang logo na ito... nakita ko na ito dati. Hindi

"Ilabas niyo ang lahat ng records ng flight maintenance mula noong taon na namatay si Papa... pati ang personal logs ni Lola Beatriz sa ancestral house... huwag kayong magtitira kahit isang pirasong papel dahil kung may naitago pa kayong hindi ko alam... sisiguraduhin kong kayo ang susunod na mabubulok sa kulungan kasama nina Gabriel."Ang boses ko ay umaalingawngaw sa loob ng ops center ng Zubiri International Airlines. Ang No More Lies ay hindi lang isang utos... ito ay isang desperadong panawagan para sa sarili kong kaligtasan. Habang tinitignan ko ang mga tauhan ko na nagkukumahog sa pagsunod... naramdaman ko ang panginginig ng sarili kong mga kamay. Kagabi lang... nakuha si Stefanie sa mismong harap ko. Ang kabanatang 'No More Lies' ay nagsimula sa pinakamasakit na paraan... ang pagkawala ng asawa ko dahil sa mga multo ng nakaraan na pilit kong kinalimutan. Galit ako. Nagngangalit ang bawat himaymay ng laman ko dahil sa bawat segundo na lumilipas... mas lalong lumalayo ang distan

"Huwag kang bibitiw... Stefanie... please... hindi ko kakayanin kung mawawala ka ulit sa akin sa gitna ng lahat ng ito... huminga ka... sumabay ka sa akin..." Ang boses ni Adrian ay nanginginig habang mahigpit niyang hinahawakan ang aking kamay sa loob ng humaharurot na SUV. Ang kabanatang pinamagatang Labor ay hindi lang tungkol sa pisikal na sakit ng panganganak... kundi ang matinding paghilab ng tadhana na tila gustong bawiin ang kaligayahang kabubuo pa lang namin. Nakatingin ako sa labas ng bintana habang ang ulan ay malakas na humahampas sa salamin... tila ba nakikiramay sa bagsik ng nararamdaman ko. Ang Labor ay naging isang madugong labanan sa pagitan ng buhay at kamatayan. Habang nararamdaman ko ang bawat sipa at bawat contraction na tila ba hihila sa kaluluwa ko palabas... ang tanging anchor ko ay ang mga mata ni Adrian na puno ng takot at determinasyon. "Adrian... ang sakit... hindi ko na kaya... ang baby... kailangan nating makarating sa ospital..." bulong ko habang ang

"Bitawan mo ang anak ko o sisiguraduhin kong bago ka pa makahinga ng susunod... ay nakabaon na ang bawat buto mo sa ilalim ng ospital na ito."Ang boses ko ay hindi na nanggagaling sa lalamunan... kundi sa kaibuturan ng isang amang handang pumatay. Nakatayo ako sa gitna ng private suite... ang mga kamao ko ay nanginginig hindi sa takot kundi sa nag-aalab na poot. Sa harap ko... ang lalakeng akala ko ay tapos na... si Gabriel. Ang Rebuilding the Throne ay hindi nagsisimula sa korona... nagsisimula ito sa pagprotekta sa pundasyon ng buhay ko. Ang 'Rebuilding the Throne' ay isang kabanata kung saan ang bawat laryo ay selyado ng dugo at panunumpa. Nakatitig ako sa syringe na hawak niya... ang lason na balak niyang iturok sa himala namin ni Stefanie. Hindi ito basta corporate war... ito ay personal na pag-atake sa kaluluwa ko."Akala mo ba ay ganoon lang kadaling maging hari, Adrian? Nakalimutan mo yata na sa bawat trono... may nakatagong patalim sa likuran," panunuya ni Gabriel habang dah

"Ipakita mo sa akin ang bawat lamat ng gusaling ito... dahil kung kailangang gibain ko ang buong hotel na ito gamit ang sarili kong mga kamay para lang mahanap ang lalakeng bumaril sa asawa ko... gagawin ko nang walang pag-aalinlangan."Ang boses ko ay hindi na tunog tao... ito ay ungol ng isang sugatang hayop na nawalan ng kontrol sa sarili. Nakatayo ako sa gitna ng nagkakagulong lobby ng hotel habang ang aking mga kamay ay punong-puno ng dugo ni Stefanie. Ang Power Couple na ipinagmalaki namin kanina lang sa harap ng media ay tila ba naging isang trahedya sa loob ng isang iglap. Ang kabanatang pinamagatang Power Couple ay hindi tungkol sa kinang ng mga camera o sa taas ng stock market... ito ay tungkol sa lakas ng pundasyon namin sa ilalim ng pinakamatinding pagsubok. Ang bawat patak ng dugo sa puting polo ko ay sumisigaw ng paghihiganti."Sir... ang ambulance ay nandiyan na... kailangan na nating itakbo si Ma'am Stefanie sa emergency room... huwag po kayong magpadalos-dalos... si J