บททั้งหมดของ The Billionaire's Canary: บทที่ 151 - บทที่ 160

"Mayroon po akong nakitang apartment na malapit lang na Unibersidad sa pinapasukan ko, tita Avery. At mayroon na rin po akong napasukang parttime job sa mga bakante kong oras sa school days." pinilit ko ang sarili kong ngumiti at ipakita na masaya akong ibalita iyon sa kanila kahit na nakakaramdam ako ng bigat sa dibdib na malayo sa kanila. Itinuring ko na talaga silang tunay na pamilya kaya mahirap rin sa akin ang iwanan sila. "Sa loob rin po ng university ang parttime job ko, tita. Kaya hindi ako mahihirapan. Hindi ko po alam kung paano ko sasabihin sa inyo na gusto ko na rin pong lumipat. At ngayon na, nabuksan na rin ni tito Kendrick ang tungkol sa bagay na iyon. Hindi ko na po itatago ang pagpapasya ko tumahak ng bagong karanasan sa buhay ko." mahaba kong paliwanag sa kanila. Hindi maitatago sa kanila ang pagpapakawala ng malalim na paghinga na nakatingin sa akin. "Mau, bakit kailangan mo pang lumipat ng tirahan? Pwede ka namang mag aral at magtrabaho pero hindi mo naman kaila

Anong sinasabi mo? Bakit naman ako magpapapansin sayo kung hindi naman kita kilala." sabi ko dito at umatras pa palayo dito. Dahil nakikita ko na hindi magiging maganda ang takbo ng usapan ay nagpasya na akong talikuran na lang sila at lumihis na lang ng daan para iwasan ang mga ito. Ngunit bago pa ako makalayo ay nahawakan ako sa braso ng lalaking nabanggo ko kanina. "Bitawan mo ako." nagpumiglas ako para makawala dito ngunit masyadong mahigpit ang pagkakahawak nito sa akin. Kaya kahit na anong pagpupumiglas ko ay hindi ako makawala dito. "Magpapakipot ka pa, hindi na lang ikaw ang gumawa na kunwaring nabangga ako, dahil marami na kayo at isa ka na sa kanila na nagpapapansin sa akin." "Masyado kang tiwala sa sarili mo, at sino ka ba?" naiinig ko ng tanong dito ngunit hindi pa rin ako tumigil sa paghila ng kamay ko na hawak nito. "Oh! Isa din ba iyan sa paraan mo? Ang sabihin na hindi mo ako kilala para lalo akong magkainterest sayo? Well, nagtagumpay ka na, nakuha mo na ang int

"Namiss kita..." sabi na nito na bitawan na nga ito ni Kianu. "Akala ko hindi ka sasama kay Kianu, namimiss ka na naming kasalo sa bawat kainan." "Hinintay niya ako hanggang sa matapos ang trabaho ko." totoong sagot ko. Napaaga nga lang ng labas ko kanina at nagpaalam sa may ari ng store na aagahan ko ang pag uwi dahil nga sa pagyayaya nila ng dinner. "Buto at pumayag ka. Halika na, siguradong matutuwa si mama na makita ka." At bago pa ako makasagot ay hinila na nga niya ako papasok hanggang sa sala. Naabutan nga namin doon si Tita Avery na abala sa kung ano ang ginagawa sa harap ng laptop nito. "Mama, see whos here." Umangat ang mukha ni tita Avery mula sa ginagawa. Ngumiti nga siya ng makita ako at agad na nilahad ang mga kamay kaya humakbang na ako palapit dito. Umupo ako sa tabi nito. Yumakap si tita Avery sa akin. "Mabuti at napasama ka ni Kianu." "Opo," "Namiss ka talaga namin, bakit hindi ka na lang bumalik dito? Tignan mo, ilang araw ka pa lang lumipat ay halatang nan

Nag iisang prinsesa nila kaya hindi nila ito hinahayaan sa mga bagay na mag isa lang ito. Lagi ngang may nakabuntot dito na bodyguard kahit na sa loob ng university ay may nagbabantay kay Kiana. Hindi naman totally na nasa malapit lang nito kundi iyong abot tanaw ng mga bodyguard na inutusan nina tito Kendrick. Habang si Kianu at hindi naman sila ganun kahigpit dahil nga sa lalaki ito, ang isa lang sa pinakaayaw nina tito at tita ay ang mapabarkada ito sa mga maling tao. Kaya heto nga ako, isa sa ipinakiusap ni tita Avery sa akin kahit na nauna ng kausapin ako ni Kianu. "Alam mo naman na mahal na mahal ka nila at ayaw ka nilang mahiwalay sa kanila." "Pero pinayagan nila si Kianu..." "Dahil lalaki siya." "Hmp, what if dumito na rin ako at..." "No!" sabay kaming napalingon ng marinig namin ang matatag na pagtutol na iyon sa gusting sabihin ni Kiana. "Kaya ako lumipat para maiwasan ang kulitin mo ako, tapos sasabihin mong titira ka dito, it's a big no, Kiana." "Hmpp, I hate you, K

"Hindi ako papayag na basta na lang sila makakalaya." Narinig ko iyong sabi ni Mama. "I know, so don't worry. Ako na ang bahala sa mga taong iyon." "Siguraduhin mo lang Kendrick. Hindi ko pinalaki ang mga anak ko sa sasaksakin lang ng lalaking iyon. Kung ano ang ginawa nila sa anak ko ay ibabalik ko sa kanila ng triple." galit na galit si mama. "Ma..." "Kianu, gising ka na? Kumusta ang pakiramdam mo? Ayos ka lang ba? May masakit ba sayo?" magkakasunod na tanong ni mama sa akin. "Ayos lang ako, ma. Si Maureen? Kumusta siya?" tanong ko naman na iginala ang mata ko sa paligid ngunit hindi ko siya nakita. "Lumubas lang sila ni Kiana, pero ayos lang siya. Huwag kang mag alala sa kanya." Nakahinga ako ng maluwag sa pagkarinig ko na ayos lang si Maureen. "Mabuti na lang at lumipat siya sa condo mo. Paano na lang kung inaabangan na siya sa gabi sa labas ng apartment niya. Ano na lang ang mangyayari sa kanya." may pag aalala rin na sabi ni mama. Naisip ko na rin iyon simula ng unang b