Library

Search

Home / Romance / The Billionaire's Canary / Chapter 291 - Chapter 300

All Chapters of The Billionaire's Canary: Chapter 291 - Chapter 300

318 Chapters

028:

"Ibaba mo ako." At pinagsusuntok pa talaga ako sa likod."Manahimik ka nga pwede ba?" Naiirita na namang sita ko. Nagkamali yata ako sa pagbuhat sa kanya dahil parang mababasag na ang eardrum ko.Binilisan ko na lang ang naging hakbang ko para makapasok na kami ng bahay at ng maibaba na siya."Ayan.""Hmmmp! Ihatid mo ako. Ayaw kong matulog dito. May sarili akong bahay.""Gabing gabi na. Kaya pwede ba manahimik ka na. Bukas ka na umuwi."at padabog na umupo ako ng sofa. Inirelax ang likod ko na binayo niya ng suntok."Wala akong pakialam kung gabi na. Basta ihatid mo ako. Gusto kong umuwi."Hindi ko na siya sinagot. Tinignan ko na lang siya. Mauubusan pa ako ng laway sa kakasagot sa walang tigil niyang pagsisisigaw.Lakad dito. Lakad doon na ang ginawa niya sa paglipas ng ilang mga minuto.Hayst!"Ano? Hindi ka pa ba pagod sa pabalik balik mo ng lakad?" Tanong ko pa sa kanya ng hindi na ako makapagpigil. Ako nga pagod na ang leeg ko na napapasunod ang paningin ko kanya. Sa kaliwa, sa

029:

"Ayan! Diyan ka matulog." Pinaupo ko siya sa bathtub at binuksan na ang shower filter at itinapat iyon sa kanya. "Ang lakas ng loob mong uminum." Gigil na parang gusto ko nga siyang lunurin para magtanda.Gigil niya ako eh."Uhmmp. Hay kent breeeet. Uhmm." habol niya ang kanyang hininga na hindi na magkandaugaga sa pagpupunas ng kanyang mukha."Mabuti nga iyan sayo." Pinanlakihan ko pa ito ng mata. As if naman nakikita pa niya ako ng maayos dahil namumungay na ang mga mata at hindi na yata maimulat ang mga iyon.Hinayaan ko lang na lunurin siya ng tubig. Hindi magkandaugaga na pagpunas ng mukha niya at halata na hinahabol na nga ang paghinga.Pinatagal ko iyon ng ilang minuto at napansin ko na nanginginig na din siya sa lamig at hindi na gumagalaw."Hey! Vience." tinapik ko pa sa pisngi pero hindi siya sumagot.Pinakiramdaman ko siya kung humihinga pa ba siya.Nakahinga ako ng maluwang ng makitang humihinga pa nga siya."Naku!" gigil na ipinagpatuloy ko na ang pagpapaligo sa kanya. Ma

030:

"Huwag mo akong pinagluluko. Hindi ako ipinanganak kanina para hindi ko alam ito. Bastos ka. Ninakaw mo na nga ang unang halik ko. Ninanakawan mo pa ako ng unang haplos na sana sa magiging asawa ko lang dapat ang gumawa.""Tumigil ka na nga. Umagang umaga. Kala mo naman babae ka. Wala naman mawawala sayo ay sa ginawa ko. Nadagdagan nga eh. May kiss mark pang naiwan.""Hayop ka talaga. Hayop ka. Pulis ka ba talaga? Paano ka nakapasa bilang pulis kung nanghahalay ka ng taong walang kamalay-malay." At lumapit na nga siya ng tuluyan sa akin at pinagsusuntok ako.At sa pagsuntok niya sa akin at tuluyan na ngang nalaglag sa sahig ang kumot na nakabalab sa kanya kaya natigilan siya at parang naestatwa.Ako man ay ganun din. Dahil nakatayo siya ngayon sa harapan ko na wala ni isa mang saplot sa katawan.Napalunok pa ako pero bago pa man ako mapakurap ay agad na kinuha ang kumot at muling ibinalabal sa katawan niya.Ngumisi ako ng tumingin ako sa mga mata niya."Are you seducing me again, my l

031:

"Anong ginagawa mo? Paano ka nakapasok?" Tanong ko ng bigla na lang pumasok. Tatlong oras na ang lumipas magmula ng magkulong ako at wala na akong balak lumabas baka kung ako na naman ang gawin niya.Pero.. ang bwesit na Dan Bautista na ito ay nakangisi pa talagang kampanting nakasandal sa hamba ng pintuan na nakatingin sa akin."Come on! Nag order na ako ng makakain. Para naman mahimasmasan ka na." Sabi niya.And speaking of pagkain bigla ngang nagrambulan ang mga alaga ko sa tiyan dahil hindi pa ako nag agahan at ngayon malilipasan na naman ang ng pananghalian dahil sa kanya."Hindi ako gutom. Kumain kang mag isa mo." pasigaw na sagot ko sa kanya. Akala niya madadaan niya ako sa pagkain na iyan. Hmmmp! Nagkakamali siya."Sigurado ka? Nag order pa naman ako ng lechon manok. Tapos may inihaw na pusit pa."Sa mga binanggit niya ay napalunok ako at hindi ko ipinahalata na natakam ako. Pero mas kumulo pa ang tiyan ko dahil doon na parang nagsasabing "TARA NA! KAIN NA KA NA.""Wala akong

032:

"Really? Bakit? Naramdaman mo ba ang bigat ko kanina? Tingin ko naman hindi diba. Well, mas naramdaman mo siguro ang init ng bibig ko while I'm sucking your nipple right." sabat kindat."Bastos." Ibinato ko sa kanya ang unan na nasalo lang niya. "Napakabastos mo.""Hahaha! Bakit? Totoo naman ah. And you know what. Masarap siya. Gusto mo ulitin ko?""Bastos." At sabay bato ng isa pang unan. Itinaas ko ang mga paa ko at niyakap ko ang mga iyon. "Idedemanda talaga kita. Kakasuhan kita ng kasong rape. Makikita mo. Mapagsamantala.""Nah! Nah! Kasalanan mo iyan. Ano ba kasi ang nakain m0 kagabi at naglasing ka.""Eh sa hindi ako makatulog. Tapos iyong binili kong snack naiwan ko sa kung saan ako hinila ng mga hayop na iyon. Sayang ang dalawang daang piso na pinambili ko.""Iyon lang? Dalawang daang piso lang naman, iyon ah.""Anong lang! Hoy! Huwag mo nilalang ang dalawang daan. Mahirap na kitain iyon.""At naglasing ka na dahil doon. Little hamster. Alam mo ba kung sa ibang bahay ka lang

033:

"Magpaliwanag ka bata ka. Sino ang nag iingay sa bahay mo kagabi at halos marinig ng sang kabayanan."Napakamot ako habang naglakad palapit at ibinalik ang libro dito."Lolo naman. Poseble namang narinig iyon ng mga kapitbahay ko. Ang lalayo ng mga bahay.""So totoo. At sino naman iyon? Huwag mong sabihing namilit ka ng maibabahay. Hindi kita pinalaking namimilit ng maibabahay. Umayos ka Vienn.""Lolo naman. Ako!." Sabay turo ng sarili ko. "Namimilit ng maibabahay. Lolo naman. Nakakalimutan mo yatang maraming nagkakandarapa sa apo niyo para lang tumalon sa kama ko.""Masyado kang mayabang. At sino nga iyon?""Isa lang maingay na journalist lolo. Ikinulong ko lang siya sa bahay dahil ayaw kong makapagsulat siya ng tungkol sa akin.""Eh bakit sa bahay mo at hindi sa mismong pulisya.""Lolo, ako na ang bahala doon. Kaya huwag na kayong mag alala. Hindi naman iyon mag iingat kung hindi ako nakikita kaya hindi na mabubulabog ang mga kapitbahay kung meron man..""Siguraduhin mo lang. Bata k

034:

Hindi ko na binuksan ang mga ilaw sa sala ng makaauwi ako ng bahay. Si Granger na agad kung pinatahimik para hindi siya maghinala na may ibang tao sa bahay.Magaan ang naging hakbang ko na umakyat sa hagdan at tinungo ang silid ko kung saan siya nagroon. Maingat na pinihit ko ang doorknob para hindi makagawa ng ingay.Pero hindi na katulad kanina na nakabukas ang ilaw dahil tanging kandila na lang ulit ang nagbigay liwanag sa buong silid.Wala siya sa kama ng tumingin ako doon. Kaya naman tinungo ko ang banyo. Hindi ko din siya nakita doon.Hindi ko naiwasan ang pangunutan ng nuo ng hindi ko siya makita. At nasaan naman siya ng parte ng silid naroon.Pero bago pa ako makahakbang para lumabas ng silid ay may kung ano ng matigas na bagay ang tumama sa ulo ko."Argh!." Napaluhod ako dahil sa nakaramdam ako ng pagkahilo."Magnanakaw. Magnanakaw. Saklolo." Sigaw niya ng paglalakas lakas bago binuksan ang ilaw. "Ikaw?" Ng tingalain ko siya mula sa pagkakalugmok ko sa sahig ay nanlalaki ang

035:

"Perwisyo ka talaga, Dan Bautista. Ano ba kasing ginagawa mo sa silid ko? Ayan tuloy. Kanda malas malas ako ng dahil sayo." Ramdam ko ang gigil niya pero may halong pag aalala naman kahit papaano. "Kakainis ka kasi." At may pahampas pa talaga sa braso ko at sabay kurot.Aba! May pasyente bang sinasaktan pa. Wala na nga akong malay nananakit pa talaga siya."Gumising ka na diyan. Hoy. Baka naman." Lihim na naman akong napangiti. "Pero sana naman maayos ka paggising mo . Naku! Naku! Hindi ko alam ang gagawin ko sayo kapag nagkatotoo ang sinabi ng doctor."Narinig ko ang pagbuntong hininga kasabay na din ng paghikab niya. Gabi na nga pala."Sana paggising ko sa umaga ay gising ka na. Ng mabawasan naman ang problema ko." Hinila niya ang kumot at kinumutan ako hanggang dibdib.Pasilip na iminulat ang mga mata ko at narinig ko ang yabag niya palayo. Kaya naman nakita ko na humiga siya sa sofa.Nagpalipas muna ako ng ilang minuto o umabot ba ng isang oras bago ako nagpasyang kumilos. Tulog n

036:

"Haha..sandali. haha. Tama na.""Anong tama na? Heto pa." sabay hampas sa akin ng unan."Sandali. Haha. Huwag sa ulo ko. Aray! Aray ko. Tama na. Totoo na ito..masakit na talaga ang ulo ko." Pigil ko sa kanya at hinuhuli na ang kamay niya. Pero hindi niya ako tinigilan."Ayan ang bagay sayo. Namatay ka na lang sana. Ang sama mo." Ilang sandali pa ay mukhang napagod na sa pagpalo sa akin at tumigil nga siya sa paghampas.Pero..Nakatitig siya sa akin at bigla na lang umatungal ng iyak."Ang sama mo! Natuluyan ka na lang sana." At umiyak pa ng pagkalakas lakas. "Nag alala ako. Nag alala ako na baka mamatay ka. Tapos.. tapos.. pinagluluko mo lang ako. Hayop ka talaga. Manluluko ka.""Huh!" Ako naman ngayon ang natigilan. Hindi ko naman alam na ganito ang magiging reksyon niya kapag nalaman niyang ginu-good time ko lang siya. "S-sorry na. Hoy! Tumigil ka na sa pag iyak." Akma ko siyang hahawakan para sa aluhin sana pero hinampas lang niya ang kamay ko."Bahala ka sa buhay mo. Lumala sana a

037:

"Kapatid? Kapatid mo ba si Dan Bautista?" Tanong ko dahil iyon pa kanina ang gusto kong tanungin dahil kung hindi ko ito pagmamasdan ay kamukha talaga ito ni Dan."Dan Bautista? I never heard that name before." Kunot na sabi naman nito.Napasimangot ako. Kung ganun hindi din nito kilala si Dan."Eh! Doon ako sa kanya ngayon nakatira. Kaso lumabas ako pero nawala ako at hindi ko na alam kung paano bumalik.""Okay! Baka nagkakamali ka lang ng village na napasukan. Kasi walang Dan Bautista ang nakatira sa village na ito for sure.""Eh! Paano mo naman nasabi. Sa lawak ng village na ito kilala mo ba lahat ng nakatira dito?" tanong ko dito."Dahil ang pwede lang tumira dito ay relatives ng Anderson and I'm one of them. At sigurado akong walang Dan Bautista na nakatira dito dahil walang Bautista na sa pamilya ng mga Anderson." Mahabang saad nito."Pero doon ako nakatira sa bahay niya ngayon. Ah paano ko ba ipapaliwanag ang bahay niya.""Ano? Say something. Baka may alam ako at makilala ang t

PREV

...

27 28 29 30 31 32

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status