Semua Bab Call Girl: Bab 1 - Bab 10

Alora Andrade "Room 303, Alora!" Iyon agad ang bati sa kanya ni Arya, ang receptionist ng Call Girl, pagkakita pa lang sa kanya. Isang maagap na tango lang ang isinukli niya habang naglalakad patungo sa elevator. Suot niya ang isang red fitted dress na lalong nag-emphasize sa taglay niyang kaseksihan, paired with her glass stilettos. Full glam ang make-up niya, at bagsak ang mahaba, ash-colored curly hair niya. She walked with grace and power—pero kabaligtaran ang nararamdaman niya sa loob. Huminga siya nang malalim saka pinindot ang floor kung saan siya hihinto. Ilang segundo lang, nakarating na siya. Kasabay ng bawat hakbang niya ang mabilis na kabog ng kanyang puso. ‘Hindi pa ba siya nasasanay sa ganitong tagpo? Sino ba naman ang masasanay sa paulit-ulit na hagupit ng buhay?’ tanong niya sa sarili. Agad niyang winaksi ang kahinaang nararamdaman. Inisip niya ang mas masakit na katotohanan kung hindi niya matutustusan ang matinding pangangailangan ng kapatid na nasa ospital. "

Zephyra Zamora "Kailan ka pa nagka-interest nang ganito sa isang babae, Zephyra?" Sumimsim siya sa kanyang alak bago binalingan ng isang stoic na tingin ang kanyang kaibigan at right hand na si Hellena. "Perhaps this is the first time?" simple pero sopistikadong sagot niya. Mayaman pakinggan dahil mamahalin din ang nagbigkas. Napag-alaman ni Zephyra na kaibigan at kasosyo niya sa negosyo ang may-ari ng Call Girl, kaya nagawa niyang pakialaman ang schedule ni Alora. Hinaharang niya ang bawat kliyenteng nagtatangkang mag-book dito. Ang dapat sanang kinikita ng call girl ay siya mismo ang nagco-cover up. Binabayaran niya ang agency, pero hindi napupunta kay Alora kahit limampung porsyento nito dahil wala naman itong tinatanggap na booking. "Gumagastos at nagsasayang ka ng pera para sa hampaslupa na 'yan," prangkang sabi ni Hellena. Hindi niya rin nagustuhan ang rejection na ginawa ni Alora kay Zephyra. Iyon ang kauna-unahang rejection na natanggap ni Zephyra sa buong buhay niya. Um

Kagat-labing tinitigan at i-tinap ni Alora ang key card. Kasabay ng pagtunog niyon ang marahas na pagdagundong sa kanyang dibdib. Makikita na naman niya ang babaeng nagdulot sa kanya ng matinding pagkamuhi sa sarili. Nang makapasok siya sa loob, muli siyang huminga nang malalim. Naka-dim light ang buong kwarto. Sa lawak ng espasyo, isang pigura lang ang agad kumuha ng kanyang atensyon. Nakatalikod si Zephyra nang makita niya ito. Lumunok muna si Alora bago dahan-dahang lumapit. Lahat ng natitirang lakas ay inipon niya para sa gabing ito. "Let's start this," malamig na sabi niya. Muling sumimsim sa kanyang inumin si Zephyra. Boses pa lang ni Alora ay nagdadala na agad sa kanya ng kakaibang pakiramdam. Pumihit siya paharap kay Alora, saka ngumisi habang pinapasadahan ito ng tingin mula ulo hanggang paa. Alam niya kung anong gustong mangyari ni Alora. Gusto nitong mawalan siya ng gana dahil sa simple nitong ayos, pero mukhang malabo iyon. Habang tumatagal kasi, mas lalo siyang namama

Alora Andrade Ilang araw na ang lumipas pero tulala pa rin si Alora. Tagos ang bawat tingin niya, at ang isip niya ay napakalayo na ng narating. Napaluha na lang siya nang sumuko at tanggapin na ito na marahil ang nakaukit na kapalaran sa kanyang palad. Hindi niya na mababago pa ang kanyang hinaharap. Nagpunta siya sa kanyang kapatid dahil ito lang ang tanging makakapagpapagaan ng kanyang kalooban. "Ate... may problema po ba?" Hindi robot si Arhon para hindi maintindihan ang nangyayari. Wala siyang hindi alam pagdating sa ate niya. Alam niya kapag may malalim itong iniisip, may problema man o wala. Kabisado niya ang bawat sulok ng puso nito. "Ate, may sakit lang ako pero kapatid mo ako. Pwede mong sabihin sa akin kahit na ano." Napayuko si Alora dahil biglang tumulo ang kanyang luha. Pinahid niya ito bago binalingan ang kapatid. "Okay lang ako basta okay ka." Naalala niya bigla ang deal nila ni Zephyra. Sinabi nitong hindi na siya magkakaproblema sa mga gamutan ng kapatid. Kasama

Nanlalambot Ang mga binti ni Alora na lumabas ng kotse dahil ito sa namagitan sa kanila ni Zephyra habang nasa byahe. sumilay Ang malokong ngiti sa labi ni Zephyra ng Makita sa paglakad ni Alora Ang pagka irita. basa pa ito roon kaya Hindi ito komportable. hinila niya at hinawakan sa braso si Alora para igiya sa loob ng mansion. "From now on this is your home, Alora. Everything you see is yours after our wedding." Wala Siyang naririnig at abala lang Ang mga mata niya sa paligid. May ganito pala kalaking bahay sa isip isip niya. "Saan Ang kwarto ko?" Gusto niyang maligo dahil sa Hindi magandang nararamdaman sa katawan. "My room.. is your room. Follow me." Naunang maglakad si Zephyra na walang ganang sinundan ni Alora. Isang malaking pinto Ang hinintuan ni Zephyra Kaya tumigil din Siya. Sa pag pasok nila ay manghang Napatingin Siya sa kabuuan nito. Parang isang bahay na rin Ang itsura nito. may malaking kama. sa kanan may tila isang living room dahil may mga so