All Chapters of Valentina: The Unwanted Wife : Chapter 31 - Chapter 40

70 Chapters

Chapter Thirty- I am Better

Akala ko nga talagang damit nito ang ipasusuot sa akin. Iyon pala ay ang binili nitong damit na para sa akin noong nasa Thailand pa kami na hindi pa niya naibigay kasi nga mala-telenovela ang buhay namin doon. "Look, Hon. Ang ganda diba?" wika nito sa akin sabay ladlad ng puting dress na binili nito bago binato sa akin. "Sa mga oras na 'to mas kailangan ko makapunta na ng Funeraria kaysa nandito." seryoso kong wika sabay dampot sa damit na binato nito sa akin. Hindi na sumagot pa si Aekim sa halip hinubad nito ang damit nito at kinuha ang isa puting T-shirt saka sinuot. Katerno ng damit na binato nito sa akin. Gusto kong i-appreciate ang katawan na mayro'n ito ang kaso wala ako sa mood, walang gana. Tila wala akong karapatan na sumaya. Lahat pasakit."Magpalit ka na ng damit mo, Val." baling nitong wika sa akin.Bitbit ang damit na binigay ni Aekim, naglakad ako palabas ng kuwarto dahil ayokong magpalit ng damit sa harap nito. Ngunit bago pa man ako makalayo ay pinigil ako ni Aek

Chapter Thirty-One- I Am The Real Homewrecker

Aekim smirk at nakita ko iyon ng humarap ako ako sa kaniya. Gayunpaman, hindi ako nagpakita nang pagkatalo. "Never at never ako maging bitter sa isang Kabet. Ang beauty ko ay pang- priority at pang-original." nakapa-meywang na wika ko kay Aekim. "O ayan naman pala, e. Bakit ang bitter ng mukha mo? Tapos ang taas ng dugo mo kapag si Leona ang nasa harap mo or pinag-uusapan natin." "Nag-iisip ka ba? Ang manhid-manhid mo tapos tanga ka pa!" mariin kong wika kay Aekim. "Bahala ka nga sa buhay mo." wika ko sabay talikod dito. Naka-tatlong hakbang pa lang ako palayo kay Aekim ay siya namang pagtawag ni Leona sa lalaki. "Aekim!" tawag nito na akala nito nasa bar siya. Hindi ba niya maalala na kabaong ang nasa harap? Kainis talaga siya. Huminto ako sa paglalakad at nilingon si Aekim. At ang gago ngiting-ngiti. Inspired? Akala ko ba namatayan siya pero bakit ang saya-saya niya? Ngiting-ngiti e. Kung gaano ka liwanag ang ngiti ni Aekim ng makita si Leona ay doble naman ang selos at ngitngi

Chapter Thirty-Two- Libing

SUMAPIT ang isang linggo. Araw na para ihatid si Nana Lilia sa huling hantungan. Halos hindi ko na namalayan ang mga araw dahil sa lungkot. Hindi rin nakatulog ng maayos dahil sa mas pinili ko ang manatili sa tabi ni Nana kaysa umuwi ng bahay at makipag-plastikan kay Aekim. Lalo pa na pumupunta sa bahay si Leona kaya mas lalo akong nawalan ng gana. Ngayong wala na si Nana, malaya na sila. Wala ng makapagpigil sa kanilang dalawa. Tanging si Nana Lilia lang ang kinatatakotan ni Aekim, kapag si Mama Lala kasi parang balewala lang dito.Sa ngayon wala pa akong naiisip na solusyon sa pagsasama namin ni Aekim. Uunahin ko muna si Nana. Pangalawa si Mama Lala, hindi si Aekim o si Leona. Masyado na akong pagod sa araw at gabi para harapin pa silang dalawa. Malaki ang eyebags na nakaharap sa salamin habang sinisipat ang sarili. Ito talaga ang tunay na stress. Namatayan ka na, niloloko ka pa ng asawa mo. At hindi lang 'yan, nasa harap mo pa ang kabet niya. Ang hirap makipag-plastikan.Ilang be

Chapter Thirty-Three- I Am The Reason

"Calm down, Val." "Paano? Baka nailibing na si Nana." halos q kong wika kay Solomon."Nabago ang oras ng libing ni Nana Lilia dahil sa male-late daw si Father. Nabangga daw kasi sila ng isang tricycle kaya, hayun, kinakausap sila ng pulis for investigation." Pagkarinig ko sa sinabi ni Solomon ay biglang nawala ang inis na nararamdaman ko at kaba sa puso ko. "Kumusta daw si Father? Paano mo nga pala nalaman?" "Kinuwento sa akin ni Manong Richard." mabilis na sagot nito."Saan na pala siya?" tanong ko saka luminga-linga. "Nasa tabi lang natin ang kotse ninyo. Nandito tayo sa kotse ko." "Paano mo ako nalipat?" "Syempre binuhat ka. Alam kong wala lang pahinga kaya kailangan kitang bantayan.""Hindi mo ako obligasyon, Solomon." "Obligasyon kita, Val. Alam ko ang nararamdaman mo ngayon at nasasaktan ako para sa'yo. Ilang beses ko bang sabihin sa'yo na mas nasasaktan ako kapag nakikita kitang nasasaktan." wika nito sa akin na may inis."Wala ka namang magawa kung masasaktan ako. Pini

Chapter Thirty-Four- Abusada Ka Yata

"IKAW?" "Yes! I asked, Nana, to do it." mahina kong wika ngunit alam kong umabot ito sa pandinig ni Solomon. "What!" bulalas nito. "Why?" "Because, I love, Aekim, so much. And Nana knew it. Isang Fairy ang tingin ko kay Nana at bawat hiling ko sa kaniya ay ginagawa niya. Bawat iyak ko sa kaniya hinihilom niya. At sa tuwing nagagalit ako ay nagagalit din siya." mahabang wika ko. "She's my Grandma Fairy. At kailanman ay hindi ko siya ipagpalit at kalimutan. She's always my favorite, Lola, Fairy, listener and mentor. She's my real life hero." dugtong ko pa at nagsimula nang mag-tubig ang aking mga mata. Dinig ko ang malalim na paghinga nito. Dahil wala na itong magawa, niyakap ako ni Solomon at tinapik-tapik ang likod ko. "Dadating ang araw na magka-ayos din kayo. Ang magka-intindihan kayo. Try mo kaya siyang kausapin at sabihin lahat ng nasa puso mo. Lahat nang sama ng loob mo. Baka matutunan ka pa niyang mahalin." "Gusto ko nga siyang kausapin kaso natatakot ako.. alam

Chapter Thirty-Five- I Am Just A Nobody

PAGKATAPOS ng libing agad na nagsi-uwian ang mga tao at naiwan kaming tatlo ni Mama Lala at Aekim. Tahimik kaming nakatayo sa harap ng puntod ni Nana. Tahimik na umiiyak, parehong nasasaktan at nangungulila. Nakita ko ang pagpahid ni Mama Lala ng mga luha sa pisngi nito. Si Aekim naman ay seryoso lang na nakatingin sa panchon. Basa pa ang semento, bagong-bago. Hindi ko alam kung saan ako pupunta pagkatapos nito. Wala na kasi ang tao na siyang rason ko para tumira pa sa Melicio mansion. Wala na si Nana Lilia. Gusto kong yakapin ang panchon ni Nana Lilia kaso basa pa ang semento pati ang lapida. Hindi ko man lang nayakap si Nana Lilia sa huling pagkakataon. Hindi ko man lang narinig ang boses nito. Sana bago man lang siya umalis, tinawagan niya muna ako. Marami pa akong dapat sabihin, i-kuwento at ipag-pasalamat sa kaniya. Ngayong wala na si Nana, hindi ko na ma-kuwento sa kaniya ang naging karanasan ko sa Thailand. Kung gaano kasarap ang pagkain na nakain ko doon. At higit sa lahat,

Chapter Thirty-Six- I Miss You, Nana

ISANG linggo na ang nakalipas ng makita ko si Aekim at Leona na naghalikan sa labas ng bahay. Dahil sa tagpong iyon mas pinili ko na lang ang umiwas kay Aekim. Palagi akong late kung umuwi ng bahay at halos sa Restaurant at Flower shop na ako nakatira. Aalis ng alas singko ng umaga at dumiretso sa restaurant pagka-alas diyes naman ay pumupunta ako sa Flower shop. Tanging mga bulaklak na lang ang nagbibigay ng saya sa akin. Pati ang mga taong kasama ko sa trabaho, sila ang naging kasangga ko kahit na nakakapagod. Pero sa araw na ito ay hindi ako pumunta sa Valkim Restaurant at Valkim Flower shop dahil sa pakiusap ni Mama Lala. Aalis daw kasi si Aekim papuntang Spain para puntahan ang rancho nila doon. Nagkaroon kasi ng epidemiya at halos kalahati na sa mga alagang hayop nila ang namatay. Tumingin ako sa kisame at tahimik na nag-iisip nang p'wede kong gawin. Ngunit wala akong maisip kundi ang mga masasakit na karanasan sa buhay at sa pag-ibig. Bumangon ako mula sa pagakahiga at tumay

Chapter Thirty-Seven- Sino Si Solomon

Masaya kaming kumakain ni Mama Lala ng dumating si Aekim. At ang masayang usapan namin ni Mama ay nahinto. Minamatiyagan ko si Aekim lalo na ang mga sagot nito sa mga tanong ni Mama. "Ano na ang update sa rancho natin?" tanong ni Mama kay Aekim."Medyo kumunti na daw ang mortality rate, Ma." tugon nito habang kumukuha ng scrambled egg."Mabuti kung gano'n. Basta kapag dumating ka doon unahin mong alamin kung anong nangyari. Sayang ang mga alaga natin doon, hindi pipitsugin ang mga alaga natin." si Mama."Opo, Ma. Nag-iimbestiga na ako." "Bueno, anong oras ang alis mo mamaya?" tanong ni Mama kay Aekim bago sumubo ng kanin na may halong itlog.Mamayang gabi pa, Ma." sagot nito at tumingin sa akin. Kinuha nito ang plato ng fried rice at nilagyan ang pinggan ko. Bigla tuloy akong nailang. Bakit kasi pinggan ko ang nilagyan ni Aekim at hindi ang pinggan nito."Isa pa gusto ko munang puntahan si Nana bago ako umalis." dugtong pa nito sabay balik ng plato na may lamang fried nang makita ni

Chapter Thirty-Eight- Hinihintay Lang Kita Na Magselos

PAGKATAPOS kong matawagan sa cellphone si Attorney, agad akong lumabas ng kuwarto para puntahan si Aekim. Kailangan ko siyang maka-usap para matapos na 'to. Walang katok-katok na nangyari, dumiretso akong pumasok sa loob ng kwarto nito. Hindi naman kasi nakasara ang pinto, nakatiwangwang lang.Naabutan ko si Aekim na naglalagay nang ilang gamit sa loob ng bag. His Westley Richard's leather bag is quite spacious lalo na sa lalaking ito, na kung magdala ng damit ay kaunti lang. Dapat nga medium backpack na lang ang dinadala nito.Nakakainggit talaga kapag lalaki ka. Kapag lalaki ka kasi kaunting damit lang ang p'wedeng dalhin. Idagdag mo pa na kahit saan lang p'wedeng umihi. Makapagtago lang sa gilid nang poste okay na. "Ano ang ginagawa mo dito sa kuwarto ko?” galit na tanong ni Aekim ng makita ako."Kakausapin sana kita." sagot ko na kinakabahan."Para saan?” tanong nito ni hindi man lang ako tiningnan.“Us.” “Sa ating dalawa o sa lalaki mo? Baka naman bungangaan mo lang ako dahil k

Chapter Thirty-Nine- Kiss

ORAS na ng alis ni Aekim kaya lumabas ako sa aking kuwarto at dumiretso na sa baba para abangan si Aekim. Bago pa man ako tuluyang nakababa nakita ko si Aekim, bitbit ang bag nito. Huminto ako para hintayin ito, hindi dahil sa gusto ko, kundi sa senyas nito. Nahihiyang tumingin ako sa kaniya habang ito naman ay nakangiti sa akin. Bigla tuloy lumakas ang kabog ng aking dibdib. Ang pogi niya kasi. At mas lalong pumogi ng ngumiti ito sa akin. Hulog naman ang puso ko sa kaniya pero ang panty ko, hindi. Bago kasi kaya mahigpit ang garter. Haha."Hon." ani nito sabay akbay sa akin. Nakangiti. "Ihahatid mo ako diba?” "Oo.""Bakit ganiyan ang suot mo?" tanong nito sa akin ng mapagtanto ang suot ko. I am wearing a black denim short shorts and medium white Gap T-shirt. Itinuck-in ko sa left side ang t-shirt ko at ang sa right naman ay hindi. Pinaresan ko ito nang white flipflops sa pang-ibaba"Bakit, anong mayro'n sa suot ko?" tanong ko. "Ayoko sa sobrang iksi ng shorts mo. Labas kuyokot."

1 2 3 4 5 6 7

SCAN CODE TO READ ON APP