Lahat ng Kabanata ng Valentina: The Unwanted Wife : Kabanata 61 - Kabanata 70

ALAS onse na ng gabi ng makarating ako sa bahay. Walang sumalubong sa akin ni isa, dahil hindi naman ako nagsabi na uuwi ako ngayon. Patay ang lahat nang ilaw mula sa garahe, gazebo, hallway pati sa loob ng bahay. Tulog na ang lahat, ngunit ako pagod. Masama ang loob, masakit ang katawan at puso. Pagod ang katawan biyahe at utak ko, hindi sa kaiisip kundi sa natuklasan ko. Hanggang ngayon masama pa rin ang loob na ko. Hanggang ngayon hindi ma-process ng utak ko ang lahat. Sari-sari ang emosyon na umakyat ako ng hagdan. Napagod ako sa lahat na nangyayari. Parang bibigay ulit ang katawan ko sa lahat nang ito. Sa tuwing naiisip ko ang lahat sumisikip ang dibdib ko at gusto ko na lang matulog. Matulog nang matulog hanggang sa wala na akong maramdaman. ‘Kung puwede lang sana ang gano’n. wika ko sa isip ko.Umakyat na ako sa aking silid saka nagpahinga nang kaunti bago pumasok sa banyo para mag-half bath. Sa pagmamadali kong umuwi hindi ko na, natawagan si Benny. Hindi ko na nasabihan na

"KUMUSTA ang pagpunta mo kay Dr. Romero, Anak? May improvement ba?" tanong sa akin ni Mama Lala ng pumasok ito sa opisina ko. Hindi na ako nagulat pa na nandito si Mama. Palagi itong pumupunta simula ng may nangyari sa akin at nagka-amnesia. Umupo si Mama sa sofa at inilapag ang bitbit nitong black prada tote bag. “Okay lang naman, Ma. Walang pagbabago.” sagot ko habang nakatitig kay Mama. Medyo lumalim ang mukha nito. Nangayayat si Mama. Marami kasi akong nakalimutan at si Mama Lala lang ang nakaka-alam. Noong nakaratay pa ako sa hospital namatay din ang aking ama, isa din iyon sa dahilan kung bakit pinipili ko ang manahimik. Sobra-sobra na ang pinagdaanan nj Mama Lala at ayoko nang dagdagan pa. Hindi ko nga alam kung paano nakaya ni Mama Lala ang lahat. Kaya nga siguro masyado itong tahimik ngayon. Hindi na ito masyado nagsasalita kahit sa bahay, ito na mismo minsan ang gumagawa. Marami na ang nagbago sa bahay pati kay Mama at kasalanan ko ang lahat. Kung hindi lang sana ak

"BRO, may nakita ang isa kong PA na kamukha ng asawa mo sa Bulacan." balita sa akin ni Benny. Humahangos pa itong pumasok sa opisina ko. Hindi na nga nito nakuhang kumatok. At hindi nito alintana na nasa gitna ako ng meeting with heads of all departments. May kailangan kasi kaming baguhin sa KPI namin per department. Dahil may mga department na hindi nila nagagawa at nakakamit ang nasa KPI namin. Ako naman, dahil sa sinabi nito ay mabilis akong tumayo. Ngunit agad ding napahinto dahil nga nasa gitna kami ng meeting. Muli akong umupo at saka sinenyasan na umupo muna sa sofa si Benny. Nang makaupo na ito ay muli akong humarap sa mga tauhan ko na nakatingin sa akin. “Lahat nang mga kailangan bagohin, bagohin na. Lahat ng Departments ay makipag-coordinate kayo sa akin after matapos ninyong i-revise ang KPI ninyo. Kailangan natin maabot ang mga KPI natin, kapag hindi natin iyon maabot, ibig sabihin may mga mali tayong ginagawa.” mahabang wika ko habang tinitingnan isa-isa ang mga mukha

“NANDITO tayo ngayon lahat sa office ko para pag-usapan ang pinaka-importanteng misyon.” wika ko sa mga tauhan kong investigators. Tahimik lang ang mga itong nakatingin sa akin. At ni isa walang may nagsalita kahit ang kaibigan kong si Anthony. Napahiya kasi ako sa kaibigan kong si Aekim kahapon kaya pinatawag ko ang lahat ng mga tauhan ko. Para pag-usapan ang mga dapat at hindi dapat gawin. First time na pumalpak si Anthony kahapon at sa kaibigan ko pa. Matalik na kaibigan. Sensitive ang kaso nito pero heto, isa ako sa nagpapahirap sa kaniya dahil tauhan ko ang pumalpak. Hindi man lang sinigurado bago magbigay nang information. At ako din mismo. Dahil masyado akong nakampante kahapon kaya napaasa ko ang kaibigan ko. Akala ko kasi talaga mahahanap na si Valentina. At sana nga mahanap na ito dahil kailangan kong humingi nang tawad dito. Marami akong kasalanan sa kaniya at kailangan kong bumawi. Isa-isang kong tiningnan ang mga tauhan ko na seryoso ding nakatingin sa akin. Hindi sila

AS usual, naging walang sagot na naman ang mga katanungan ko kay Mama. Hindi pa rin ito kumikibo kapag tinatanong ko, kung may dapat ba akong malaman? Kung may mga tao ba akong nakalimutan? Kung may kaaway ba ako? Paulit-ulit na iling lang ang sinasagot nito sa akin at mas gumagaling pa ito sa pag-iwas sa mga tanong ko. Hindi ko alam kung bakit pilit na tinatago ni Mama ang katotohanan. Na tila bang wala akong karapatan.Dahil maaga kaming aalis bukas, lahat na mga kailangan gawin ay ginawa ko na at ang iba ay iniwan ko na sa Personal Assistant ko. Siya na ang bahala sa lahat. This days, parang wala na akong gana magtrabaho. Nawawalan na ako ng motivation to work, mag-isip o ang gumalaw. Kaya nga, humindi ako noong una sa pagyaya sa akin ni Ben. Pero no'ng binanggit nito si Valentina, parang nawala ang lahat na negatibo kong nararamdaman. Valentina, my wife. I miss you! Nasaan ka na ba? Kailan tayo magkikita muli? Sana pareho tayo ng dinadasal araw-araw, ang magkita tayong muli. Mi