บททั้งหมดของ EACHEN HAN, The Obsessive CEO: บทที่ 71 - บทที่ 80

Pumasok sila Selina at Eachen sa loob ng food park, sinalubong kaagad sila ng mabangong amoy nang mga pagkain sa iba't ibang food stall, hindi nila alintana ang maingay na usapan ng tao idagdag pa ang acoustic band na tumutugtog sa di kalayuan. Hindi rin nila pinansin ang usok ng mga iniihaw na pagkain. "What do you want to eat?" Tanong ng binata habang inililibot ang tingin sa lugar. "Hindi ko alam, ang daming pagpipilian." Sagot niya, nakatingin sa mga stalls. "Want to try everything?" Eachen joked with a grin Nakangiting umikot ang eyeballs niya. "Hindi mo naman kayang kainin lahat yan," sabi niya. Tumawa ang binata. "So, anong kakainin mo?" muling tanong nito, hinila niya ang kamay ng binata at tumapat sa isang korean food stall. "Parang gusto kong kumain ng bibimbap," sabi niya. "Okay, let's eat here," anito, akmang papasok na sa kainan. Ngunit pinigilan niya ito. "Wait, kumakain ka ba ng Korean food?" tanong niya. Ngumiti ito sa kanya. "Don't mind me, I ca

Ipinarada ni Eachen ang sasakyan sa underground parking lot. Totoo ngang may mga guard on duty, bumati pa sa binata ang ilang security guard nang dumaan ang sasakyan nito. May inabot muna ang binata sa likod ng sasakyan saka ito bumaba at pinagbuksan siya ng pinto. Muli siya nitong inalalayang bumaba, naramdaman niya ang pagpatong ng makapal na coat sa balikat niya. "It's cold inside, and I don't want the guards to get a free show of their future madam's wet body." sabi nito, pinamulahan naman siya ng mukha. Hinila na siya nang binata at magkahawak kamay sila nitong pumasok sa loob ng elevator. "I think I need to take a shower first." sabi ni Selina nang makapasok sa opisina ni Eachen. Ipinatong niya ang coat sa ibabaw ng sofa. Hindi na niya hinintay na sumagot ang binata, naglakad na siya patungo sa banyo kanugnog iyon ng pantry, hinubad niya ang basang damit at tumapat sa shower. Nakapikit na ini-enjoy ni Selina ang lagaslas ng tubig sa kanyang mukha pababa sa hubad niy

"What do you want to eat for breakfast?" tanong ni Eachen nang makalabas siya ng banyo. Nakatayo ito sa tapat ng pinto habang hinihintay siya. "I want a hot chocolate drink and pesto pasta." Sagot niya. "Okay, we'll order what you want to eat, come on, let's go." yakag nito. "Nasaan yung mga damit ko?" Aniya, iuuwi sana niya iyon pero wala na doon ang mga basang damit niya. "I had them sent to the laundry already. I'll drop them off at your place later," sagot nito, kinuha ang kamay niya at pinagsalikop sa kamay nito. "Okay lang ba na lumabas ka, baka may meeting or importanteng trabaho ka?" tanong niya. "I don't have anything important to do." "Magka-car booking na lang ako pauwi." Aniya. "Nah, do you think I'd let you go home alone? I'd be a terrible husband if I did that," anito. Naglalakad na sila palabas ng opisina nito. "Baka Husband to be." Pagtatama niya. "You'll be mine soon, so why not just call me your husband?" Ngumiti lang siya. "Anyway, I have a

"Selina, I know everything now. Tanya manipulated everything that night, she planned to ruin our relationship because of her obsession with me. I had no idea you were a victim too... I'm so sorry, Selina. I'm so stupid, I've hurt you so much," sabi nito na nasa tono ang matinding pagsisisi. "With our engagement now called off - an arrangement made by our families, at that time, I was still reeling from our breakup. My heart was a mess, and I was acting out of pain and desperation. Nagsisisi ako na hindi ko man lang inalam ang side mo, hindi man lang kita kinausap, but damn, Tanya's been poisoning my mind, and I didn't let you explain." may sumungaw na luha sa mga mata nito. Hindi siya nakaimik, nag sisink in pa sa utak niya ang mga sinasabi nito. "Selina, I have to be honest with you - my heart still belongs to you. I still love you deeply. I know this might sound insensitive but I don't care if you have a child with another man, all that matters to me is being with you, and getting

Tanya's POVPuting kisame ang bumungad kay Tanya nang imulat ang mga mata. Napabalikwas siya ng higa nang makitang hindi pamilyar ang lugar. Bumangon siya sa hinihigaang matigas na papag at tumayo subalit kumirot ang isang paa niya, muli siyang napaupo, sinulyapan ang namamagang paa. Doon niya naalala na na-sprain ang paa niya nang tumakbo siyang papalayo sa nasusunog niyang sasakyan. Nang maalala ang pangyayaring iyon ay bumangon ang galit sa dibdib niya. Pagbabayaran ng mga ito ang pagsira sa mga plano niya. Pinapangako niyang hindi siya titigil hangga't hindi nakakapaghiganti. "Nasaan ba ako?" nakasimangot na kausap sa sarili. Iginala niya ang tingin sa paligid. Napangiwi siya nang hindi kanais nais ang makita. Isang lumang silid iyon, may mga nagkalat na bote ng beer at upos ng sigarilyo sa sahig, sa dulo nakita niya ang isang mesa na may mga baraha at chess board. "Anong klaseng silid to?" inis na komento niya. Sinubukan ulit niyang tumayo at maglakad subalit nabaling