All Chapters of Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Chapter 131 - Chapter 140

Naguluhan si Luna sa inaakto ng lalaki at bahagyang umatras. “Mr. Montenegro, balak mo ba akong ipagkilala ng isang lalaki?”“It’s not impossible.” Lumapit pa si Hunter. Ang malapad niyang balikat at likod ay halos matakpan ang espasyo sa pagitan nila. “What kind of thing do you want to do?”“….”Dahil nasabi na niya ang ‘di dapat, alam ni Luna na kung uurong pa siya ngayon, mas lalo lang siyang pagtatawanan ni Hunter. Kaya nagpasiya siyang magseryoso at pag-isipang mabuti ang alok nito.Ang dati niyang ideal type ay tulad ni Ralph.Refined, elegante, mahinahon, at gentleman.Pero ngayon, iyon mismo ang pinakakinamumuhian niya…Hindi niya agad mahinuha kung anong klaseng lalaki ang gusto niya, pero malinaw na malinaw sa kanya kung ano ang ayaw niya. “Kahit sino, basta ayaw ko ng medyo gentleman. Mas mainam kung kabaligtaran. Yung hindi natatakot sa makapangyarihang pamilya ng mga Camero.”“Naku, Miss, kung kabaligtaran ng asawa mo ang hanap mo, ibig sabihin gusto mo ng dominante, mat

“Kasama mo pala ang kinakapatid mo. Hindi mo man lang sinabi sa akin!”“Kailangan ko bang sabihin sa iyo?” malamig na balik ni Hunter.Kaswal siyang umupo sa sofa at nagsindi ng sigarilyo. Agad na kumalat ang nakakatakot niyang aura sa buong sala. Hindi naman nasindak si Enzo sa aura ni Hunter. Napakatagal na nilang magkaibigan kaya sanay na sanay na siya sa ugali nito. Naupo siya sa sofa na katapat ni Hunter. “Didn’t you enjoy the meal?”“Lian came.” May tabang sa boses ni Hunter.“Ano’ng ginagawa niya roon?”“She ate with us.”“So… Luna was unhappy?”Akala ni Enzo ay nag-away na naman sina Hunter at Luna, pero laking napanganga siya sa malamig na sagot ng kaibigan. “Unhappy? No. I guess she wants Lian to be her ‘sister-in-law’.”“Imposible.” Ngumiti si Enzo at tinukso ang kaibigan. “Ni hindi ka na nga niya tinuturing na kapatid ngayon.”“….”Malamig na sinulyapan siya ni Hunter. “Kanino ka ba kumakampi?”“Siyempre, sa’yo.” Kinuha ni Enzo ang isang bote ng Macallan mula sa liquor ca

Pakiramdam ni Aubrey ay parang sinampal siya ng nonchalant na ugali ni Luna. Kumulo nang lubos ang dugo niya at napapadyak siya sa inis.Pero nang bumaba ang tingin niya at nakita ang jade pendant na isinilid niya sa bag, mabilis na kumalma ang kalooban niya. Hindi siya puwedeng basta na lang tumunganga at hintayin si Luna na sirain ang lahat. Bukod sa jade pendant na ito, kailangan niya ng iba pang mga alas, at kailangan niya ang mga iyon sa lalong madaling panahon!Samantala, naglakad si Luna patungo sa parking lot, unti-unting kumakalma ang tibok ng kanyang puso habang mahigpit niyang kinuyom ang jade pendant na nakatago sa bulsa ng kanyang coat.Ang ibinigay niya kay Aubrey ay isang replika na ginawa ni Erin.Nasa kanya ang original.Nakabalik na ito sa tunay na may-ari…Nang mabawi niya ang tanging bagay na iniwan ng kanyang mga magulang para sa kanya, gumaan ang kanyang pakiramdam. Papasok na sana siya sa kotse nang biglang may malaking kamay na pumigil sa pinto.Malapad ang

"Hmm." Lumingon si Ralph, bigla na lamang nawala ang lungkot sa kanyang mga mata. "Are you done with work?""Yes." Mapaglarong ikinawit ni Aubrey ang kanyang braso sa braso nito. "Pagod na pagod ako, Ralph. Ang daming pasyente ni kaninang umaga." Nag-aaprentis siya kay Dr. John Corpus at maayos naman ang kanyang lagay sa poder nito, ngunit nakakapagod ang takbo ng trabaho. Hindi niya talaga maintindihan kung paano nagagawa ni Luna na hawakan ang ganitong karaming pasyenta nang mag-isa.Pero, naisip niya, may mga kanya-kanyang swerte ang mga tao. Hindi pa rin sila pareho…Tahimik na sinuri siya ni Ralph. "Were you able to get the pendant from Luna?""Nakuha ko na." Maliwanag na ngumiti si Aubrey habang hinihila siya papunta sa kotse at saka bumulong. "Hindi ko alam kung ano ang problema ni Luna nitong mga nakaraang araw. Siguro, masama pa rin ang loob niya dahil sa insidente sa hotel. Paulit-ulit niyang sinasabi na hindi daw akin ang pendant. Hindi mo ba napapansin na parang nasisiraa

“A-Ano ‘yon?” Natigilan si Hunter, parang nag-aalangan, pagkatapos ay dahan-dahang nagsalita sa napapaos na boses. “You could consider yourself to—”“Bes, nandito na ako…”Biglang bumukas ang pinto ng elevator. Lumabas si Dani, may dalang grocery bag sa kaliwang kamay at isang bag ng Mang-inasak takeout sa kanan.Bago pa siya matapos magsalita, natigilan siya’t naubo na para bang biglang nasakal sa leeg. Napatalon naman si Luna sa gulat, biglang umayos at lumingon kay Hunter. “Anong sinabi mo?”“Nothing.” Walang pakialam ang boses ni Hunter. Sumulyap siya kay Dani, umatras, at tinawag ang aso pauwi.Tinakpan ni Dani ang kanyang bibig at binigyan si Luna ng makahulugang tingin.Anong nangyayari?“Ano? Anong nangyayari?” Hinawakan ni Luna ang kamay ni Dani at hinila siya papasok.Hindi makalimutan ni Dani ang ekspresyon ni Hunter at napaipong. "Hindi pwedeng wala lang ‘yon! Kung makatingin sa akin si Hunter kanina. Para bang gusto niya akong tirisin nang buhay! Ano ang sinabi niya sa i