บททั้งหมดของ Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: บทที่ 271 - บทที่ 280

Kahit ang simpleng halik o yakap ay nakakapagod na sa kanya. Isang masiglang dalaga, pero lupaypay dahil sa trabaho… lubos na nawalan ng pagnanasa o gana sa kama.Sinulyapan siya ni Hunter nang walang kapaki-pakialam. “Then why don’t you go take a shower? O naghihintay ka na kantahan kita ng lullaby?”…lullaby daw.Minsan na nga siya nitong kinantahan para makatulog noon. Noong araw na naaksidente ang mga magulang niya, at tinamaan ng matinding bagyo ang Tagaytay… Simula noon, hindi na siya nakakatulog nang maayos tuwing may bagyo at madalas na nagigising mula sa mga bangungot. Tinatapik ni Hunter ang kanyang likod at mahinang kumakanta para amuhin siyang makatulog muli.Nagbalik sa realidad si Luna at mabilis na tumango. “Sige, maliligo muna ako. Gawin mo ang gusto mo.”Basta’t hindi siya nito pipigilang matulog, pwede nitong gawin ang kahit ano.Pero nang lumabas si Luna mula sa banyo at nakita ang lalaking nakahiga na sa kanyang malaking kama, sandali pa rin siyang natigilan. T

Habang papunta sa lumang mansyon ng mga Montenegro, abala ang isip ni Luna… tinatantya ang pinakamaikling oras na posible niyang kailanganin para matapos niya ang project. Kapag natapos na ito, hindi na siya makokontrol ng mga Montenegro gaya ng ginagawa nila sa kanya ngayon. Dadalhin niya si Dani sa isang lugar na napakalayo… Kung hindi uubra ang manatili sa bansa, pupunta sila sa ibang bansa na magkaibigan. Ayaw na niyang subukan pang pagsamantalahan ng mga taong iyon si Dani kailanman!Talagang hindi niya maintindihan… Bakit nagagawa ng kapangyarihan at katayuan sa buhay na durugin ang mga mahihirap? Ang mga ordinaryong tao ay kailangang ubusin ang lahat ng kanilang lakas para lamang mabuhay…Dahil sa siksikan sa traffic, mahigit isang oras ang ginugol ni Luna sa daan bago tuluyang nakarating sa lumang mansyon. Pagpasok niya sa sala bitbit ang kanyang bag, nakita niya si Lian na nakaupo sa tabi ng matandang Montenegro. Si Lian pala ang guest ngayong gabi.Ang ekspresyon ng matan

Pagkauwing-pagkauwi, hindi pinansin ni Lian ang walang tigil na pangungulit ng mga magulang niya patungkol sa arranged marriage nila ni Hunter at ginugol ang buong gabi sa kanyang kwarto, pinag-iisipan ang bagay na iyon.Hindi siya ang tipo ng babae na magpupumilit sa isang bagay na wala naman talaga siyang mapapala o laban. Ang totoo, palaging malinaw sa kanya kung ano ang mga bagay na pwede at hindi niya pwedeng makuha. Totoong gusto niya si Hunter Montenegro at hindi niya mapigilan ang puso niya na mahulog sa lalaki. Kaya lamang, ang arranged marriage na ito ay dahil lamang sa kagustuhan ng mga magulang niya kaysa sa sarili niyang kagustuhan…Dati, inisip niya na dahil wala namang girlfriend si Hunter, baka sa huli ay magkaroon din siya ng pagkakataon sa lalaki. Pero noong huling beses, nakita niya ito kasama si Luna sa club… Siguro para tuluyang pawiin ang huling hibla ng pag-asa niya, may isa pang nangyari kaninang hapon. Nang umalis si Hunter para sa isang business dinner, hin

Gusto niyang ubusin ang pasensya ng dalaga. Hindi alam ni Luna kung kailan pa ito nagsimulang mag-isip nang ganoon, pero sigurado siya sa isang bagay… tanda nito ang mga sinabi niya sa lumang mansyon. May sama na naman ito ng loob sa kanya.Huminga siya nang malalim. “Sige. Kung talagang ‘yan ang gusto mong mangyari, then dapat hindi ka magpakasal. Hindi mo pwedeng makasama ang babaeng gusto mo habambuhay.” Itinaas ni Hunter ang kanyang kilay. “Ang babaeng gusto ko?”“Oo.” Habang nagsasalita si Luna, saglit na dumapo ang kanyang tingin sa bulsa ng pantalon nito. Ang mga salita ni Lian bago umalis sa lumang mansyon… at ang naunang tanong nito tungkol sa larawan sa wallet ni Hunter sa restaurant… Natural niyang napag-ugnay ang mga ito. Tiyak na iisang babae lang iyon. Siguro nga maaaring walang puso si Hunter, pero hindi siya babaero.Samantala, kabababa lang ni Ralph mula sa kanyang kotse nang makita niya ang dalawa na bumaba mula sa isang Bentley na nakaparada hindi kalayuan. Malam

Pagkabukas na pagkabukas ni Luna ng pinto, nakita niya si Dani na nakatayo doon habang magkadaop ang mga kamay, at nakatingin sa kanya nang may makahulugan na ekspresyon.“Ano ba ‘yan! Narinig ko kasi ang elevator at akala ko ay ikaw na ‘yong dumating, kaya excited akong lumabas para i-welcome ka sana!”Humingi ng sorry si Dani habang mayroong nakakalokong ngisi sa labi. Pagkatapos ay lumapit siya at nangulit, “O? Hanggang anong base na ang narating niyo ni Hunter?”Hiyang-hiya si Luna sa nangyari. “Wala lang iyon.”Natigilan si Dani. “Ha?”Hindi niya inasahan na ganito pala mag-control ang isang Hunter Montenegro.Sa hitsura kasi ng dalawa, dapat ay parang classic novel ito ng isang malaking lobo na nilalamon ang maliit na puting kuneho… pero ang pakiramdam ay parang napaka-inosenteng campus romance.Mabilis na nagpalit ng sapatos si Luna, nagmamadaling pumunta sa bar counter para magsalin ng tubig, at sadyang iniiba ang usapan habang umiinom. “Hindi ba’t sabi mo ay bukas ng umaga ka