บททั้งหมดของ Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: บทที่ 281 - บทที่ 290

“Actually, hindi rin ako sigurado.” Tapat na sagot si Luna.Bahagya namang natigilan si Lian. Nang makitang parang hindi alam ni Luna ang bigat ng sitwasyon, hindi niya napigilang paalalahanan ito, “Napakataas ng pride ng lalaking iyon. Dapat ay sinabi mo sa kanya agad pagkatapos ng annulment mo.”Kasi baka may malaking gulo na mangyari balang araw. Sa tingin kasi ni Lian, hindi pa naman mapagpasensyang tao ang isang Hunter Montenegro.Alam ni Luna na ang relasyon nila ni Hunter ay hindi maipaliliwanag kay Lian sa iilang salita lamang, kaya tumango na lamang siya. “I know, naiintindihan ko.”Pero ang alam lang ni Lian ay ang pride ni Hunter. Hindi niya alam ang pride ni Luna. Hirap si Luna na lumapit kay Hunter at bigla na lang sasabihin sa lalaki na… “Hunter, annulled na ako.” Sa tingin niya, parang sinasabi na rin niya rito na… ‘Heto na, may pagkakataon ka na para ipahiya ako.’Gayunpaman, alam din ni Lian na hindi siya pwedeng masyadong manghimasok sa usaping ito. Sila ni Luna

“Mr. Camero,” lumapit si Dani bago pa man makapagsalita si Luna, maingay ang kanyang high heels habang naglalakad. “Maraming chances na ang ibinigay sa iyo ng kaibigan namin. Kung gusto mo talaga ng isa pang chance na makausap siya, bakit hindi mo siya hayaang sumama sa birthday party namin?”“Alam naman natin na for the past three years, kaming dalawa lang ni Nathan talaga ang nakaalala’t nag-celebrate ng birthday kasama siya… not you.”Malinaw ang mga pasaring ni Dani… na sino ba si Ralph sa akala niya? Dahil lang ba nauntog na ang ulo niya, kailangan na agad makinig sa kanya ni Luna? Kung itutuloy ng lalaki ang ganitong pamumuwersa kay Luna, talagang maghahalo ang balat sa tinalupan!Natigilan si Ralph, lumuwag ang kanyang mga nakakuyom na kamao. Sinulyapan niya silang tatlo. “You’ll all be celebrating with her?”“Of course.” Inakbayan ni Dani si Luna, malapad ang ngiti. “May delicadeza ang best friend ko ano. Si Nathan? Senior lang naman niya ‘yan. At bakit naman siya makikipag-da

May matinding hinala na si Dani na nababaliw na ang lalaking ito. Hiwalay na sila ni Luna pero kung umakto pa rin ito ay parang legal na asawa, nagpapakitang-gilas… kunwari’y mahal na mahal ang best friend niya.Ang kaunting alak na nainom ni Dani sa restaurant ay parang juice lang para sa kanya; mabilis ang takbo ng kanyang isip habang nananatiling kalmado ang kanyang ekspresyon.“Nagkaroon ng emergency sa lab. Nagmadali siyang pumunta roon.”Kahit pa madalas niyang biruin ang kaibigan, sa paningin niya, ang relasyon nito at ni Hunter ay malalim… kaya nga inaalagaan pa rin ni Hunter si Luna hanggang ngayon. Sabay silang lumaki at nagtulungan. Pero sa paningin ng ibang tao, maaaring hindi ganoon…Ang pagbubunyag ng relasyon ng dalawa ay siguradong mag-uudyok ng tsismis. Lalo na mula sa ex-husband ni Luna na si Ralph.Naningkit naman ang mga mata ni Ralph, pero nanatili ang pagka-gentleman sa kilos ng lalaki. “Alright. Sorry to bother you.”Pagkatapos noon, tumalikod siya at umalis na

Sa kabila ng mahigpit na pagkakahawak sa kanya ni Hunter, pakiramdam pa rin ni Luna ay lulutang-lutang siya sa hangin at mahuhulog sa sahig. Awtomatikong napapulupot ang kanyang mga binti sa baywang ng lalaki.Ni hindi niya pa napagtanto na papunta na sa maselang direksyon ang mga pangyayari. Nagsimula ang lahat sa isang call na tinanggap ni Hunter kanina. Hanggang ngayon, ramdam pa rin niya na hindi pa kumakalma ang emosyon ng lalaki matapos niyon.Pero mukhang walang balak si Hunter na bigyan siya ng oras para makapag-isip.Gamit ang mahahabang binti ng lalaki, naging malalaki ang bawat hakbang nito, at sa loob lamang ng ilang segundo, nailapag na siya nito sa malaki’t malambot na kama.Animo’y tumigil ang hininga ni Luna sa kanyang lalamunan, at ang kanyang mga mata ay hindi mapigilang manginig. Sa likuran niya ay ang malambot na kama; sa harapan niya ay ang mga mata ng lalaking namumula at punung-puno ng pagnanasa… ang kontrolado pero mabigat nitong paghinga.Dinilaan ni Luna ang k

Marahil dahil matagal siyang hindi kumurap, naramdaman ni Luna ang matinding pagkatuyo ng mga mata. Sumulyap siya pabalik sa banyo at tahimik na iginalaw ang mga sulok ng kanyang mga labi.Minsan, talagang hindi niya maintindihan si Hunter…Hindi… hindi niya ito kailanman naintindihan…Tapos na ang panahon kung kailan kailangang-kailangan niya ang mga high heels na ito. Ngayon, ginugugol niya ang karamihan ng oras niya sa clinic at lab, at bibihira na ang mga pagkakataon na kailangan niya ng high heels.Si Aslan, na kanina pa kumikiskis sa kanyang mga binti, ay animo’y naramdaman ang kalungkutan niya at bigla siyang dinambahan para yakapin. Nangilid ang luha sa mga mata ni Luna. Lumuhod siya at niyakap ito, marahang hinahaplos ang ulo at ilong ng aso.“Ang bait-bait naman ng Aslan ko...”Hanggang sa biglang tumunog ang kanyang phone. Sinagot ito ni Luna, “Hello, Dani.”“Bes, kailan mo… balak umuwi?” Ngumiti si Dani. “Aalis na ako in twenty minutes.”“Pabalik na ako.” Ibaba ni Luna