Lahat ng Kabanata ng Whispers of Forbidden Desire: Kabanata 281 - Kabanata 290

Liam’s POVKahit puno ng kasambahay ang mansyong ito, pinili kong pakiusapan silang lumayo muna sa kusina. Ako ang gagawa ng almusal para sa kanila. Gusto kong ang unang lasa ng umaga nila sa pamamahay ko ay magmula sa sarili kong mga kamay. Habang pasipol-sipol akong nagluluto, may iniwan akong tauhan na nakabantay kay Maeva sa playroom para masiguro ang kaligtasan niya.Halos patapos na ang paghahanda ko nang marinig ko ang mahihinang yabag at ang masayang hagikhik na nagmumula sa hagdan.Natigil ang pag-ikot ng sandok sa kamay ko. Napatulala ako habang pinagmamasdan silang papalapit sa dining table. Nakaligo na si Maeva, basa pa ang buhok nito at nakasuot ng isang kulay dilaw na dress, habang si Isabela naman ay tila isang anghel na naglalakad sa gitna ng sikat ng araw na tumatama sa aming

Isabela’s POVHindi ko inaasahan na ganoon kabilis tatakbo ang mga araw. Limang araw na pala kaming nakatira sa ilalim ng iisang bubong ni Liam. At sa loob ng limang araw na iyon, walang ibang ginawa ang lalaking iyon kundi ang landiin at paamuhin ako sa bawat pagkakataon.Para akong kandilang unt-unting nalulunod sa sarili kong init, sa bawat haplos niya, sa bawat pilyong kindat, at sa bawat "Mhine" na binibitawan niya, tila ba dahan-dahan akong natutunaw. Buti na lang at nagagawa ko pa ring kontrolin ang sarili ko, kahit na ang totoo ay konting-konti na lang at bibigay na ang mga pader na itinayo ko.Kagagaling lang namin ni Lorenzo sa isang seryosong pag-uusap tungkol sa mga bagong designs para sa shop nang biglang bumukas ang pinto. P

Liam’s POV"I told you on the phone, Lorenzo," sabi ko, ang boses ko ay mahina na ngayon pero puno ng banta. "I don't like unnecessary distractions. At mukhang ikaw ang pinakamalaking distraction dito.""Liam, stop it! Nakakahiya kay Lorenzo!" saway ni Isabela. Lumapit siya sa amin at pilit na kinuha si Maeva."Nakakahiya?" napangisi ako nang mapait. "Ang nakakahiya, Isabela, ay ang makita ang ina ng anak ko na halos makipaghalikan na sa empleyado niya sa loob mismo ng shop na ito.""He's not an employee! He's my partner!" sigaw niya pabalik."Partner?" lumapit ako sa kanya, sapat para

Liam’s POVParis, France.Nakatitig ako sa kumukititap na mga ilaw ng Paris mula sa bintana ng aking hotel suite, pero kahit ang bansag na City of Lights ay hindi sapat para itaboy ang dilim sa isip ko. Apat na araw na ang nakalipas simula nang huli kaming magkasagutan ni Isabela sa parking lot, at hanggang ngayon, ang bawat salitang binitiwan niya ay tila mga pilat na humahapdi sa tuwing naaalala ko.“I am no longer your pawn, Liam... hinding-hindi mo na kami matatagpuang muli.”Napapikit ako nang mariin, pilit na iwinawaksi ang imahe ng kanyang mga matang puno ng hinanakit. Hawak ko ang isang baso ng scotch, ang pait nito ay ti

Liam’s POV“Handa na ba ang lahat?” tanong ko kay Jared habang inaayos ang aking mga gamit sa loob ng private plane.“Opo, Sir. Naayos na ang setup sa playroom bago pa sila makarating,” sagot niya nang may tipid na ngiti.“Good.”Ilang minuto na lang at lilipad na ako pabalik ng Milan. Hindi ko ipinaalam na ngayon ang uwi ko, gusto kong sorpresahin si Maeva, at kung papalarin... gusto kong makita ang reaksyon ni Isabela sa iniwan kong sorpresa.Sa loob ng apat na araw na wala ako, bawat gabi ay pinupuno ng kaba ang dibdib ko. Alam ko na hindi sila tumitigil sa mansyon habang wala ako, at aaminin ko, may matinding kirot na dulot ang katotohanang iyon. Para akon