Lahat ng Kabanata ng Whispers of Forbidden Desire: Kabanata 301 - Kabanata 310

Liam’s POV"Lea? Kumusta? Long time no see!"Hindi ko mapigilang mapangiti nang malapad nang makita ko ang pamilyar na mukha ni Lea, ang matalik naming kaibigan ni Hudson noon pa man. Sa gitna ng foreign city na ito, ang makakita ng isang piraso ng nakaraan ay parang isang mainit na yakap."Oh my God, Liam! Look at you... I am so happy to see you!" tila naiiyak na sagot niya.Lumayo siya nang bahagya at tinitigan ako mula ulo hanggang paa, tila tinitiyak kung totoo ba ang nakikita niya."I knew it. I knew that the mighty Liam Tejero would rise and shine again. I heard everything from Hudson... about what happened to you," dugtong niya, ang boses ay seryoso pero puno ng pagmamahal ang pag-aalala.

Isabela’s POVHalos hindi ako makahinga sa bawat hakbang ko papasok sa grand ballroom. Eksaktong oras na nang makarating ako, at ang mas nagpapakaba sa akin, hindi sumasagot si Liam sa mga text ko. Wala siyang reply. Wala siyang paramdam.Kaya wala akong nagawa kundi ang pumasok dito nang mag-isa, bitbit ang kaba na tila sasabog sa dibdib ko.Paano ba naman kasi, nagkaroon ng emergency sa shop. Nagkaproblema ang gown ng isa kong VIP client kaya wala akong nagawa kundi ang kanselahin at palitan ang flight ko sa huling sandali. Kakarating ko lang dito sa Paris tatlong oras ang nakalilipas. Halos wala na akong pahinga.Habang minamake-up-an ako, wala akong ibang ginawa kundi ang mag-message sa team ko, sinisiguradong okay ang lahat ng gowns na ini

Isabela’s POV“She’s not just a masterpiece, Signor,” seryosong sagot ni Liam. Mas bumaba ang kanyang boses, naging mas matapang at puno ng paninindigan. “She’s the artist. And she’s exactly where she belongs.”Muling tumawa si Signor Julian, halatang nasiyahan sa naging reaksyon ni Liam. Nakita niya kung gaano kabilis mag-alab ang pagiging protective nito pagdating sa akin.“Ah, l’amore! I see Paris has naively done its magic. Well then, Mr. Tejero, stop acting like a dragon guarding his gold and introduce me to this brilliant lady. I

Liam’s POVHindi ko maipaliwanag ang saya na dumadaloy sa mga ugat ko ngayon. Habang kasayaw ko si Isabela kanina, ramdam ko ang bawat pintig ng kanyang puso na sumasabay sa akin. Iba ito. Ayokong mag-assume o samantalahin ang pagkakataon, pero nararamdaman ko, ang aking Bela, ang aking Mhine, ay unti-unti nang nagbubukas ng kanyang puso para sa akin.Kahit nakikipag-usap ako sa mga bigatin dito sa party, ang mga mata ko ay tila may sariling radar na nakatutok lang sa kinaroroonan niya. I couldn’t be prouder. She is shining in the crowd, her laughter like a rare ray of sunshine that cuts through the cold atmosp

Isabela’s POV“Lea…” tawag ni Liam nang makalapit na kame.Naputol ang lahat ng selos ko nang makita ko ang kalagayan niya. Maputlang-maputla siya, at kahit ang kanyang marangyang gown ay hindi maitago ang panghihina ng kaniyang katawan. Inalis na niya ang kanyang maskara, bakas ang butil ng pawis sa kanyang noo at ang pagod sa kanyang mga mata.“Ok ka lang ba? Anong nararamdaman mo?” tanong ko, ang kamay ko ay kusa nang gumalaw para alalayan ang kanyang balikat.Hinarap ko si Liam na tila estatwa sa tabi ko. “Liam, dalhin na natin siya sa ospital. She looks too pale.”