Lahat ng Kabanata ng Whispers of Forbidden Desire: Kabanata 351 - Kabanata 360

Isabela’s POVBukas ng gabi na ang flight ko pabalik ng Milan. Habang papalapit ang oras, tila lalong bumibigat ang bawat hakbang ko. Narito kami ngayon sa mansyon ni Tita Amanda dahil inimbitahan niya kami para sa isang farewell dinner.Kahit anong pilit kong maging matatag, hindi ko maitago ang lungkot sa aking dibdib. Sa unang pagkakataon matapos ang aming muling pagkakasundo, kailangan ko na namang iwan sila Liam, Mommy, at ang anak kong si Maeva. Pero alam ko ang reyalidad, kailangan ni Mommy ng suporta sa kaniyang pagdadalamhati, at si Tita Amanda ang taong laging nariyan para sa kaniya. Mas mapayapa ang loob ko na alam kong nasa mabuting kamay si Mommy habang wala ako.Bitbit

Liam’s POVKagagaling ko lang sa isang tensyunadong board meeting. Halos liparin ko ang daan patungo sa mansyon ni Tita Amanda dahil alam kong ito na ang huling gabi ni Isabela bago siya bumalik ng Milan. Pagod na pagod ako, ang isip ko ay puno pa rin ng mga numero at problema sa kumpanya, pero lahat ng iyon ay tila naglaho nang makarating ako sa tapat ng gate.Pagpasok ko pa lang sa loob, agad na sumalubong sa akin ang tunog ng masiglang tawanan mula sa garden. Isang pamilyar na tawa ang nangingibabaw, ang tawa ni Isabela.Ilalabas ko pa lang sana ang phone ko para i-text siyang narito na ako, nang bigla siyang lumingon. Nagtagpo ang aming mga mata mula sa malayo. Nakita ko ang biglang pagliwanag ng kanyang mukha. Hindi siya nag-atubilin

Isabela’s POVMaaga kaming nagising ni Liam, tila ba kapwa kami hinahabol ng oras. Walang magarbong puting gown, walang mahabang listahan ng bisita, at walang malalakas na kanta. Sa loob ng Municipal Hall, sa harap ng isang judge at iilang saksi, mabilis na naganap ang seremonya. Ngunit sa bawat salitang binibitawan namin, tila nayayanig ang buo kong pagkatao. At sa isang iglap, bago pa man tumirik ang araw, tapos na.Isa na akong ganap na Mrs. Isabela Alcantara-Tejero.Hindi mawala ang ngiti ko habang nakatingin sa wedding ring na nasa daliri ko. Napakasimple nito, ngunit ang bigat ng kahulugan ay tila sapat na para punan ang anim na taon naming pagkakalayo. Ang kislap ng ginto sa ilalim ng sikat ng araw ay tila nagsasabing.. "Sa wakas, pag-aari mo na siya, at pag-aari ka na niya."Nasa loob na kame ng kotse at pauwi dahil naghihintay sila mommy at Maeva sa bahay para sa aming lunch. “Misis ko...” malambing na bulong ni Liam sa tabi ko.Naramdaman ko ang kanyang mainit na hininga

Isabela’s POV“I have been waiting for your call, but I haven’t received any,” simpleng sabi niya, pero ramdam ko ang bigat ng bawat salita.Bigla akong napahiya. Hindi ko akalain na seryoso pala si Sean sa offer niya sa akin noon. Masyado akong naging abala sa Dubai, at lalo na sa biglaang pagkamatay ni Tito Ben, kaya tuluyan ko nang nakalimutan ang tungkol sa kanya.“I’m sorry, Mr. Vance. A lot of things have really happened in my life over the past few months.” pagtatapat ko.“Yeah, I can clearly see that,” sagot niya, sabay sulyap sa direksyon ng tiyan ko. 

Isabela’s POVKakatapos lang ng mahabang meeting ko kasama ang isang major client. Pagtingin ko sa phone ko, mag-aalas siyete na ng gabi. Bigla akong kinabahan, siguradong kanina pa hinihintay ni Liam ang tawag ko. Hindi ko kasi inaasahan na magiging ganoon kahaba ang aming pag-uusap. Halos tapos na ang gown na ginawa ko para sa kaniya kaya nagyaya siya ng meryenda, at sa sobrang tuwa niya ay hindi na ako nakatanggi.Buti na lang talaga at hindi masyadong malala ang morning sickness ko ngayong araw. Nagawa ko na ring isingit sa schedule ko ang pag-appointment sa isang OB-GYN dito sa Milan, sa Lunes na ang check-up ko.Hanggang ngayon, hindi ko pa rin masabi kay Liam ang magandang balita. Natatakot ako na baka kapag nalaman niyang buntis ako, iwan niya ang lah