Lahat ng Kabanata ng Seducing My Scumbag Ex's Hot Father (SPG): Kabanata 131 - Kabanata 140

Reece’s POVTahimik ang biyahe namin papunta sa bahay nila Heaven. Hindi iyong komportableng katahimikan na sanay ako kapag kasama ko siya nitong mga nakaraang araw, kundi iyong klase ng katahimikan na may malinaw na distansiya. Ramdam ko sa bawat segundo ng pagiging malamig niya.Nasa passenger seat si Heaven, diretso lang ang tingin sa kalsada. Hindi niya ako tinitingnan. Ni “Junior engineer ka na pala bukas,” basag ko sa katahimikan.“Oo,” maikli niyang sagot.“Handa ka na ba?”“Matagal na,” sagot niya. Walang emosyon. Parang trabaho lang ang usapan.Napahawak ako sa manibela. “Kung gusto mo, pwede kitang ihatid araw-araw. Bago ako papasok sa ospital, ihahatid muna kita. Para masiguro ko ang seguridad mo.”Dahan-dahan siyang napalingon sa akin. Hindi galit ang nakita ko. Hindi rin lambing, kundi pagod.“Huwag na,” sabi niya. “Para hindi kita maabala. Mas mabuti ‘yon.”“Bakit?” tanong ko.“Because this is real life,” sagot niya. “Hindi na ito parte ng kontrata.”“Still,” sabi ko, “

Reece’s POVPagkatapos ng shift ko sa ospital, hindi na ako nagpalit pa ng damit. Diretso akong sumakay ng kotse at nagmaneho papunta sa kompanyang pagmamay-ari ng pamilya ni Carlos. First day ni Heaven ngayon bilang junior engineer. Ilang oras pa lang siyang nagtatrabaho roon pero pakiramdam ko, may kung anong mali. Hindi mapakali ang dibdib ko mula pa kanina. Hindi rin kasi siya nag-text sa akin. Ano naman ang sasabihin niya?Napailing na lang ako. Nang makarating ako sa parking area ng building, huminto muna ako sa loob ng kotse. Inayos ko ang sarili ko. Naglagay ako ng konting pabango, inayos ang buhok ko, sinigurong maayos ang suot kong polo. Hindi ako sanay gumawa ng ganito, pero ayokong magmukhang wala lang ako sa harap ng mga taong kasama niya sa trabaho.Huminga ako nang malalim at tiningnan ang sarili ko sa salamin.“Kalma, Reece,” bulong ko sa sarili ko. “Susunduin mo lang siya.”Pagbaba ko ng kotse, agad kong nakita si Heaven. Nakatayo siya malapit sa entrance ng buildin

Reece’s POVPagkatapos ng shift ko sa ospital, hindi na ako nagpalit pa ng damit. Diretso akong sumakay ng kotse at nagmaneho papunta sa kompanyang pagmamay-ari ng pamilya ni Carlos. First day ni Heaven ngayon bilang junior engineer. Ilang oras pa lang siyang nagtatrabaho roon pero pakiramdam ko, may kung anong mali. Hindi mapakali ang dibdib ko mula pa kanina. Hindi rin kasi siya nag-text sa akin. Ano naman ang sasabihin niya?Napailing na lang ako. Nang makarating ako sa parking area ng building, huminto muna ako sa loob ng kotse. Inayos ko ang sarili ko. Naglagay ako ng konting pabango, inayos ang buhok ko, sinigurong maayos ang suot kong polo. Hindi ako sanay gumawa ng ganito, pero ayokong magmukhang wala lang ako sa harap ng mga taong kasama niya sa trabaho.Huminga ako nang malalim at tiningnan ang sarili ko sa salamin.“Kalma, Reece,” bulong ko sa sarili ko. “Susunduin mo lang siya.”Pagbaba ko ng kotse, agad kong nakita si Heaven. Nakatayo siya malapit sa entrance ng buildin

Reece’s POVPagkatapos ng shift ko sa ospital, hindi na ako nagpalit pa ng damit. Diretso akong sumakay ng kotse at nagmaneho papunta sa kompanyang pagmamay-ari ng pamilya ni Carlos. First day ni Heaven ngayon bilang junior engineer. Ilang oras pa lang siyang nagtatrabaho roon pero pakiramdam ko, may kung anong mali. Hindi mapakali ang dibdib ko mula pa kanina. Hindi rin kasi siya nag-text sa akin. Ano naman ang sasabihin niya?Napailing na lang ako. Nang makarating ako sa parking area ng building, huminto muna ako sa loob ng kotse. Inayos ko ang sarili ko. Naglagay ako ng konting pabango, inayos ang buhok ko, sinigurong maayos ang suot kong polo. Hindi ako sanay gumawa ng ganito, pero ayokong magmukhang wala lang ako sa harap ng mga taong kasama niya sa trabaho.Huminga ako nang malalim at tiningnan ang sarili ko sa salamin.“Kalma, Reece,” bulong ko sa sarili ko. “Susunduin mo lang siya.”Pagbaba ko ng kotse, agad kong nakita si Heaven. Nakatayo siya malapit sa entrance ng buildin

Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na