บททั้งหมดของ เธอเป็นของผม: บทที่ 181 - บทที่ 190

ร้านกาแฟเล็ก ๆ ริมถนนในย่านเงียบสงบยังคงมีลูกค้าไม่มากนักในช่วงสายของวัน กลิ่นกาแฟคั่วใหม่ลอยอวลไปทั่วร้าน เสียงเพลงแจ๊สเบาๆ ดังคลอเป็นฉากหลัง แต่สำหรับวินทัพแล้ว บรรยากาศเหล่านั้นไม่ได้ช่วยให้หัวใจที่หนักอึ้งของเขาเบาลงแม้แต่น้อยเขานั่งอยู่โต๊ะมุมในสุด มือกุมแก้วกาแฟที่ยังแทบไม่ได้แตะ ดวงตาคมทอดมอ

บรรยากาศในบ้านใหญ่เงียบงันผิดปกติ ไม่ใช่ความเงียบของบ้านที่สงบ หากแต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยแรงกดดันราวกับอากาศข้นหนืดจนหายใจไม่สะดวกวินทัพยืนอยู่ตรงโถงกลางบ้าน เนกไทถูกคลายออกเล็กน้อย เสื้อเชิ้ตยับเพราะไม่ได้เปลี่ยนตั้งแต่เมื่อคืน ดวงตาคมที่เคยมั่นใจ บัดนี้เต็มไปด้วยความลังเลเขาได้ยินเสียงหัวเ

ร้านอาหารในวันนั้นไม่ได้หรูหราจนสะดุดตา หากแต่มีบรรยากาศเงียบสงบ เป็นส่วนตัว เหมาะกับการพูดคุยเรื่องที่ไม่ควรมีใครอื่นได้ยิน แสงแดดยามสายลอดผ่านกระจกใสบานใหญ่ ส่องกระทบโต๊ะไม้สีเข้มจนดูอบอุ่นผิดกับความรู้สึกที่กำลังปะทุอยู่ในใจของคนสองคนที่นั่งเผชิญหน้ากันหยกพยายามรักษาท่าทีให้ดูสงบ แม้ภายในจะปั่นป

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นท่ามกลางความสงบที่หลอกตา แสงแดดอ่อนส่องผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาในห้องนอนของดารินทร์ แต่หัวใจของหญิงสาวกลับไม่ได้อบอุ่นตามแสงนั้นเลยแม้แต่น้อยร่างบางลืมตาขึ้นช้า ๆ มือเล็กวางบนหน้าท้องที่เริ่มกลมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความรู้สึกอ่อนล้าแผ่ซ่านไปทั่วร่าง แต่สิ่งที่หนักหนากว่านั้นคือ

กลิ่นบุหรี่คลุ้งปนกลิ่นเหล้าเก่าในห้องกระจกของคลับใต้ดิน ไฟสีอำพันส่องกระทบโต๊ะไม้ดำที่เต็มไปด้วยเอกสารและแท็บเล็ตกันต์นั่งเอนหลัง สีหน้าเรียบเฉย นิ้วเคาะขอบแก้วช้า ๆ เขาไม่ใช่คนชอบพูด แต่เป็นคนที่ ทุกคำพูดมีราคา ตรงข้ามกันคือแม็ก ผู้ชายผมทองเข้ม ใส่เสื้อเชิ้ตปลดกระดุมสองเม็ด รอยยิ้มเหมือนคนไม่จริง