Lahat ng Kabanata ng Teach Me, Uncle Professor : Kabanata 121 - Kabanata 128

Hindi pa rin mawala ang lamig sa aking mga palad habang nagkakasiyahan na ang lahat sa pool. Rinig na rinig ko ang malalakas na tawa nina Trisha at Krisha habang nagwiwisikan ng tubig, kasunod ng hiyaw ni Drake na kasalukuyang nag-aayos ng barbeque grill sa hindi kalayuan. Kanina pa nag simula ang party at bumaba na ang araw. Dapat ay nakikisabay ako sa ingay at saya ng selebrasyon namin, pero ang utak ko ay nananatiling nakakulong sa madilim na hallway kanina.Hindi ko magawang kumbinsihin ang sarili ko na guni-guni lang ’yon. Ang totoo, may isang mukha at pangalan na kanina pa nanggugulo sa sistema ko. Si Blair.Paano kung nakatakas siya para gantihan at guluhin ulit kami? Paano kung sinusundan niya kami? Baka masyado kaming naging mapanatag porket napakulong na namin ang magkapatid.“Hey, baby. You’re spacing out again,” malambing na boses ni Easton ang pumutol sa magulong takbo ng isip ko.Naramdaman ko ang pagtabi niya sa akin sa loob ng maliit na pavilion. Inabot niya ang aking

Matapos ang gabing iyon sa dalampasigan, mabilis na lumipas ang mga araw na parang ipo-ipo. Umalis si Easton patungong Batangas at naiwan naman ako upang harapin ang sunod na laban ng buhay ko—ang board exam.Gusto kong patunayan sa lahat na hindi ako nagkamali sa pagpili kay Easton, at higit sa lahat, gusto kong patunayan sa sarili ko na kaya kong tumayo sa sarili kong mga paa.“Ano ulit ang pagkakaiba ng Classical at Operant Conditioning, baby?”Napaangat ang tingin ko mula sa makapal na reviewer sheet nang marinig ko ang baritono at medyo paos na boses ni Easton mula sa screen ng laptop ko. Alas-tres na ng madaling araw. Ganito na ang naging set–up namin simula noong nag aaral ako. Ngayon ko lang naisipang mag puyat dahil ilang araw na lang ay mag-e-exam na ako.“Ang Classical ay automatic ang response sa stimulator, Easton. Parang kung paano bumibilis ang tibok ng puso ko tuwing nakikita kita,” pilyo kong sagot, pilit na nilalabanan ang matinding antok.Narinig ko ang mahinang taw

"Time is up! Pass your papers to the front," deklara ng proctor.Isang sabay-sabay na malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ng buong silid. Kasabay ng pagtayo ko mula sa upuan ay ang pakiramdam na tila may malaking tinik na nabunot sa dibdib ko. Sa wakas. Tapos na ang board exam. Tapos na ang tatlong buwang paghihirap.Pagkalabas ko pa lang ng testing room, agad kong nakasubong sa hallway sina Trisha, Krisha, at Drake. Halata sa mga mukha namin ang matinding puyat at pagod, pero mabilis iyong napalitan ng malalaking ngiti nang magkaabot-abot ang mga tingin namin."Anak ng tokwa, natapos din natin!" ‘Di mapigilan na ekspresyon ni Trisha habang nag iinat ng katawan. “Mukhang kailangan kong dumaan ng simbahan mamaya at iaalay ko na lang kay Lord ‘yong mga ibang questions na hindi ko na nasagutan.”Sa totoo lang, kahit ako ay hindi sigurado sa mga sagot ko. Natapos ko naman lahat pero parang inihula ko na lang ang natitirang kalahati dahil sa lutang kong utak.“Kaninang Psych Assessm

Gaya ng pangako ni Easton, hindi ko kailangan kabahan. Pagtapak pa lang namin sa loob ng maliit ngunit napakalinis nilang tahanan, isang mainit na yakap agad ang isinalubong sa amin ng kaniyang ina. Walang sinuman sa kanilang mag asawa ang nanghusga sa aking itsura ngayon. Kitang-kita sa mga mata ng kaniyang pamilya ang purong pasasalamat dahil sa wakas ay kasama na nila ang anak na matagal na nawalay sa kanila.Sobrang gaan lang ng aming pag uusap na para bang matagal na namin sila nakakasama. Napagkaalaman ko na ang pangalan ng kaniyang tunay na magulang ay sila Tatay Eduardo at Nanay Melie, hindi na sila nag anak pa ulit dala ng kahirapan sa buhay. Namumuhay sila sa paglilinis ng mga bote na ginagawang lalagyanan ng suka. Sa kabila ng mabigat na trabahong ito na bakas sa magagaspang at may mga hiwa nilang palad, walang bakas ng pait sa kanilang mga mukha.“Ang sabi ko nga dito sa asawa ko ay lalaking g’wapo at matalino itong anak namin na mana sa ‘kin!” Turan ni Nanay Melie, sabay