All Chapters of Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire : Chapter 361 - Chapter 370

427 Chapters

VALDERAMA CLXXIV

With a small shake of my head, I went back to filling out the form. Umupo ako sa may bakanteng upuan, at doon nag-focus sa pag-fi-fill up. Napatingala ako sa gilid nang maramdaman ko ang pagtayo nya roon.Hinatak nya palapit ang bakanteng upuan sa gilid nya, saka nya ito inuupuan sa tabi ko. Nakatingin lang ako sa kanya nang ipatong nya ang kanyang baba sa palad nyang sinusuportahan ng siko nya. Ang mata nya ay nasa papel na sinusulatan ko.Muli kong narinig ang bulongan ng mga babae sa tabi, pero sa pagkakataong ito, dismayado ang boses nila. Akala talaga nila ay magjowa kami."Dapat 'di ka na tumabi. Na-turn off tuloy sila sa'yo," natatawa kong usal sa kanya.Kinunutan nya ako ng noo. "Sino?"Nakagat ko ang aking labi, pinigilan ang nagbabadyang tawa. Of course, he had no idea how he affected the women here."Wala," sabi ko na lang.Nagpatuloy na lang ako sa pag-fi-fill up. Isang pahina lang naman ang papel kaya mabilis akong natapos. Binalik ko na ito sa sekretarya pagkatapos."Oka

VALDERAMA CLXXV

Walang anu-ano'y sumandok ulit ako sa kanyang kanin, na may kare-kare ng nakahalo, saka ko iyon itinapat sa bibig nya.The gesture was automatic, natural, like I'd done it a hundred times before.Saglit nya akong tiningnan bago ngumisi ng nakakaloko. Dahil dun, napatitig ako sa kanyang labi, at napagtanto ang ginagawa.Biglang kumabog ang dibdib ko. Sumalida sa utak ko ang mukha ng lalaki na pilit kong iniiwasan isipin. Ang mukha nyang nakangisi kapag nagpaplanong asarin ako.Ang mukha nya kapag susubuan ko ng pagkain.The memory hit like a slap, sharp and sudden.'Thank you, love...'Napapikit ako nang pati ang boses nyang nang-aasar ay klarong bumulong sa tainga ko.The image, the sound, was so vivid, so real, that my entire body froze.Kusang bumagsak ang kamay ko. Binalik ko ang kutsara sa tabi ng plato ni Primo. Lumunok ako at nag-iwas ng tingin sa lalaki.Riel. Bakit ba sya ang naalala ko nang susubuan ko na si Primo?I straightened in my seat, pretending nothing had happened as

VALDERAMA CLXXVI

Marahas akong napalunok. Pumikit pa ako para ihanda ang sarili upang basahin ang kabuuan ng balita, kahit unti-unti ng lumalabo ang mata ko dahil sa luhang handang kumawala."Okay ka lang?" narinig kong bulong ni Primo sa tabi.Umiling ako at dumilat. With a deep sigh, binalik ko ang tingin sa dyaryo. Ang puso ko ay parang pinunit ng ilang beses nang mabasa ko ang mga sumunod na nakasulat."After spending two years behind bars, businessman Riel Valderama walks free today as the court officially dismisses the double homicide case against him. Accused of murdering engaged couple Celine Vargas and David Lancaster, Valderama maintained his innocence throughout the trial. Recent developments and new evidence, however, led to the case being overturned-clearing him of all charges."Tuluyan nang nawalan ng lakas ang tuhod ko, dahilan ng pabagsak kong pagkakaupo sa lupa.A lump rose in my throat as my gaze dropped to a smaller caption beneath the headline."The ruling was officially handed dow

VALDERAMA CLXXVII

Tears blurred the ink as flashes of the past broke free, unraveling every wall I had desperately tried to build.Kada butil ng luha ko ang nahuhulog sa hawak kong dyaryo, ay syang pagbalik din isa-isa ng mga ala-alang matagal ko ng pilit iniiwasang isipin.The way he used to tease me, his lazy smirk when I got flustered.How he'd pull me into his arms, just because he could.At ang panghuli ay ang mukha nyang natutulog bago ako lumabas sa kwarto at umalis sa mansyon.Bumaon ang mga kuko ko sa suot na t-shirt ni Primo. Tumagos ang mga luha ko roon. His hand hesitated before it settled on my back, gentle, warm, and steady.Tahimik lang syang nakayakap sa akin. He just held me, without judgment, without questions, while I shattered against him.Nasa ganoong posisyon kami nang pareho kaming natigilan dahil sa matinis na pagpreno ng mga gulong sa harap namin.A black police car pulled up fast and deliberate right in front of us. Lumabas mula doon ang tatlong lalaki na nakauniporme ng pulis

VALDERAMA CLXXVIII

The cold, sterile air of the police station pressed down on me as I sat in the dim interrogation room. Walang kahit anong palamuti sa mga dingding. Bukod sa isang bumbilya sa taas, tanging isang metal na mesa at tatlong upuan ang makikita dito. Isa rito ay inuupuan ko at ng lalaking inakala kong kilala ko.Primo Hidalgo.Sumunod agad ako dito sa police station kahit ilang beses akong pinigilan nina Linda at Riel. Maybe it was because I needed to understand how this could be happening.Ayaw ko pa rin maniwala. Ayaw tanggapin ng buong diwa ko na ang lalaking tahimik na laging naghihintay sa akin sa bakeshop, ngayon ay nakaupo sa harap ko at may kasong homicide.And according to the police, the evidence against him was solid.Sumunod ako dito para malaman ang katotohanan mismo sa bibig nya. Gusto ko ng paliwanag sa lahat ng ito galing mismo sa kanya.Kaso kanina pa kami dito at wala pa akong nakukuhang sagot sa kanya."Nagawa mo ba talaga 'yun?"The handcuffs around his wrists clinked so

VALDERAMA CLXXIX

Iiling-iling akong umatras."No..." halos hindi ko na marinig ang sariling boses. "Ang gusto kong marinig ay hindi 'yan. Sabihin mong mali sila, Primo."His face twisted with something I couldn't quite place. Pain, guilt, maybe even relief at finally admitting it aloud.Akala ko iyon na ang huling sasabihin nya. Akala ko iyon na ang matinding magpapabagsak sa puso ko. He didn't stop there. Ang sunod nyang sinabi ay parang kutsilyo na tuluyang humiwa sa puso ko."Riel was supposed to die too."Literal na natigilan ako. Naikuyom ko ang kamao ko. His confession physically knocked the air out of me."A-Ano?!"Magkahalong inis at naguguluhan ang boses ko. Yumuko sya ulit. Napahawak ako sa dibdib nang maramdaman ko ang hirap ko sa paghinga. Ni hindi ako makapag-isip ng maayos."It wasn't part of the plan. Si Celine at David lang dapat," he said bitterly. "But things happened. Bigla syang dumating matapos kong patayin ang dalawa," his lips twisted into a humorless smile. "Babarilin ko sana s

VALDERAMA CLXXX

Marahas kong pinalis ang luha na kumalat na sa pisngi ko. Ang kaninang awa at malasakit na nararamdaman ko sa kanya ay napalitan ng galit at inis.Gamit ang nangangatog kong kamay, inis kong sinuklay ang buhok kong kumalat sa mukha ko."Habang nasa bakeshop ka, si Riel ang nagbayad sa krimen na gawa mo. Paano mo nakakayang humarap sa akin na hindi nagi-guilty?!"Ang lalalim na ng paghinga ko. Gusto ko syang sabunutan hanggang sa makalbo sya. Nasa rurok na ako ng aking galit.I wanted to hate him. I wanted to scream at him more, to demand why. Pero mas nanaig ang kanina pang tanong na bumubulong sa tainga ko.For a long moment, the room was silent. Maliban sa pareho naming malalalim na paghinga, wala na akong marinig kun'di ang tanong na paulit-ulit na sinasabi ng utak ko."I'm... sorry," he said in a low tone.Kinalma ko ang sarili. Naikuyom ko ang kamao ko at saglit na pumikit. Pagdilat ko ay humakbang ako palapit sa kanya."Primo," tawag ko sa kanya.Lihim akong napasinghap nang mag

VALDERAMA CLXXXI

The faint light from the hallway casting shadows across his face. Bagama't hindi ko lubos mabasa ang kanyang ekspresyon, alam ko, at sigurado ako na narinig nya ang buong pag-uusap namin.Ang mata nyang kaninang kalmado ay tumalim nang malipat ito sa kabuuan ni Primo.My stomach twisted into knots, and for a brief, terrifying second, I couldn't breathe. Akala ko, sa labas lang sya at walang balak na pumasok dito.Nag-iwas ako ng tingin. Lihim akong huminga ng malalim bago bumalik sa kinauupuan kanina. Nasa akin ang mata ni Primo nang tingnan ko sya. Tikom na ang bibig nya at mukhang walang planong magsalita ulit.Nakatalikod man ako kay Riel, ramdam ko pa rin ang talim ng tingin nya sa aming dalawa. Ilang saglit pa ay narinig ko ang mga yabag nyang papalapit sa amin. Napatingala ako nang tumayo sya sa gilid ko.Na kay Primo pa rin ang tingin nya. Napasinghap ako nang tahimik syang naupo sa katabi kong bakanteng bangko. For the first time since stepping into this room, I didn't know wh

VALDERAMA CLXXXII

The air crackled with tension, thick and suffocating. Dahil hindi ko na kinakaya ang paligid, mabilis kong hinila ang seradura, saka walang lingon-lingon akong lumabas.Pagkaapak na pagkaapak ng isa kong paa sa labas, kusang tumulo ang kanina ko pa pinipigilan na luha.I didn't look back.I couldn't.Because deep down, I knew...That was the last time I would ever see Primo.Kung ano man ang namagitan sa amin, hanggang doon na lang talaga.Whatever we had, whatever fragile thing existed between us, was already gone.Mabigat ang dibdib kong nakalabas ng police station. Kada hakbang ko kanina palayo sa kwartong iyon ay para akong hinihila pabalik sa loob.Siguro ang kagustuhan na makauwi ako't makapagpahinga, kahit saglit sa lahat ng ito, ang nagpatulak sa akin na magpatuloy sa paglalakad.I just wanted to go home. Away from all of this. Away from Primo. Away from Riel.Nagpalinga-linga ako, desperadang makapara ng tricycle bago pa ako abutan ng naiwang si Riel.Just one ride, and this

VALDERAMA CLXXXIII

Kada segundong lumilipas ay sya naman palakas nang palakas ang iyak ko. Narinig ko ang marahas nyang pagbuntong hininga sa tabi. The next thing I knew, I felt his arm wrap around my shoulders, pulling me against him.After three long years, I finally felt his warmth, pero imbes na tumahan ako ay mas lalo pa akong napahagulgol. Ang dalawang kamay ko ay napunta sa likod nya at mahigpit na napakapit doon."Fuck that bastard," dinig kong bulong nya, sinundan pa ng isa pang marahas na buntong-hininga."This should be the last time I see you cry because of him."Halata sa boses nya ang galit, na para bang gusto nyang bumalik na lang sa loob at tapusin ang dapat tapusin kay Primo.Kung alam lang nya.If only he knew that he was one of the reasons I was breaking down right now.Kung alam lang nya na sya ang pinakarason kung bakit ako umiiyak ngayon. Na kahit anong pagkukunwari ko, sakop nya pa rin lahat ng emosyong nakapaloob sa akin.That no matter how hard I tried to push thoughts of him as

...

35 36 37 38 39

...

SCAN CODE TO READ ON APP