Lahat ng Kabanata ng OBSESSION His Indecent Proposal: Kabanata 221 - Kabanata 230

Biglang naputol ang usapan namin nang tumunog ang cellphone ni daddy Mijo na nakapatong sa mesa. Agad ko itong kinuha at sinagot, akala ko ay may mahalagang balita o may paparating na na tutulong sa amin, Pero sa halip na magsalita ako, pinindot ko lang ang loud speaker para marinig din ni Daddy ang kausap niya. Sandaling katahimikan ang bumalot bago narinig namin ang malakas, mapang-asar at puno ng galit na boses ng lalaki sa kabilang linya. "Nagustuhan mo ba, Mijo? Ang surpresa ko? Patikim pa lang 'yan, para maramdaman mong totoo ang sinasabi ko. Isa lang naman ang gusto naming gawin mo, buksan mo ulit ang mga hide out kung ayaw mong gabi-gabi kang maghahapunan ng bala ng baril hanggang sa mamatay ka!" Huminto sandali ang pagsasalita niya, at narinig pa namin ang mapang-asar na tawa bago muling nagsalita nang mas mabagsik pa. "Kung ako sa'yo… bumalik ka na lang sa dati. Gawin mo na lang ulit ang mga ginagawa mo noon. Dahil anong silbi ng pagbabago mo? Wala kang mapapala. Ang m

DAVID POV To be clear, hindi ko sinasabing gusto ko yung hideout kaya lagi akong sumasama kay Daddy. Ang totoo niyan, ayaw na ayaw ko pa nga sa lugar na 'yon. The whole atmosphere there feels heavy and dark. Parang lahat ng taong nandoon ay nababalot ng kasalanan at gulo—mula sa mga galaw nila, sa mga usapan, hanggang sa mga bagay na nakikita kong ginagawa nila. Everything about that place shouts danger and wrongdoings. But it just happened that I really had to go with Daddy there, kailangan kong sumama para masiguro kong ligtas siya at hindi siya mapapahamak sa gitna ng mga taong 'yon. Limang gabi na akong sunod-sunod na pumupunta doon kasama niya. Araw-araw, sinusubaybayan ko siya, pinagmamasdan ang lahat ng nangyayari, at inaalam kung paano siya tratuhin ng mga tao. And honestly, nakita ko na okay naman din siya doon. Sa katunayan, siya pa nga yung boss. Lahat sila ay gumagalaw ayon sa utos niya, lahat sila ay may respeto at takot sa kaniya. He holds all the power and authority

DAVID POV Dito, sa loob ng masikip at madilim na sasakyang ito, wala akong iniisip kundi ang angkinin siya nang buong-buo. I claimed her, possessed her, and made her mine once again. Ang mga kamay ko ay matapang na gumala sa buong katawan niya, hinahaplos ang bawat kurba at bawat bahagi ng balat niya na parang akin lang talaga ang lahat ng ito. Walang itinira ang mga daliri ko, damang-dama ko ang lambot at init niya na matagal ko nang inaasam. Dahan-dahan kong tinanggal ang lahat ng harang sa pagitan namin, hanggang sa wala nang natira na pumipigil sa amin. Sa bawat sandali, lalo kaming nagiging iisa, parang pinagtagpo lang talaga ang mga katawan namin para magsama. "Ang sarap… Bianca… ang sarap-sarap mo, ayoko ng matapos ang gabing ito... ughhhh.." daing ko nang mahina habang dahan-dahan kong ipinapasok ang sarili ko sa kaniya. Napapikit ako nang mariin sa pakiramdam, parang lahat ng pangungulila ko ay biglang napunan. "Shit, ang sikip!" Ang higpit at init niya ay sumalubong sa a

BIANCA POV Pagkatapos naming mapagod at ma-satisfied ang isa’t isa sa loob ng banyo, nagbihis na kami agad. Mabigat pa ang bawat hakbang ko at ramdam ko pa rin ang bawat haplos at bayo niya hanggang sa kaibuturan ng buto ko. Tahimik lang kaming dalawa habang naglalakad papunta sa sasakyan niya, pero ang mga kamay namin ay magkahawak pa rin nang mahigpit, parang ayaw pa rin naming maghiwalay kahit kailan. Hinatid niya ako pabalik sa amin. Huminto siya sa tapat ng malaking tarangkahan ng mansyon—alam naman kasi niyang bawal siyang pumasok, matagal na iyon at simula pa noon ay ipinagbabawal na sa kaniya ang makatapak sa loob ng bakuran namin. Pero bago pa man ako tuluyang bumaba, hinawakan niya ako sa pisngi at ginawaran ng halik. Sobrang init, sobrang lalim, at punong-puno ng pangungulila at pagnanasa. Matagal kaming magkahalikan, parang sinasabi niya sa bawat dampi na don’t go home yet... bitin na bitin pa ako sa oras na magkasama tayo, hindi pa sapat ang lahat ng naganap. "Mag-i

DAVID POV Nakasandal lang ako sa sasakyan habang nakatago sa dilim sa dulo ng kalsada, mga ilang metro lang mula sa tarangkahan ng mansyon nila. Kanina pa ako rito, matiyagang naghihintay kahit alam kong napakahirap para sa kaniya ang makalabas ngayon. Alam ko kung gaano kahigpit ang pagbabantay ng ama niya—si Damien—at ng mga tauhan nito. Alam kong ikinulong nila siya sa loob, parang isang prinsesang nakakulong sa tore, pero alam ko rin ang katangian ni Bianca. Kilala ko ang tapang niya at ang tindi ng pagmamahal niya sa akin. She will find a way... she always does. Pero aaminin ko, habang tumatagal ang oras, nagsisimula na ring kumabog nang mabilis ang dibdib ko sa kaba. Paano kung mahuli siya? Paano kung maparusahan siya dahil sa akin? Ang daming tumatakbo sa isip ko, pero nanatili lang akong nakapwesto, nakatitig sa malaking gate na iyon at nagbabantay sa bawat galaw sa paligid. Maya-maya pa, nakita kong bumukas nang bahagya ang likurang tarangkahan. May lumabas na isang tao—isa