Todos los capítulos de LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate: Capítulo 141 - Capítulo 150

Pagkatapos ng insidenteng yun sa coffee shop ay hindi ko na nakita pang pumasok ang mga mayayabang na lalaking yun. Kaya naman naging maayos ang aking pagtatrabaho. Wala na akong na-ecnounter na kagaya nila o mga nagmamaldita kaya naman naenjoy ko ang buong bakasyon ko habang nagtatrabaho. Hindi ko na nga namalayang nakadalawang buwan na at babalik na naman ako sa eskwela. Pero this time ay sa kolehiyo na. “Pa, hindi na po kailangan. Okay nga lang sakin kahit dun lang tayo sa coffee shop. Konting merienda lang okay na po sa akin yun.” wika ko matapos sabihin ni Papa na gusto niyang ipagcelebrate namin ang 20th birthday ko. Wala namang problema dun. Dahil taon taon naman ipinagpapansit ako ni Lola tuwing birthday ko. Pero iba ang gustong mangyari ni Papa. Gusto niya yung bongga. Dun daw sa hotel gagawin. “Anak, gusto ko rin gamitin ang pagkakataong ito para ipakilala kita ng formal bilang anak ko. Gusto kong malaman ng lahat na may napaganda at napakabait akong anak.” wika ni

“Cacai..” sagot niya at itinuloy ang ginagawa. “I’m Marco…, basketball team.” sabi nito habang nakaabang sa magiging reaksyon ni Cacai. Pero tahimik lang ang dalaga dahil mas abala ito sa kanyang bag. Nahinto lang siya sa kanyang ginagawa nang tumikhim si Marco. Naka-ilang ulit pa nga ito, at kung hindi pa nito nilakasan nung pangatlo ay hindi siya mapapansin ng dalaga. “May kailangan ka?” takang tanong ni Cacai nang mapansing nasa tabi pa rin niya ang lalaki. Labas sa ilong namang natawa si Marco, hindi makapaniwala. Pero nang makabawi ay saka ito ngumiti. “Meet me at the gym.. 11 sharp.” anito. Kunot noo namang napatingin si Cacai dito. Saktong bumukas ang pinto ng kwarto at pumasok mula doon ang babaeng professor. Nasa 30’s at nakasalamin sa mata. Siya yung unang papasok sa utak mo pag sinabing librarian. Mukha rin siyang strikta. Nagpakilala itong Ms. Zoraya. Nagsimula na ang lecture nito tungkol sa basic computer architecture. Mukhang strikta talaga siya dahil

Kahit simpleng shirt lang ang suot ng lalaki at malakas pa rin ang dating nito. Malinis at plantsado ang ayos., at sakto sa sukat ang suot sa katawan. Kung titingnan mo siya, ang una mong mararamdaman ay composure. Yung klase ng kumpiyansang tahimik lang pero ramdam. Hindi maingay pero natural pa rin siyang mapapansin. Wala kang makikita kahit katiting na angas o yabang mula dito. Ganun pa man ay napakalakas pa rin ng dating.Nang maramdaman nito ang kanilang presensya ay tumunghay ito. Tumingin ito sa kanya at unti unting ngumiti nang makilala siya.“Oh hi.” bati nito.“Hi.” ganting bati ni Cacai at maliit na kumaway.“Paki-explain naman sa kanya ng tungkol sa club. Salamat.” sabi nang estudyanteng babae saka muling humarap kay Cacai.“Siya nang bahalang magpaliwanag sayo.” anito at tumalikod na.“Sa computer ka rin?” tanong ni Cacai nang silang dalawa na lang.Tumango ang lalaki na may tipid na ngiti.“Computer Engineering.” tugon nito. “Gusto mong sumali sa Club?”“Medyo.” alin

Katatapos lang ng klase nila kay Ms. Zoraya. Halos mamilipit sa katatawa si Cacai habang naglalakad sila ng hallway. Kasabay niya sina Hito at Hippo. Alam na rin ng guro nila na hindi nya tatay isa man sa dalawang kasama niya. Na mga estudyante din ang mga ito. Nasita man siya kanina ay hindi niya alintana dahil napatawa naman siya ng dalawa. “Girlfriend nga wala, tapos napagkamalan pa akong tatay.” “Ayaw mo nun, may maganda kang anak.” malawak ang ngiting sabi ni Cacai. “38 pa lang ako. Ano yun, teenager pa lang may anak na ako?” “Wala namang sinabi si Ms. Zoraya kung sino sa inyo yung napagkamalang tatay ko..” sagot ni Cacai habang panay pa rin ang tawa. Alam naman kasi niya na si Hito talaga ang tinutukoy ng guro. “Kung di lang siya maganda…. Dalaga pa kaya siya?” tanong nito pero parang sarili ang kinakausap. “Miss pa siya, so ibig sabihin dalaga pa.” sabi ni Cacai. Exaggerated na hinawakan ni Hito ang kaniyang kaliwang dibdib. “In love na yata ako.” sabi nito.

Mas inabala pa ni Leon ang sarili sa pagpapatakbo ang kanyang kumpanya. Upang doon muna ibuhos ang kanyang atensyon. Sinadya niyang punuin ang schedule ng sunod sunod na meeting, pagpirma ng mga kontrata, inspeksyon sa mga operasyon at mga tawag na walang patid kahit oras ng kanyang pahinga. Tinatanggap niya agad ang mga out-of-the-country business trip at mga biyahe na dati ay pinapasa lang niya sa iba. Mas gusto niya ang mapagod sa trabaho kaysa may oras siyang bakante at bumalik sa sariling kwarto para mag-isip. Ilang buwan na mula nang tumungtong si Cacai sa kolehiyo, malapit na ring matapos ang unang semestre. At kahit walang naririnig na balita ay kampante si Leon na maayos ang lagay ng dalaga dahil alam niyang ligtas itong binabantayan ng mga tauhan niya. Sa main building ng Pacific Air, sa loob ng opisina ng Chairman, pumasok si Mathew, ang sekretarya ni Leon na may bitbit na balita na hindi nito pwedeng ipagpaliban. Narinig ni Leon ang pagpasok nito pero hindi man lang nag