พายุร้ายพ่ายเจ้าเอยNC20++의 모든 챕터: 챕터 121 - 챕터 130

ครืดด ครืดด “ฮัลโหลพี่อีธาน พี่พักที่ไหนคะ” “ตอนนี้พี่อยู่ที่โรงแรม” “เรามาเจอกันคืนนี้ได้ไหมคะ คือตอนนี้แอลลี่อยู่ที่กรุงเทพพอดีเลยค่ะ” “ได้สิที่ไหนดี” “จะส่งพิกัดให้นะคะ แต่คนที่แอลลี่อยู่ด้วยตอนนี้เขาจะไปด้วยนะคะพี่อีธาน พี่โอเคไหมคะ” “ก็ได้นะ พี่อยากอยากเจอเขาเหมือนกัน” “พี่อีธานต้องรับปาก แอลลี่ก่อนว่าจะคุยกับเขาดีๆ” “อืม พี่รับปาก ถ้าเขาคุยดีกับพี่นะ” ทำไมต้องพูดเหมือนกันด้วยนะ “พี่อีธานข้อร้องถ้าเจออย่าทะเลาะกัน แอลลี่เป็นคนกลางแอลลี่ลำบากใจ” “งั้นแอลก็มาเจอพี่คนเดียวไม่ต้องพามันมา” “พี่สายฟ้าไม่ให้ไปแน่ค่ะ ถ้าพี่เขาไม่ไปด้วย” “….” “สายฟ้าคนนี้รึเปล่าแอลลี่ที่ทิ้งเราไป ปล่อยให้เรามีปัญหากับไรอัน” “ไม่ใช่แบบนั้นค่ะพี่อีธาน ไรอันเป็นคนสร้างเรื่องทำให้พี่สายฟ้าเข้าใจผิดค่ะ” สายฟ้าเดินกลับมาหามะนาว เมื่อเห็นว่าเธอไม่ตามไปที่โต๊ะทานอาหารสักที “มะนาวเลิกคุยแล้วไปทานข้าว ถ้ามันอยากคุยมากก็ให้มาคุยกับพี่” สายฟ้าพูดเป็นภาษาอังกฤษ อีธานจะได้เข้าใจด้วย “แอลลี่บอกมันนะว่าพี่อยากเจอ” สายฟ้าฝากบอกก่อนที่คนตัวเล็กจะวางสาย เธอวางโทรศัพท์แล้วถอนหายใจ “พี่สายฟ้าพี่อีธาน

“ไม่ชอบอยู่แล้วค่ะ แต่หนูชอบพี่สายฟ้าคนก่อน คนที่หนูเคยเป็นแฟนแค่หนึ่งอาทิตย์ พี่กลับไปเป็นคนนั้นหน่อยได้ไหมคะ เวลาที่เหลือขอหนูอยู่กับพี่สายฟ้าคนนั้นได้ไหม แล้วหนูจะบอกพี่เองว่าจะตัดสินใจยังไง” “ได้สิ พี่สายฟ้าคนนั้นจะทำให้มะนาวรู้ว่า มะนาวตัดสินใจไม่ผิดหรอก ถ้าเลือกเขา” “อยากรู้จะแย่แล้วว่าพี่จะทำยังไง” เขาหรี่ตามองคนตัวเล็กที่นั่งยุกยิกบนตักเขา “แต่มีเรื่องหนึ่งต้องบอกไว้ก่อนนะ” “อะไรคะ” “จะบอกว่าพี่สายฟ้าคนนั้น เอวดุ กว่าพี่สายฟ้าคนนี้อีกนะ” “อะไรของพี่วนมาเรื่องนี้อีกแล้ว” “ไปพิสูจน์กันหน่อยไหมว่าพี่พูดจริงรึเปล่า” “ไม่เอาค่ะ กำลังนั่งสบายๆ รับลมเย็นๆ พี่ก็ไปเรื่องนั้นตลอดเลย” “ตรงนี้ไหมน่าจะได้ฟิวส์ดีนะ” สายฟ้าแกล้งพูดแหย่คนตัวเล็ก เพราะเริ่มอารมณ์ดีขึ้นมาแล้ว ที่มะนาวพูดชัดเจนว่าคิดกับอีธานแค่พี่ชาย “ยังไม่หยุดอีก” สายฟ้าหัวเราะ จุ๊บปากคนบ่นเขา ไม่หยุด จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ “อื้อ! พอแล้วค่ะ” มือเล็กยกขึ้นดันคางเขาเบาๆ สายฟ้ากอดเอวเล็กไว้เกยคางบนไหล่เธอ เขาหยิบโทรศัพท์ ขึ้นมาเปิดแกลเลอรี่รูปภาพเลื่อนหารูป เป็นรูปที่เธอถ่ายกับเขาบนเรือ รูปนี้เธอเคยทำเป็นรูปพักหน้าจอมือถือใ

“ใช่บังเอิญ พี่ก็เพิ่งรู้ตอนเขาส่งหัวข้อสัมภาษณ์มาแล้วก็ชื่อคนสัมภาษณ์”มะนาวมองเขานิ่ง “อะไรมองแบบนั้น คืออะไรครับ” “ก็เขารู้สินะว่าจะมาสัมภาษณ์พี่เขาตั้งใจรึเปล่า” “ไม่หรอกคงเป็นหน้าที่เขา กับพี่ก็ไม่มีอะไรหรอกจบกันไม่ดีเท่าไหร่” “แบบนี้ร่วมงานกันได้เหรอคะ” “ก็แค่ทำงาน พี่ได้อยู่แล้ว เราน่ะได้ไหม” “ได้สิคะหนูจะไปว่าอะไร ถ้าพี่แค่ทำงาน” สายฟ้าพยักหน้า “ง่วงจัง พี่จะไปนอนนะ เรารีบตามมาล่ะ” “ได้ค่ะ หนูจะไปบอกป้าก่อนว่าเราทานเสร็จแล้ว” “อืม” สายฟ้าเดินเข้าไปในห้องนอน เขาตื่นเช้าเลยง่วงมาก คนตัวโตถอดเสื้อแล้วล้มตัวลงนอน มะนาวเดินเข้ามา เขากวักมือเรียกเธอให้รีบขึ้นมานอนข้างๆ เขา มะนาวคลานขึ้นมานอนบนเตียง ขยับตัวไปหนุนแขนแข็งแรง กอดคนตัวโตที่ทำท่าจะเคลิ้มหลับแล้ว แฟนเก่าจะมาสัมภาษณ์เขางั้นเหรอ ทำไมต้องเป็นแฟนเก่าด้วย ไม่มีคนอื่นรึไง แต่ไม่เห็นต้องคิดมากอะไรเลย พี่เขาก็บอกฉันก่อนนี่น่า อีกอย่างก็ดูๆ แล้วเขาก็ไม่เห็นจะสนใจอะไร แค่ทำงานจริงๆ นั่นแหละ แต่เธอสวยไหม? ต้องสวยอยู่แล้วละนะ แต่สวยมากไหมล่ะ สวยแค่ไหนกันนะ มะนาวเอาแต่คิดวุ่นวายใจแต่เรื่องนี้ เธอมองคนที่หลับสนิทไปแล้ว

“สะ…เสียว ค่ะ” “เสียวก็ครางเรียกชื่อผัวดังๆ หน่อยที่รัก” “พี่สายฟ้าคะ นี่ห้องทำงานพี่ ลูกน้องพี่จะได้ยินไหมคะ” เสียงเนื้อกระทบเนื้อของเธอกับเขา เสียงดังจนเริ่มรู้สึกกังวล “ไม่มีใครได้ยินหรอก ถ้าพี่ไม่เรียกก็ไม่มีใครมาหรอก ขย่มต่อเถอะ แรงๆ ด้วย” ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!ๆๆ “ซี้ด! แอลลี่พี่เสียวของเรามันแน่น เร่งขย่มพี่แรงๆ หน่อย” ปีก! ปึก! ปึกๆๆ “พี่สายฟ้า หนูไม่ไหวแล้วค่ะ หมดแรงแล้ว” เขายกยิ้ม “เก่งแล้วเด็กน้อย ให้พี่ทำต่อให้นะ อยากโดนท่าไหนดี” “หนูตามใจพี่ค่ะ” เขาจับคนตัวเล็กพลิกลงนอนหงายบนโซฟา ขณะที่ร่างสูงตามลงมาทาบทับ แล้วกดความใหญ่ยาวเข้าใส่ร่างกายเธออย่างไม่รอช้า “อื้อ! อึก” แอลลี่รู้สึกถึงความคับแน่นของท่อนเอ็นอุ่นที่เข้ามาในร่างกายเธอ แล้วก็เริ่มเสียววาบเมื่อเขาเริ่มขยับจังหวะเนิบนาบ “พี่สายฟ้า” เธอครางเรียกชื่อเขาเสียงกระเส่า ขณะที่ร่างสูงค่อยขยับสะโพกเป็นจังหวะช้าๆ เนิบนาบอยู่สักพัก แล้วก็ดึงแก่นกายยาวใหญ่ออกมาจนเกือบสุดลำ แล้วกดกระแทกเข้าไปจนสุดโคน ปึก! ปึก!ๆๆ “อ่า…จุก” ก่อนจะขยำหน้าอกอย่างมันมือ แล้วกระแทกท่อนรักเข้าออกเน้นๆ ตับ! ตับ! ตับ! “อื้อ พี่สายฟ้า จุก

แอลลี่หันตามเสียงทักทายแล้วยิ้มกว้างให้เขา หนุ่มที่เจอกันวันก่อน ที่ชายหาด “ผมนั่งด้วยได้ไหมครับ” “เชิญค่ะ ดื่มอะไรดีคะ ฉันขอเลี้ยงคุณเองนะคะ” “ขอบคุณครับคุณใจดีจังเลยครับตรงนี้วิวสวยจังเลยนะครับ” “ค่ะ ลมพัดเย็นสบายดีจังเลยค่ะ เครื่องดื่มก็ดี” “วันนี้คุณไม่เล่นเซิร์ฟเหรอครับ” “ไม่เล่นค่ะ วันนี่พัก แต่คลื่นก็ดีนะคะวันนี้ คุณไม่อยากลองเหรอ” “ถ้าคุณยอมสอน ผมก็จะเล่นครับ” แอลลี่ยังไม่ทันได้ตอบอะไรเขา มีเสียงเรียกชื่อเธอ จากพนักงาน ท่าทางนอบน้อม “คุณแอลลี่ครับ” พนักงานของโรงแรมเดินเข้ามาหาเธอ “คุณสายฟ้าบอกว่าให้คุณแอลลี่กลับบ้านครับ เดี๋ยวคุณสายฟ้าตามไปที่บ้านครับ” แอลลี่พยักหน้า แล้วหันมากล่าวขอตัว กับหนุ่มที่เธอคุยด้วย เธอจัดการจ่ายเงินค่าเครื่องดื่มให้เขา เขากล่าวขอบคุณเธออย่างสุภาพ แอลลี่เดินกลับมาที่บ้านด้วยความขุ่นมัว เขาออกคำสั่งทุกอย่างและกลายเป็นเธอที่ต้องทำตามทุกอย่างสินะ สักพักสายฟ้ากลับมาที่บ้าน “แอลลี่อยู่ไหน” สายฟ้าส่งเสียงเรียกเธออย่างคนอารมณ์เสีย “อยู่นี่ค่ะ พี่ตะโกนขนาดนั้นจะเอาอะไร” เธอเดินออกมาจากระเบียง ที่กำลังนั่งเล่นอยู่ น้ำเสียงเธอพร้อมบวกกับเข