Lahat ng Kabanata ng Breaking Rules: The Sweetest Risk: Kabanata 51 - Kabanata 60

Dumating ang mama ni Ferly bago magtanghali. Siya na raw ang papalit sa pagbabantay kay Lola Paz.“Ma, nagpahinga ka na sana,” sabi ni Ferly.“I already did.” Umupo siya sa tabi ni Lola Paz, pero sa amin ni Ferly nakatuon ang tingin niya. “You two go back to the hotel. I’ll take care of Mama,” dagdag niya bago humarap kay Lola Paz.Ayaw sana umalis ni Ferly, pero sinabi kong may pupuntahan kami. Kaya pumayag na lang siya.Mula ospital, dumiretso kami sa hotel para sunduin sina Fernan at Daniela. Si Ferly ang umakyat sa room, at ako ang nag-asikaso ng checkout.Hindi nagtagal, bumaba na sila kasama ang mga kapatid niya.“Saan ba tayo pupunta?” tanong ni Ferly nang makalapit sa akin.“You’ll find out,” sagot ko habang nag-te-text sa kapatid kong pabalik na ng Manila kasama si Mine.“Let’s go,” sabi ko sa kanila.Humawak sa kamay ko si Daniela. Napatingin ako sa kanya, at ngumiti siya.Ngumiti rin ako, pero parang may pumipiga sa puso ko. Alam kong wala siyang kinalaman sa ginawa ni Danie

Nanigas ang mga daliri ko sa balikat ni Ferly. Pareho kaming nakatitig sa pinto na para bang may lalabas na kung ano roon.Maya maya, bumukas iyon.Parang nabuhusan ng malamig na tubig si Daniel nang makita kami. Mabilis niyang ibinaba ang kamay at itinago sa likuran niya. Hindi na rin niya nasara ang pinto, saglit pa siyang napakurap bago pilit na ngumiti.“Gaano na kayo katagal diyan?” tanong niya, bahagyang inunat ang leeg habang sinisilip ang sala. “Akala ko nakalabas na si Mama Paz. Nasaan sila?”Pinipilit niyang pagaanin ang boses, pero bakas ang tensyon.“Papa…” mahinang sabi ni Ferly. “Sino ‘yong kausap mo?”Umiwas siya ng tingin. Hinagod ang buhok, saka tumingin sa kisame na parang may binibilang doon.“Former boss ko lang ‘yon,” sagot niya. “He wants me back at work.” Hindi pa rin siya tumingin kay Ferly.“What work? Bakit parang galit ka? At saka ano ‘yong kumalabog kanina?”Tumingin si Daniel sa loob ng kwarto. “Wala yon… mahulog lang—” sinara niya ang pinto ng kwarto.Lum

Si Fernan at si Daniela ang nakatayo sa labas ng kwarto.“Ate…” si Daniela ang unang nagsalita. Mahina ang boses niya habang sumisilip sa loob, sabay lingon sa akin.“May monster ba sa loob ng kwarto mo?”Tinakpan ni Fernan ang bibig ng kapatid. Napatingala naman ito sa kuya niya at pilit na inalis ang kamay sa bibig niya.Pakiramdam ko may nagbuhos ng malamig na tubig sa ulo ko.Napatingin ako kay Ferly.“Monster?” nauutal si Ferly. “Wala… walang monster…” dagdag niya nang akmang sisilip si Daniela.“May narinig kami kanina ni Kuya… kaya lumapit kami.”Napakapa ako sa batok ko.Gano’n ba kami kaingay para mapagkamalang monster?Bahagya akong natawa, pero agad ding nawala ang ngiti ko nang masalubong ko ang tingin ni Fernan—’yong tingin na parang kayang bumutas ng tiyan.“Ano bang ginagawa n’yo sa loob? Bakit maingay?” inosenteng tanong ni Daniela.“Snack!” biglang singit ni Ferly.Napatingin sa kanya ang kapatid niya.Napalingon din ako sa kanya.Halatang nag-panic siya sa sarili niy

JyroneHuminga ako nang dahan-dahan. Pinilit kong paluwagin ang dibdib ko na kanina parang may nakadagan.Tama si Ferly, hindi dapat ako pahalata. Kung magpapadala ako sa tensyon, baka ako rin mismo ang maging dahilan na mabuking kami.Nagpakawala ako ng pigil na buntong-hininga bago ulit humakbang.Sandaling napako ang tingin ni Mama sa akin.Hindi ko alam kung napansin niya ang panginginig ko kanina.Pero ngumiti siya.Nagpatuloy ako sa paglalakad.Maingat na inilapag ni Ferly ang tray ng sandwich.Nilapag ko rin ang bitbit ko at kumuha ng dalawang baso ng juice. Iniabot ko kay Mama at Papa.“Here, Ma, palamig muna kayo.”Sumulyap din ako kay Papa na alam kong inobserbahan ako.“Thank you,” sabi nila habang tinatanggap iyon.Nag-abot din si Ferly ng juice sa mama at lola niya.Sabay pa silang uminom ng kaunti at ngumiti.Pero ang tingin ni Mama ay nakatuon na kay Fernan na tahimik lang na nanonood ng telebisyon kasama si Daniela.“May maliit pa pala kayo… ilang taon na siya?” Nabalin

JyroneParang huminto ang oras pagkatapos magsalita si Ferly.Napatingin kaming lahat sa kanya.Umawang pa ang labi ko.Si Tita Felicia ang unang nakabawi. Pumihit ang katawan niya sa direksyon namin.“Ano?” Naguguluhan ang boses niya. Nanliit ang mga mata. “Bakit naman, Anak?”Bahagya siyang napasandal sa upuan habang nakatingin kay Ferly, tila hindi agad naproseso ang sinabi nito.“Hindi ba ito naman ang gusto ninyo? Nagmamadali nga kayo…” dagdag niya.Hindi agad sumagot si Ferly.“Desidido na kayong magpakasal agad. Ngayon na pumapayag na kami, ikaw naman ang umaayaw,” puno ng dismaya ang boses ni Lola Paz.Nakagat ni Ferly ang ibabang labi niya. Ako naman ay pinisil ang kamay niya.Huminga siya nang malalim bago tumingin sa mama niya.“Hindi po sa ayaw ko,” sabi niya.Mahina ang boses niya, pero malinaw.“Mali po kasi ang timing.”Napakunot ang noo ni Tita Felicia.“Anong ibig mong sabihin?”“May problema pa tayo, Ma.” Tumingin siya kay Lola, matapos sa mga magulang ko. “Hindi pa