All Chapters of Shadows of a Vow: The Professor's Hidden Bride : Chapter 171 - Chapter 180

‘Goodness, this rascal!' she grumbled inwardly. I spent a fortune on these blooms and fussed over them for ages, and now he calls it “just playing”? Typical! He’d waste anything just to have an excuse to wrap himself around her!’ Sa sandaling iaabot na sana ni Mallory ang kanyang kamay para kunin ang hose, biglang itong iniwas ni Theodore sa kanya na parang nagbibiro lang. Nang makita niyang may tumutulong tubig na malapit nang tumalsik sa kanya, napasigaw nang mahina si Mallory at sa diwa ng pag-iingat ay agad na sumiksik at nagtago sa mga bisig ng lalaki. Mahigpit niyang hinawakan ang braso ni Theodore at idinikit ang kanyang buong katawan dito, na parang iyon ang pinakaligtas na pwesto sa buong mundo. Sa oras na tumalsik ang kaunting tubig sa paligid, isang malambing at masayang ngiti ang biglang gumuhit sa mga labi ni Theodore habang dahan-dahan niyang ibinalik ang hawak na hose palayo. Matalas at mabilis ang isip ni madam Renee, kaya’t agad niyang nahulaan ang buong pak

Kinabukasan habang nagkakape at kumakain nang tahimik, agad na nahagip ng mata ni Mallory ang kumikinang na pilak sa kamay ni Theodore. Parang ipinagmamalaki ito sa lahat ng makakakita.Alam niyang sikat na sikat ang asawa sa buong pamantasan, marami ang humahanga at laging nakatingin sa kanya. Kung nakikita nilang may singsing na siya sa daliring nakalaan para sa kasal, tiyak na kakalat ang balita nang kasing bilis ng hangin. Hindi na magtatagal, ito na ang magiging pinakamalaking usap-usapan sa bawat sulok ng pamantasan.Ito rin ang dahilan kung bakit hindi pa niya matapang na isuot ang kanyang sariling singsing. Natatakot siyang mapansin agad, maging sentro ng atensyon, at mapagtanungan ng walang katapusan.Tama nga ang kanyang hinala. Nang makarating siya sa school library at tahimik na nagbabasa sa isang sulok, biglang may narinig siyang mahinang bulungan sa kanyang gilid, mga tinig na puno ng gulat at pagkamangha.“Girls listen up… sabi nila, suot na ni Professor Leviste ang isa

Talagang kahanga‑hangang matapang ang mag‑aaral na iyon. Siya ang naglakas‑loob na bitawan ang tanong na matagal nang gustong itanong ng lahat, ngunit walang sinuman ang nangahas na sabihin nang malakas at sa harap ng napakaraming kapwa mag‑aaral. Nakatuon ang tingin ng lahat kay Theodore habang puno ng kaba at pag‑asa ang kanilang mga mata. Halos lahat ay tahimik na nagdarasal at umaasang sasagot ito ng hindi, sana ay sabihin niyang walang katotohanan ito at malaya pa rin siya. Marami ang nag‑aakalang sumunod lamang ito sa uso at nagdagdag ng palamuti sa kanyang anyo, walang ibang kahulugan kundi simpleng palamuti lamang.Ngunit sa kabilang dako, labis na nag‑alala at nabahala si Mallory. Hindi mapakali siya sa kanyang kinauupuan, tila gustong magtago at mawala sa paningin ng lahat. Dahil sa sandaling binitawan ang tanong, nakita niya kung paano dahan‑dahang iginala ni Theodore ang kanyang paningin hanggang sa ito ay huminto at nakatuon nang buo at tapat mismo sa kanyang kinaroroon

Tumango nang bahagya si Professor Dex bilang pasasalamat, at dahan‑dahang ibinaba ang kanyang tingin sandali, tila naghahanda pa ng kanyang sasabihin bago ito muling itinuon sa kausap. “Totoo po bang kasal—-may asawa ka na....po?” tanong niya nang maingat pa rin, parang natatakot sa maaaring maging sagot. Dahan‑dahang hinaplos at kiniskis ni Theodore ang ibabaw ng singsing gamit ang dulo ng kanyang kabilang daliri. May mahina at malambing na ngiting lumitaw sa kanyang mga labi habang nakatingin dito nang may pagmamahal at pagmamalaki. “That’s right… I am indeed married.” sagot niya nang tapat. Parang may malakas na tunog ng pagkatok na umugong sa isipan ni Professor Leviste na parang may nabasag na bagay sa loob ng kanyang dibdib. Lubos siyang nabigla at labis na nalungkot sa loob‑loob. Ang lalaking inaasahan niyang magiging mapapangasawa ng kanyang anak, na halos hawak na niya sa kanyang palad, ay biglang nawala at hindi na niya makukuha pa. Parang lumipad palayo ang pagkakatao

‘Ano raw ang sinabi nito? Salamat? Hindi naman siya ang pinupuri ko!’ napaisip si Professor Dex. Si Mallory ang kinukumusta at pinupuri niya kanina pero parang tuwang-tuwa pa at may pagmamalaki pa sa sarili ang mukha ni Theodore habang sinabi iyon. Labis na nagulat si Mallory sa ginawa ni Theodore, at parang lalo pang lumubog sa hiya ang buong pagkatao niya. Hindi niya alam kung saan dapat magtago, parang gusto na lang niyang humukay ng butas para doon magtago dahil sa sobrang init ng kanyang mukha. Napaisip si Mallory at nag-alala na baka naman gusto talagang sabihin ni Theodore sa lahat na magkamag-anak sila! Maya-maya lang, parang napagtanto na rin ni Theodore ang sinabi niya. Nang salubungin niya ang naguguluhang tingin ni Professor Dex, dinepensahan niya ang sarili sa kalmado at walang halong pag-aalalang boses. "Oh… what I meant was, this student here should be the one thanking you for your kind words.” Tumahimik ang pagitan nilang lahat. Napakawalang kwenta ng pa