บททั้งหมดของ Married To The Ruthless: บทที่ 111 - บทที่ 120

"Please don't shut me down, babe,”  halos nagmamakaawang sabi na nito."Stop it, Alec!"  Sa pagkakataong iyon, hindi na niya napigilan ang sarili at napataas  na ang kanyang boses dahil sa kakulitan nito. Nakita niyang dahan-dahang yumuko ito, tila sinusubukang itago ang sakit na nakalarawan sa mukha nito. Ngunit kahit gaano pa nito piliting ikubli iyon, nakita pa rin niya.Nang tuluyan itong tumalikod at iwan siyang mag-isa sa hardin ay biglang binalot ng guilt ang kanyang dibdib.Hindi naman niya gustong saktan ito nang ganito. Ngunit nakakapagod na. Nakakapagod ang paulit-ulit na pag-uusap. Nakakapagod ang walang katapusang pagtatalo.Hindi ba niya maaaring namnamin muna ang pananatili nila hacienda? Hindi ba niya maaaring kalimutan kahit sandali ang lahat ng problema at hayaang damhin ang katahimikan at saya ng muling pagbabalik sa lugar na itinuturing niyang tahanan? Hindi ba maaaring hintayin muna ni Alec na humupa ang ka

Napakasarap sa pakiramdam ang pagmamasid niya mula sa veranda sa ilalim ng mapusyaw na liwanag ng buwan habang nakatanaw sa napakagandang hardin at sa malawak na swimming pool sa kanyang harapan. Tapos na ang masyado at masarap na hapunan na pinagsaluhan niya kasama ang mga kasambahay ng mansyon. Masaya siyang nakisalo at nakupagkuwentuhan muli ang mga ito. She had truly missed them all. Gaya ng dati, sa silid ni Alec sila matutulog ngayong gabi. Ikalawang beses pa lamang niyang matutulog doon, ngunit napansin niya agad ang mga pagbabago sa kuwarto. The room  now felt cozier and more inviting. The heavy masculine aura of the room was gone.Nalaman niya mula kay Mr. De Guzman na pina-renovate  pala ni  Alec at ipinabago ang disenyo ng silid nito noong nasa Maynila pa sila  upang maging mas komportable at mas maluwag ito para sa kanila kapag nandito sila sa hacienda. The room is  no longer looked like a bachelor’s

"Oh thank goodness, you're here!" saad ni Patty sa nag-aalalang tinig nang makita sila.Agad niya itong niyakap, at pagkatapos ay  si Alec. Patty looked tired, with sunken eyes as if she had not slept. Marahil ay dali-dali itong bumiyahe mula pa sa Russia nang mabalitaan ang nangyari kay Don Alonzo. Nakatayo naman sa tabi nito ang asawa niyang si Jon Carlo na tahimik lamang nakamasid.  “Kumusta na siya?” tanong ni Alec, na halatang puno ng pag-aalala ang tinig.Sa anyo ng mukha nito,  kitang-kita ang kaba at takot dito. Ito ang unang pagkakataong nakita niya itong nagpakita ng ganoong reaksyon para sa ama. Kaagad silang bumalik sa Maynila  mula sa asyenda nang matanggap nila ang masamang balita tungkol kay Don Alonzo. He had settled all matters concerning the De Hizon Empire first and chosen people to manage the business while they were away.Kinabukasan ay agad silang lumipad patungong Zurich, Switzerland, at binook ang  pinakam

"You know the De Hizons do not believe in divorce. I hope one day I will see the two of you fall in love with each other. Is there still a chance, Emm?" biglang tanong ni nito, dahilan upang mabilis siyang umiwas ng tingin dito. Awtomatikong yumuko ang kanyang ulo nang maramdaman niyang namumula ang kanyang mga pisngi sa hiya. Para bang nawalan siya ng boses at hindi alam kung ano ang sasabihin. Kilalang-kilala ni Patty ang kanyang mga kilos at reaksyon, kaya tila naging interesado ito sa igininawi niya. “D-Don’t t-tell me…" Natigilan si Patty, ngunit sapat na ang mahabang katahimikang namagitan sa kanila upang makumpirma nito ang sagot. Isang masaya at aliw na ngiti ang unti-unting sumilay sa mga labi nito nang mapatunayan ang hinala."Oh, I am glad you do. I knew this would happen eventually. I mean, the way Alec agreed to marry you and then chased you all the way to Venezuela. I knew he had feelings for you even back then.""No

Nang kumalat sa mundo ng negosyo ang nakakagulat at biglaang pagpanaw ni Don Alonzo De Hizon, agad itong naging malaking balita sa media at dyaryo. Dumagsa sa burol nito ang mga kaibigan, kilalang personalidad, at mga kaibigang pulitiko nito upang maipahayag ang kanilang pakikiramay.Tumagal nang tatlong araw ang burol, at naging napakahirap at emosyonal na panahon iyon para sa kanilang pamilya, lalo na para kay Alec. Nanatili itong tahimik at hindi halos makausap sa buong panahon ng burol at maging sa libing. Alam niyang si Alec ang pinakaapektado sa pagkamatay ni Don Alonzo, kaya siniguro niyang palagi siyang nasa tabi nito upang damayan at aluin ito. Sina Patty at Jon Carlo naman ang kadalasang humaharap at nakikipag-usap sa mga malalapit na kaibigang nakikiramay sa kanila.Napagpasyahan nilang ipa-cremate ang katawan ni Don Alonzo, at ayon sa abogado ng pamilya, isa iyon sa mga hiling nito. Nakagugulat isipin na naisip pa ng matanda ang bagay na iyon noong nabubuha