Semua Bab Ang Haplos Ng Bilyonaryo: Bab 191 - Bab 200

ELENA POV Huling araw na namin dito sa farmhouse bago kami bumalik sa Rome para sa aming flight pauwi ng Pilipinas. Imbes na magmadali sa pagliligpit ng gamit, nag-decide kami na gawing sobrang chill lang ang umaga. Nakaupo ako sa damuhan, pinapanood si Hope na sinusubukang gumapang palapit kay Whitey na abala naman sa paghabol sa isang tutubi. "Ate, tingnan mo si Whitey, feeling niya talaga local dog na siya rito," tawa ni Maya habang lumalabas ng pinto, bitbit ang dalawang baso ng freshly squeezed orange juice. Inabutan niya ako ng isa bago siya sumalampak sa tabi ko. "Sana ganyan din tayo kabilis mag-adjust, 'no? Parang kailan lang, takot na takot tayong lumabas ng bahay sa Manila," sabi ko habang humihigop ng juice. Ang asim-tamis ng lasa, sobrang presko. "True. Pero alam mo, Ate, parang ayaw ko pang umuwi. Pwede bang mag-extend kahit one month lang? I promise mag-aaral ako ng Italian nang seryoso," biro ni Maya. "Naku, si Kuya mo ang tanungin mo niyan. Siguradong tambak na a

ELENA POVNagising ako sa tunog ng alarm ko ng alas-sais ng umaga. Napatingin ako sa kisame ng kwarto namin at sandaling nakalimutan ko kung nasaan ako. Hindi amoy ubasan o malamig na hangin ng Tuscany ang sumalubong sa akin; amoy ng aircon at ang bahagyang ingay ng mga sasakyang dumadaan sa malayo ang narinig ko."Dante, gising na. First day back natin sa office," sabi ko habang tinatapik ang balikat niya."Mmm... can we just pretend na nasa Italy pa tayo?" ungol ni Dante habang isinisiksik ang mukha sa unan. "Five minutes, Elena. Promise.""Anong five minutes? Sabi mo kagabi, gusto mong pumasok nang maaga para ma-surprise ang team. At saka, may meeting ka pa kay Aris ng alas-nuwebe," paalala ko.Bumangon na ako at dumeretso sa banyo. Paglabas ko, nakaupo na si Dante sa gilid ng kama, gulo-gulo ang buhok at parang bata na pinilit gisingin. Napangiti ako. Kahit gaano siya katapang sa labas, sa loob ng kwartong ito, siya pa rin 'yung Dante na kailangan ng kape bago gumana ang utak.Pag

ELENA POV Maaga pa lang ay abala na ang buong mansyon. Mula sa bintana ng kwarto, tanaw ko na si Dante at si Rico na nagbubuhat ng mga karagdagang silya patungo sa garden. Ang sikat ng araw ay banayad pa lang, perpekto para sa setup na gusto naming gawin. "Ate Elena! Nasaan 'yung mga fairy lights na binili ni Sofia kahapon?" sigaw ni Maya mula sa hallway habang kaladkad ang isang extension cord. "Nasa may laundry room, Maya! Huwag mo munang isasaksak, baka may basang part dyan," paalala ko habang dahan-dahang ibinababa si Hope sa kanyang kuna. Pagbaba ko sa kusina, sinalubong ako ng mabangong amoy ng bawang, paminta, at nagmamantikang karne. Si Nanay Belen ay busy sa pag-asikaso ng malaking kaldero ng menudo, habang ang ilang catering staff na kinuha ni Dante ay nag-aayos na ng mga chafing dish sa labas. "Elena, tignan mo nga kung sapat na ang asim nitong sarsa," tawag sa akin ni Nanay Belen habang may hawak na sandok. Kumuha ako ng konting sabaw gamit ang kutsara at tinikman it

ELENA POV "Ate, tignan mo si Hope. Parang mas mabilis na siyang gumapang ngayon kaysa nung nasa Italy tayo," sabi ni Maya habang nakadapa sa carpet sa sala, binabantayan ang anak ko na pilit inaabot ang isang makulay na building block. "Natural lang 'yan, Maya. Mas malawak kasi ang espasyo niya rito sa sala natin kumpara sa mga hotel at villa na tinuluyan natin doon," sagot ko habang inaayos ang mga folder sa ibabaw ng coffee table. Umaga ng Martes at pinili kong magtrabaho muna sa bahay bago pumasok sa opisina pagkatapos ng tanghalian. Pumasok si Nanay Belen mula sa kusina, may bitbit na baso ng gatas para kay Maya at isang platito ng biko. "Elena, tumawag si Dante kanina. Sabi niya, nauna na raw siya sa site sa Laguna kasama si Aris at si Ms. Valdez. May dinala raw silang engineer para matingnan 'yung istruktura ng lumang bodega." "Ah, oo nga pala. Nabanggit niya sa akin kagabi bago kami natulog," sabi ko sabay sandal sa sofa. "Gusto raw kasi niyang masigurado kung kailangan pan

ELENA POV "Ate, sigurado ka bang dito ko ilalagay 'tong mga pananim na sili? Sabi kasi ni Nanay Belen mas gusto raw nito sa may direktang sikat ng araw," tanong ni Maya habang nakaluhod sa gilid ng garden bed, may hawak na maliit na garden trowel at marumi ang mga kamay dahil sa basang lupa. Nakatayo ako sa lilim ng veranda habang karga-karga si Hope na abala sa pagngatngat sa dulo ng kanyang baby blanket. Huwebes ng hapon at medyo maaliwalas ang panahon, sakto para sa balak ni Nanay Belen na mag-ayos ng kanyang maliit na vegetable patch sa likod-bahay. "Oo, Maya, dyan sa tabi ng mga kamatis okay dyan. Huwag mo lang masyadong pagdikitin baka hindi lumaki nang maayos," sagot ko habang inaayos ang pagkakahawak kay Hope na nagsisimula nang maging malikot. Lumabas si Nanay Belen mula sa kusina, may dalang pitsel ng malamig na kalamansi juice at ilang piraso ng basahan. "Maya, dahan-dahan sa paghukay, baka matamaan mo 'yung mga tubo ng tubig dyan sa gilid. Elena, ibaba mo muna si Hope