《My Undercover Bodyguard (SSPG)》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

Ang hangin sa loob ng truck ay puno ng amoy ng lupa at mga sariwang gulay. Ang matandang tsuper ay hindi nagsalita simula pa nang isakay niya ang dalawa. Tanging ang ugong ng makina ng lumang truck ang nagsisilbing musika sa kanilang paglalakbay.Si Spencer ay nakasandal sa gilid ng truck, ang kaniyang mga mata ay bahagyang nakapikit ngunit ang kaniyang pandinig ay nakatutok sa bawat kaluskos sa labas. Ang matandang tsuper, sa kabila ng kaniyang edad, ay nagmamaneho nang may kakaibang bilis at ingat. Alam niya ang bawat liku-liko ng mga liblib na kalsada na hindi alam ng mga patrol cars ng NISA."Salamat," mahinang sabi ni Ally nang huminto sila sa isang madilim na bahagi ng kalsada malapit sa hangganan ng Laguna.Ang matandang tsuper ay hindi lumingon. Bahagya lang siyang tumango, ang kaniyang mga mata ay nakapako pa rin sa kalsada na tila hindi interesado sa kung ano ang ginagawa ng dalawa. "Huwag kayong magpasalamat. Ang ginagawa niyo ay para sa hustisya. Matagal na kaming naghihin

Papasok si Ally sa master bedroom, dahan-dahan ang pagbukas ng pinto. Hawak niya ang malaking first-aid kit na nakita niya sa kabinet kanina. Si Spencer naman ay nakaupo na sa gilid ng malaking kama, hubad ang pang-itaas, at may dugo pa rin ang tumutulo sa gilid ng kanyang braso. Mukha siyang pagod pero matalim pa rin ang titig niya."Spencer, huwag kang aalis dyan," sabi ni Ally habang nilalapitan siya. "Kailangan ko munang linisan 'yan bago pa lumala."Umupo siya sa tabi nito at binuksan ang kit. Kinuha niya ang cotton balls, antiseptic, at gauze. Nanginginig nang bahagya ang mga kamay niya habang tinatanggal ang dugo sa balat ng binata. Mainit ang balat ni Spencer, at ramdam na ramdam niya ang matinding titig nito sa kanyang mukha."Ally..." bulong ni Spencer, mababa at paos na boses nito"Hmm?" sagot niya nang hindi tumitingin, naka-focus sa sugat. Dahan-dahan niyang pinahid ang antiseptic. Napadaing si Spencer pero hindi siya gumalaw. Sa tuwing humihinga siya, ramdam ni Ally ang

Tahimik sa loob ng vault. Hindi 'yung tipong nakakasakal na katahimikan, kundi 'yung sapat lang para makapag-isip nang malinaw. Si Vince, ayun, tutok na tutok pa rin sa mga monitor niya—parang hindi natutulog, panay lang ang pindot sa keyboard. Sa kabilang kwarto, tulog na tulog si Congressman Valderama, pagod na pagod sa dami ng nangyari.Naiwang magkatabi sina Ally at Spencer sa leather sofa sa sala. Medyo madilim, 'yung malambot na ilaw lang mula sa ceiling ang nagbibigay ng liwanag sa kanila."Spencer," basag ni Ally sa katahimikan habang nakatingin sa mga tactical display sa dingding. "Sorry... Gusto ko lang mag-sorry. Dahil sa amin ng Daddy, pati ikaw... nadamay. Dati kang opisyal, maayos ang buhay mo, may dignidad ang posisyon mo. Pero ngayon, takas ka na sa batas. Hindi mo deserve 'yung ganitong buhay."Humarap sa kanya si Spencer. Sa liwanag ng screen, kitang-kita ni Ally ang pagod sa mga mata nito—hindi lang pagod sa katawan, kundi pati na rin sa isip. "Ally, stop. Huwag mon

Pagkatapos ligpitin ang mga plato, ang vibe sa sala ay mabilis na nagbago. Mula sa tawanan, bumalik sila sa realidad. Inilabas ni Vince ang isang portable server at ikinonekta ito sa main screen."Okay, tapos na ang family dinner," seryosong sabi ni Vince habang mabilis na nag-a-adjust ng mga parameters sa monitor. "Time to get back to work. Cong, Ally, Spencer... kailangan nating pag-usapan ang exit strategy para sa ebidensyang hawak natin."Tumayo si Valderama, nawala ang ngiti sa kanyang labi. "Hindi na tayo pwedeng basta magtago lang. Kung itatago natin ang listahang ito, para lang tayong naghihintay na mahuli. Kailangan itong makarating sa publiko.""Exactly," sagot ni Vince. "Pero hindi 'to basta Facebook post o email lang. Ang Orion ay may monitoring system na kayang i-track ang anumang data packets na lalabas sa private networks. Kung ia-upload natin 'to sa cloud, mahuhuli tayo sa loob ng sampung segundo."Tumabi si Spencer sa monitor, sinusuri ang mga firewall diagrams. "So,

Ang gubat sa paanan ng Banahaw ay tila naging isang malaking maze ng kadiliman. Pagkalabas na pagkalabas nina Spencer at Vince sa emergency hatch, hindi na sila nag-aksaya ng panahon. Ang flare na pumutok sa langit ay sapat na babala—hindi lang sila hinahanap, hinuhuli na sila."SIR, sugatan ka!" hingal na sabi ni Vince habang mabilis silang nagtatakbo sa pagitan ng mga puno. Bakas ang dugo sa suot na tactical vest ni Spencer mula sa nakuha niyang galos sa balikat kanina."Ayos lang ako," sagot ni Spencer, kahit na ramdam niya ang bawat tibok ng puso niya sa bawat hakbang. "Kailangan nating marating ang ravine. 'Pag nakatawid tayo doon, mahihirapan na silang i-track ang heat signatures natin."Sa likuran nila, dinig na nila ang mga boses ng mga mersenaryo at ang mga flashlight na nagwawalis sa gubat. “They went this way! Spread out!” sigaw ng isa sa mga ito."Vince, gamitin mo 'yung EMP grenade na huli nating natitira. Ngayon na!" utos ni Spencer.Walang pag-aalinlangan, inihagis ni V