My Undercover Bodyguard (SSPG) のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Ang sikat ng araw sa Manila ay tila nakikipagkumpitensya sa kinang ng mga nagtataasang glass buildings sa paligid. Sa labas ng main entrance ng Solis Heights Mall, ang hangin ay puno ng ingay ng mga sasakyan at ang nagmamadaling yabag ng mga tao. Ngunit para kay Allysandra “Ally” Valderama, ang bawat segundo sa ilalim ng init ay isang pagtitiis na nais na niyang wakasan.Naglalakad siya palabas ng mall, ang tunog ng kanyang designer heels ay sumasabay sa mabibigat na hakbang ng dalawang lalaking naka-uniporme ng security sa kanyang likuran. Halos hindi na makita ang mga mukha ng mga guwardiya dahil sa dami ng paper bags na bitbit nila—mga huling koleksyon mula sa mga luxury boutiques na binili niya hindi dahil gusto niya, kundi dahil iyon ang inaasahan sa isang anak ng makapangyarihang politiko.Nakasuot si Ally ng malaking sunglasses, pilit na itinatago ang inis na kanina pa nakaguhit sa kanyang mukha. Pasimple niyang tiningnan ang kanyang relo. At nainis lang siya lalo ng makitang

Ang foundation event na dinaluhan ni Ally ay ginanap sa isang marangyang ballroom sa Makati. Puno ang paligid ng mga makapangyarihang tao—mga negosyante, politiko, at mga socialites na ang bawat suot na alahas ay katumbas na ng halaga ng isang bahay at lupa. Sa gitna ng karamihan, si Ally ay parang isang perlas, makinang, hinahangaan, pero napapalibutan ng mga pating na kalaban at kaalyado ng ama.Si Spencer, na ngayon ay nakasuot ng isang disenteng barong na binili ni Manang Fe, dahil ayaw ni Ally na magmukha siyang pulubi sa harap ng mga bisita, ay nananatiling nasa likod ng dalaga. Ang kanyang mga mata ay hindi tumitigil sa pag-scan sa paligid. Ang kaniyang Josep persona ay nananatili—nakatayo siya nang medyo baluktot, ang mga kamay ay nasa harap na parang nahihiya, pero ang kaniyang pandinig ay nakatuon sa bawat bulungan sa silid."Stay here, Josep. At huwag kang kakain ng kahit ano riyan. Baka mapahiya ako kapag nagkamay ka sa harap ng mga donor," mahinang utos ni Ally bago siy

Alas-nwebe na ng gabi. Nag hahanda na si Spencer para sa misyon nila ngayong gabi. Inaayos na niya ang isusuot niya pati na ang mga iilang gamit niya."Sir, the strike team is ready for Pier 4. We are just waiting for your signal. Naka-posisyon na ang mga snipers at assault units natin," ulat ni Vince. Ang tensyon sa boses nito ay halata. Ang shipment ng Orion Syndicate ngayong gabi ay isa sa pinakamalaking ebidensya na kailangan nila para maidiin si Congressman Valderama.Ngunit bago pa man makasagot si Spencer, narinig niya ang boses ni Ally mula sa intercom ng kaniyang kwarto."Josep. Come up to the second-floor lounge. Now. I want to watch a movie and I need someone to hold the popcorn." Napabuntong-hininga si Spencer at kinusot ang kaniyang mukha. Kanina pa siya hindi pinapakawalan ng dalaga. Mula nang makauwi sila galing sa country club, ginawa na siyang personal na taga-abot, taga-timpla ng kape, at kung anu-ano pang dahilan para lang manatili siya sa paningin nito. Para bang

Nangangatog ang mga kamay ni Ally habang mahigpit na nakahawak sa manibela ng lumang L300 van. At ang tanging maririnig lang ay ang iyak ng labindalawang bata sa likuran ng van—mga iyak na unti-unting humuhupa dahil sa pagod at takot.Tumingin siya sa side mirror. Nakita niya ang bulto ni Spencer na nakasunod sa kaniya gamit ang Ducati. Isang bahagi ng isip niya ang nagpapasalamat na naroon ang lalaki, pero ang malaking bahagi ng kaniyang puso ay kasalukuyang nadudurog.“Bakit, Dad?” tanong niya sa kaniyang isip habang tumutulo ang luha na kanina pa niya pinipigilan. “Bakit kailangang umabot sa ganito?”Hindi niya magawang isipin na ang perang ipinambibili niya ng mga mamahaling bag, ang kuryenteng nagpapagana sa aircon ng kaniyang kwarto, at ang pagkaing nakahain sa kanilang mesa ay maaaring galing sa pagbebenta ng mga batang tulad ng mga nasa likuran niya ngayon at ang bawat luhang pumapatak sa kaniyang pisngi ay parang asidong sumusunog sa kaniyang pagkatao.Huminto ang van sa har

Nang humupa ang tawanan at habulan, kapwa hingal na naupo sina Ally at Spencer sa isang sementadong bench sa dulo ng garden. Basang-basa ang kanilang mga damit, ang tubig ay tumutulo mula sa dulo ng buhok ni Ally, ngunit sa unang pagkakataon, hindi siya nagrereklamo. Lumingon si Ally sa veranda at napansing wala na roon ang kaniyang ama at si Raul."Josep," mahinang tawag ni Ally, ang kaniyang boses ay seryoso na ngayon. "Magpapaalam ako kay Dad mamaya. Sasabihin ko magshashoping tayo sa mall, pero ang totoo, kailangan nating dumaan sa bangko. Magdedeposito ako ng pera para kay Sister Elena. Hindi sapat ang pagkain nila roon para sa dami ng batang dinala natin kagabi."Tiningnan siya ni Spencer. "Gagawin po natin 'yan, Ma'am. Basta po... mananatili kayo sa tabi ko."Mabilis na kumilos si Spencer para mag bihis dahil paniguradong nag aayos na ngayon si Ally na kanina ay nakaakyat sa kuwarto nito.Nang makapag bihis siya at maidala ng pasikreto ang mgagamit niya ay lumabas na ito sa qu