All Chapters of Rhythm of the Dead Heart (Guns & Roses Series 1): Chapter 91 - Chapter 100

Napalunok siya at ilang saglit na hindi nakapagsalita habang pinoproseso ng utak niya ang mga sinabi ng kanyang kapatid. "Then if Project Alpha is really a crime against humanity, why is it so quiet? Why is there no proof?" Kunot noo niyang tanong. "That's why I'm here. While I'll be sitting as the director of the hospital, I have all the access to the hospital's documents. I will investigate everything myself at kapag wala naman akong nakitang anomaly then I will leave," mahinahon nitong turan. Huminga siya ng malalim bago tumango. "Okay. If that's what you want then I will give you my fullest support." "Thank you, Autumn." Napanguso naman siya. "You don't have to thank me. We are siblings afterall. And by the way, while you'll be investigating, what can I do to help you? Should I postpone the wedding since you said Benedict is involved in that project too?" Mabilis na umiling ang kanyang kapatid. "No. Just act normal and continue whatever has to happen. I will make sure to fini

Pagdating nila sa venue, agad siyang sinalubong ni Benedict. The media that was invited immediately took a picture of them as they walked on the red carpet."You look stunning tonight, Autumn," magiliw na papuri ni Benedict.Napatitig naman si Autumn sa lalaki. Nicolo said this man is not a good person. Her brother is also suspicious about him. But if you look at his physical appearance, he looks like a good person."You're handsome too," tugon niya sa papuri nito."Thank you but... Why do you look pale? May masakit ba sayo?" Masuyo nitong tanong.Napalunok si Autumn. Ramdam pa rin niya ang bakas ng labi ni Nicolo sa kanyang sariling labi. Kahit na naglagay siyang muli ng lipstick, pakiramdam niya ay marka iyon na hindi kayang burahin ng kahit anong makeup."I'm just nervous."Benedict snaked his arm around her waist but remembering that Nicolo also held her the same way earlier makes her uncomfortable. Bakit pakiramdam niya nagtagaksil siya kay Nicolo gayong wala na naman silang rela

"Are you sure he won't wake up till we reach the safehouse? We cannot engage into another fight with him. Hindi na natin mapipigilan yan," problemado niyang wika."Sigurado po kami, Sir. The dosage we have used in the tranquilizer was the same as when catching a boar in the forest. Nasa mga tatlo hanggang limang oras siyang mananatiling tulog," sagot ng isa.Tumango siya. "Then we need to hurry up. Make sure we will leave no trace. There are a lot of Cervantes' men around the corner.""Yes, Sir!"Agad na nilang nilisan ang lugar dala si Nicolo at bumiyahe patungong safehouse. Mabuti nalang at hindi sila namataan ng mga tauhan ni Benedict at ng presidente na nagmamanman sa buong lugar."Are you with me, Autumn?"Napakurap-kurap si Autumn at napatingin kay Benedict. Kasalukuyan silang nasa gitna ng dancefloor habang isinasayaw siya ng lalaki.Isang pilit na ngiti ang sumilay sa kanyang labi bago tumango. "Of course, I am," pagsisinungaling niya.Even when she's there infront of Benedict

Mabigat ang pakiramdam ni Autumn nang magising siya, taliwas sa mararamdaman dapat ng isang bride to be. Nang umunat siya, hindi sinasadya natamaan ng ilaw ang suot niyang engagement ring. Napabuntong hininga siya. The ring looks so extravagant but she feels like it doesn't fit her finger at all. Ibang-iba sa nararamdaman niya noong isinuot ni Nicolo sa kanya ang singsing na isinauli niya sa lalaki.Buntong hininga siyang bumangon at hinubad ang singsing. She carefully placed it in her bedside table before going to the bathroom.After eating her breakfast, nagpaalam na siya kay Neo at nagtungo na sa ospital. Kararating palang niya, sinalubong na siya ng masayang ngiti ng mga empleyado sa ospital."Congratulations po, Doc Autumn," mga katagang naririnig niya sa lahat ng nadadaanan niya.Puros ngiti at pagpapasalamat lang ang tanging tugon niya sa mga ito hanggang sa nakarating na siya sa loob ng kanyang opisina. Sinalubong naman siya ng kanyang secretary at inabutan ng isang bouquet ng

Nangunot ang noo ni Autumn habang nakatitig sa larawan na ibinigay ng babae sa kanya. Napuno siya ng pagtataka. She's sure that this is the very first time she had met this woman and yet she said something not ordinary.Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin at saktong sumalubong sa kanya ang mga mata nito. Dahil sa sugat siya nakatuon kanina, hindi niya napansin ang pamilyar na mga matang iyon. It may be a different face but it's her. It's really her."What are you doing here?" Mahina niyang tanong."Hindi na mahalaga kung ano ang ginagawa ko dito. Ang importante ay makinig ka sa sasabihin ko. Nanganganib ang buhay nating lahat. Pero wala ako sa lugar para sabihin sayo ang buong katotohanan. Sana makatulong ang bagay nayan para malinawan ka sa nararamdaman at mga desisyon mo."Huminga siya ng malalim bago tamad na tinitigan ang babae. Hindi niya alam kung ano ang nais nito sa buhay at bigla nalang itong lumitaw sa harapan niya para bigyan siya ng larawan. "Look? Hindi ko alam kung a