All Chapters of น้องสาวคนสุดท้อง (2p,3p): Chapter 71 - Chapter 80

“ก๊อกๆ คุณเจ ข้าวมาส่งแล้วจ้ะ”มือบางของข้างที่แขนเคยหักเคาะที่ประตูเบาๆพร้อมกับเอ่ยเรียกคนด้านในตามมารยาทที่ผู้เป็นป้าเฝ้าสอนเธอมา แต่เธอก็จำมาได้นิดหน่อยไม่ได้มากมายอะไรเพราะสมองก็มีน้อยนิดต้องแบ่งไปจำเรื่องอื่นบ้าง“อืม เข้ามา”ร่างสูงเดินมาปลดล็อกที่ประตูก่อนจะเดินกลับไปยังโซฟาตัวยาวที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเตียงนอนต่อเพื่อเล่นเกมต่อให้จบ“เอาวางไว้ตรงนี้นะจ๊ะ”ข้าวนึ่งเดินเข้ามาถึงก็ตรงไปยังโต๊ะไม้เล็กๆข้างหัวเตียงเลย เป็นที่ประจำที่เอาไว้สำหรับวางอาหารหรือไม่ก็ยาให้กับเจ้าของห้อง เธอรู้ดีเพราะเข้ามาที่นี่บ่อยๆนับตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องในครั้งนั้น และเธอก็วางชามข้าวต้มลงตรงนั้น“หยิบยาให้หน่อย วางอยู่ตรงนั้น”เสียงหนาพูดออกไปอย่างไม่ได้สนใจคนตรงหน้ามากนักเพราะกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกับเกมส์ในโทรศัพท์มือถือที่กำลังจะตายหรือจะรอดอยู่“ตรงนั้น? ตรงไหนเหรอจ๊ะ”เด็กสาววัยเกือบจะสิบแปดได้แล้วและเรียนใกล้จะจบมัธยมปลายอยู่อีกแค่เทอมเดียวกวาดสายตามองไปรอบๆห้องนอนใหญ่เพื่อมองหาซองยาที่เจ้าของห้องพูดถึง แต่ทว่าทั้งห้องนอนนอกจากของตกแต่งห้องที่เน้นไปทางสีดำแล้วเธอมองไม่เห็นสิ่งที่เจ้

“คุณเจ!”ข้าวนึ่งยื่นมือไปตามคำสั่งโดยไม่ได้มอง เพียงแค่สัมผัสโดนปลายร้อนๆเข้าหน่อยก็รีบถอยมือกลับด้วยความตกใจ ก่อนจะแอบหรี่ตามองว่ามันคืออะไร ทำเอาถึงกับต้องลอบแอบกลืนน้ำลายให้กับความใหญ่โตที่ได้เห็นนั้น“มันไม่กัดหรอก”เขาดึงมือเธอกลับมาจับความใหญ่โตนั้น แล้วใช้มือหนาสอนให้มือเล็กเริ่มขยับสาวท่อนเอ็นยักษ์เพื่อทำให้เขามีความสุข“อ่า”เจถึงกับครางดังออกมาเพียงแรกที่มือนิ่มๆนั้นสัมผัส มันช่างวาบหวามเอาซะเหลือเกินจนเขาแทบทนไม่ไหวเลยล่ะ“ใหญ่จัง ร้อนด้วย”หญิงสาวบ่นเบาๆในขณะที่มือกำลังทำงานหนัก และใบหน้าก็เสมองไปทางอื่นไม่กล้ามองเขาตรงๆ“ทำความรู้จักกับมันเอาไว้ เดี๋ยวมันจะเข้าไปอยู่ในตัวเธอแน่นอน”เขาไม่พูดเปล่ากับส่งมือเข้าไปหาช่องทางคับแคบของเธออีกครั้ง ขยับนิ้วเสียบเข้าเสียบออกอย่างเอาแต่ใจจนน้ำของเธอไหลอาบมือเขา“คุณเจ อือ เสียว”ข้าวนึ่งเธอเสียวจนแทบไม่ไหวแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ยอมปล่อยมือออกจากลำใหญ่ ยิ่งเสียวเธอก็ยิ่งบีบลำใหญ่นั้นแน่น“อย่าเกร็งถ้าไม่อยากเจ็บตัว อ้าส์”เมื่อลำใหญ่แข็งจนปวดร้าวไปหมดเขาก็ให้เธอปล่อยมันออก ร่างกำยำที่บางเล็กน้อยนั้นขยับมานั่งตรงหว่างขาของ

“เอ็งคิดเอาไว้หรือยังว่าจะไปเรียนต่อที่ไหน”เอื้อยคำเอ่ยถึงเรื่องเรียนหนังสือของหลานสาวที่ยกให้เป็นเรื่องสำคัญสำหรับเด็กในวัยหัวเลี้ยวหัวต่อคนนี้ ทั้งที่มีเรื่องอื่นแอบแฝงเอาไว้แต่ทว่ายังไม่กล้าพูดออกมากลัวเด็กมันจะขัดขืน“ข้าวว่าจะพอแค่มอหกจ๊ะ แล้วก็อยู่ช่วยงานป้าที่นี่”ข้าวนึ่งเธอไม่เคยวางแผนว่าจะเรียนหนังสือให้สูงอยู่แล้วเพราะเรียนไปก็เท่านั้นคงไม่ได้ใช้อะไร เธอวางแผนแค่เรียนจบมัธยมปลายเอาไว้แค่นั้นเพราะจะได้อยู่ที่นี่ตลอดไปในฐานะสาวใช้ของบ้านและยิ่งพอได้มีความสัมพันธ์กับนายน้อยของบ้านที่เธอแอบรักแอบชอบมาหลายปีก็ยิ่งแล้วใหญ่ เธอแทบไม่อยากกลับไปเรียนเลยด้วยซ้ำไป อยากเป็นคนที่ติดแหง๊กอยู่ที่นี่ไร้หนทางจะไป อยากอยู่กับเขาไปเรื่อยๆตลอดไป“แต่ป้าว่า เอ็งควรไปเรียนในเมืองนะ ไปอยู่กับลุงดำ”เอื้อยคำค่อยๆเอ่ยออกมาไม่ให้หลานสาวต้องตกใจขัดขืน ค่อยๆพูดค่อยๆจากับเด็กที่กำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่นและสอนยากแบบนี้“แต่ว่า”ตอนอายุสิบห้า ข้าวนึ่งเคยจะถูกส่งตัวไปอยู่กับลุงแท้ๆคนนี้ครั้งหนึ่งแล้ว แต่ตอนนั้นคุณเจช่วยพูดเอาไว้ทำให้เธอได้อยู่ที่นี่ แต่ ณ ตอนนี้และตรงนี้ไม่มีเขาอยู่ช่วย เธอก

“จะจับก็ใจกล้าๆหน่อย เดี๋ยวมันจะฉกเธอทั้งคืนได้นะ อย่าทำให้มันไม่พอใจ”ข้าวนึ่งเบี่ยงใบหน้าหลบไปทางอื่นด้วยเขินอายเกินกว่าจะมองตรงไป แต่มือเล็กกลับขยับเข้าไปหาตามที่เขาเชื้อเชิญทำเอาชายหนุ่มไม่ค่อยพอใจนัก จับใบหน้าหวานนั้นหันมาจ้องหน้ากับเจ้าลูกชายของเขา แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน“อ่ะอืม เหมือนมันใหญ่ขึ้นเลย”ใบหน้าหวานเห่อแดงไปทั้งสองข้างด้วยความเขินอายจนลมร้อนๆออกหู เมื่อต้องจ้องหน้ากับของใหญ่ที่ไม่รู้ว่ามันเข้าไปในช่องทางคับแคบของเธอได้ยังไง และยิ่งจ้องมองมันมือของเธอที่เข้าจับมันเอาไว้ก็ยิ่งสั่น จนเธอเริ่มเห็นภาพเบลอว่ามันใหญ่ขึ้นเป็นเท่าตัวแล้ว“มันก็เท่าเดิม อือ”เจถึงกับนิ่วหน้าเล็กน้อยด้วยความทรมานเมื่อถูกจับตรึงเอาไว้เฉยๆด้วยมือนิ่มๆที่มีส่วนสากเล็กน้อยเพราะต้องทำงานบ้านทุกวันนั้นมืออุ่นๆของเธอที่มันร้อนเพราะความเขินอายปนตื่นเต้นนั้น ทำเอาเขาแทบแตกได้เลยล่ะ จนเขาต้องเอามือเธอออกก่อน“แล้วตรงนี้ล่ะ ขยายขึ้นหรือยัง”อุ้มร่างเล็กขึ้นเตียงนอนเพราะพื้นที่ข้างล่างนั้นมันไม่สะดวก คร่อมร่างเล็กนั้นเอาไว้ด้วยร่างกำยำของเขาที่บางไปนิดเพราะมั่วแต่ทำงานจนแทบไม่มีเวลาออกกำลังกาย

“รอเธอเรียนให้จบอีกแค่เทอมเดียวก็พอดีกับที่ฉันกลับไปเรียนได้พอดี เราก็ไปเรียนด้วยกัน ในระหว่างนี้ฉันจะทำให้เธอสอบเข้ามหาลัยเดียวกับฉันให้ได้”เจวางแผนอนาคตคร่าวๆเอาไว้แล้ว และเขาคิดว่าแผนนี้จะต้องเป็นจริง เพราะเขานั้นค่อนข้างหัวดีไม่ยากที่จะทำให้เธอสอบเข้ามหาลัยเดียวกับเขาได้หรือถ้าสอบเข้าไม่ได้ก็ให้เธอไปเรียนมหาลัยเอกชนที่อยู่ไม่ไกลกันมากนักที่เขาพอจะไปรับไปส่งได้ ก็แค่นั้นเอง“แต่ว่าข้าว คงไม่มีเงินไปเรียนไกลแบบนั้นหรอกจ้ะ คุณเจไปเถอะจ้ะ จะได้มีอนาคตที่ดีๆ”เธอเอ่ยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือแต่พยายามเก็บความรู้สึกนั้นเอาไว้ เขาแสนดีกับเธอเหลือเกินแล้วเธอจะไปทำร้ายอนาคตของเขาเอาไว้ได้ยังไงกันล่ะถ้ามีคนอย่างเธอไปอยู่กับเขาด้วย คงทำให้เขาต้องลำบากไม่น้อย เธอหัวไม่ดีเรียนก็ไม่ได้เรื่อง แถมไม่ได้ร่ำรวยเท่ากับเขาอีกตั้งหาก มีแต่จะเป็นภาระของเขาเปล่าๆ“ช่วงนี้ฉันรับงานเพิ่มขึ้น พอเปิดเทอมก็น่าจะพอมีเงินเก็บไปจ่ายค่าเทอมให้เธอได้ ช่วงที่เรียนก็ยังรับงานได้อีกรวมไปถึงน่าจะกลับไปทำงานนายแบบเล็กๆน้อยๆนั้นได้ด้วย ก็คงจะมีรายได้เลี้ยงเธอให้กินอิ่มนอนหลับได้”เขามีหนทางทำเงิ