All Chapters of น้องสาวคนสุดท้อง (2p,3p): Chapter 81 - Chapter 90

“ถ้าอย่างนั้นเจก็พูดมา  แม่รอฟังอยู่”พาริสาไม่ฟังความแต่ฝ่ายเดียวแน่นอน  และเธอก็มีใจเอนเอียงเชื่อคำพูดของลูกชายตั้งแต่อีกฝ่ายยังไม่ได้เอ่ยพูดเลยด้วยซ้ำ  เพราะเธอรู้จักเอื้อยคำแม่บ้านใหญ่ของเธอดีว่ามีนิสัยชอบช่วยปกปิดความผิดให้กับลูกๆของเธอมากแค่ไหน  โดยไม่สนใจว่าหลานสาวจะถูกกระทำยังไง “คุณเจ  ไม่นะคะ”ข้าวนึ่งบีบมือคนตัวสูงอย่างแรงเมื่อเป็นเธอเองที่ไม่พร้อมจะให้เขาพูดอะไรออกมา  เธอก็เป็นแค่เด็กสาวทำงานในบ้านของเขา  ไม่คู่ควรเลยด้วยซ้ำที่จะมายืนอยู่ตรงนี้แล้วป่าวประกาศบอกกับใครๆว่าเธอเป็นอะไรกับเขา  เธอกลัวจากไปแบบเงียบๆเหมือนอย่างที่ป้าของเธอเตรียมการไว้ให้นั้นแหละดีที่สุดแล้ว “ผมกับข้าวนึ่งผิดผีกันแล้ว  หลายครั้งเลยด้วย”เจหันไปยิ้มให้คนที่ยืนจับมืออยู่ข้างๆเพื่อให้เธอรู้สึกผ่านคลายไม่ต้องหวาดกลัวอะไร  แล้วเขาก็พูดความจริงออกมา  แต่ก็ไม่ได้ทั้งหมด  เพราะไม่อาจนับจำนวนครั้งที่ทำรักกับเธอได้  ก็เขามันยังวัยรุ่นอ่ะนะก็มีบ

@เวลาถัดมา“ข้าวเช้ามาแล้วจ้ะ”มือเล็กๆข้างที่ไม่ถนัดเคาะเบาๆบนบานประตูห้องนอนของคนที่ชอบเรียกตัวเองว่าเป็นผัวให้เธอฟังอยู่บ่อยๆสองครั้งก่อนจะเปิดประตูเข้าไปด้านในพร้อมกับในมือข้างที่ถนัดถือประคองข้าวต้มกุ้งชามใหญ่ที่ทำเอาไว้ก่อนที่จะลงมือทำมื้อเช้าให้ทุกคนในบ้านเข้ามาด้วยเหตุที่เตรียมเอาไว้แบบนี้เพราะรู้ดีว่าเขาที่หน้าตาออกไปทางฝรั่งต่างชาตินั้นไม่ชอบกินมื้อเช้าแบบฝรั่งสักเท่าไหร่ แต่กลับชอบอาหารไทยซะมากกว่าชายหนุ่มเจ้าของห้องชายตามองไปยังร่างเล็กเพียงนิดเดียวก่อนจะหันหน้าไปมองจอคอมพิวเตอร์ต่อแล้วแสร้งทำงานตัดต่อของเขาต่อไป ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรเพราะหงุดหงิดเกินกว่าจะทำอะไรได้“ถ้าคุณเจยังไม่หิว อืม ถ้าอย่างนั้นสอนการบ้านที่ให้ไว้เมื่อคืนกับข้าวก่อนได้ไหมจ๊ะ ข้าวยังทำไม่ได้เลย”ข้าวนึ่งเห็นว่าเขาไม่สนใจอยากจะกินมื้อเช้าเธอก็เลยเอาไปวางไว้ตรงที่ประจำก่อน แล้วก็หาเรื่องอื่นเพื่อชวนเขาคุยแทนเธอแทบไม่เคยง้อใครมาก่อนด้วยไม่เคยทำให้ใครโกรธเคืองบ่อยนักมีก็แค่ป้าเอื้อยคำที่แกมักโกรธเองหายเอง ก็เลยไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงก็เอาเป็นว่าหาเรื่องชวนคุยเอาไว้ก่อนก็แล้วกัน พร้อมกับยิ้มเล็กๆให้

“อื้อ คุณเจ”คนตัวเล็กส่งเสียงครางดังไม่ขาดปาก สะโพกเล็กถูกยกร่อนขึ้นเสิร์ฟความหวานให้เขาถึงปากเช่นกัน“แผล็บๆ”ลิ้นร้ายออกแรงตวัดรัวไม่มีหยุด เมามันไปกับความหวานเฉพาะตัวของเธอที่ทำให้เขาอดใจไม่ไหว ยอมปลนเปลอเธอทุกทางอย่างที่ไม่เคยทำให้ใครมาก่อน“คุณเจ ข้าวจะไม่ไหวแล้วนะ”ความร้อนรุ่มถูกกักเอาไว้ในท้องน้อยเพิ่มมากขึ้นทุกขณะเมื่อลิ้นสัมผัสวนเวียนอยู่กับอ่อนไหวของเธอไม่ยอมละไปไหน“แตกออกมาซิคนเก่ง”เขาส่งนิ้วร้ายเข้าไปเสริมกับปากทางคับแคบของเธอ แล้วให้ลิ้นระรัวไปกับติ่งเสียวของเธออีกทาง“อ้าย”หญิงสาวตัวเล็กๆถึงกับต้านความเสียวเอาไว้ไม่ไหว กรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียงพร้อมกับร่างกายที่กระตุกเกร็งใส่ปากเขาอย่างลืมอาย“ไหนบอกว่าเก่งแล้วไง ทำไมเสร็จเร็วจัง”เสียงหนาเอ่ยขึ้นหยอกล้อเธอ พร้อมกับเลียรอบริมฝีปากเพื่อทำความสะอาด เก็บคราบน้ำหวานออกให้เกลี้ยง“ก็คุณเจใช้ลิ้น ข้าวแพ้ลิ้น”เธอพูดออกมาซื่อตามแบบฉบับของเธอกับลมหายใจที่เหนื่อยหอบนั้น ทั้งที่นอนเฉยๆแต่ก็เหนื่อยเป็นบ้าจนพูดแทบไม่เป็นประโยคถ้าไม่แพ้ลิ้นเธอก็ไม่รู้จะบอกเขาว่ายังไงแล้ว เพราะเขาก็ยังไม่ได้ใช้อะไรเลยนอกจากลิ้นนั้น

“น่าเอาฉิบหาย”คำพูดหยาบโลนหลุดออกจากปากของพ่อหนุ่มตัวสูงอย่างตั้งใจเมื่อเขากำลังรู้สึกแบบนั้นกับเมียตัวน้อยตรงหน้าจริงๆยิ่งได้เห็นขาอ่อนของเธอเขาก็ยิ่งหวั่นไหว  ความเป็นหนุ่มถึงกับชูชันใต้กางเกงมาตั้งแต่ตรงลานที่ตากผ้านู้นแล้วล่ะ “คุณเจอ่ะ”หันไปมองค้อนใส่เขาวงใหญ่  ไม่คิดว่าเขาจะหื่นได้ถึงเพียงนี้  ทั้งที่เมื่อคืนก็เพิ่งจะเสิร์ฟความแซ่บกันไปตั้งสองยก  เขายังไม่อิ่มอีกเหรอ “หันหลังซิ”มองเห็นว่าในห้องของเธอยังคงมีโต๊ะเล็กๆตั้งอยู่  คงเป็นโต๊ะที่เอาไว้วางของที่ตอนนี้ไม่มีอะไรวางอยู่แล้วเขาก็ดันร่างเล็กนั้นให้เขาไปหาแล้วสั่งให้เธอหันหลังให้เขา  เพราะจะพากันนอนลงบนพื้นก็คงได้หลังเดาะด้วยกันทั้งคู่แน่ๆด้วยที่นอนในห้องนี้ถูกเอาออกไปหมดแล้วเหลือแต่พื้นแข็งกับกล่องเก็บของวางอยู่สองสามกล่องเท่านั้น “แต่ว่า  นายน้อยแมกซ์กับพี่ซีเดย์รออยู่นะจ๊ะ”คนตัวเล็กหันหลังตามสั่งแต่ยังคงลังเลที่จะทำ  ด้วยมีแขกใ

“ไม่เลยจ้ะ  เพราะก็มีเพื่อนที่เป็นผู้หญิงเข้ามาพูดคุยเยอะเหมือนกัน  แต่เพื่อนผู้ชายไม่มีเลย  สงสัยจะกลัว” “ก็ดีแล้ว  คบแต่ผู้หญิงจะได้ปลอดภัย  พวกผู้ชายบางคนก็ไว้ใจไม่ได้” “แล้วพี่เจ  เรียนเป็นยังไงบ้าง  มัวแต่เอาเวลามาสอนข้าว  แล้วตัวเองเรียนได้หรือเปล่า”เห็นว่าเขาเป็นห่วงเธอทุกเรื่องก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงเขาเหมือนกัน  เพราะในช่วงที่ผ่านมาตลอดทั้งเทอมนั้นเขาเอาแต่ทำงานและสอนหนังสือเธอ  ไม่รู้เลยว่าการเปิดเรียนสำหรับเขาจะทำให้เขาลำบากเพราะเอาแต่ดูแลเธอหรือเปล่า “สบายมาก  ไม่ต้องเป็นห่วง”ระดับหัวกะทิอย่างเขาทบทวนบทเรียนเอานิดหน่อย  กับพูดคุยกับเพื่อนและอาจารย์ไม่กี่คำก็ทำให้เขาเรียนตามเพื่อนทันแล้ว  ไม่มีอะไรให้ต้องเป็นห่วงเท่ากับเธออีกแล้วล่ะ “แล้วเพื่อนๆของพี่เจเป็นยังไงบ้างจ๊ะ  มีใครอยู่ในกลุ่มเดียวกันบ้าง  แนะนำให้ข้าวรู้จักบ้างซิ”พอพูดถึงเรื่องห้องเรียนก็อดไม่ได้ที่จะอยากรู้ว่าเขามีเพื่อนแบบไหนอะไร