All Chapters of Pretending, Turned Into Reality (SPG): Chapter 21 - Chapter 30

"Hmm.. Resently lang ako nagpakasal.. It's sudden." pag-amin ko. "Come on,. Baby,." sambit ni Tribor at sweet na siniksik ang mukha sa gilid ng leeg ni Janeth at tska umakap pa ito sa bewang ng dalaga. Itsura nila mukhang may relasyon pero ewan ko lang din, kase nasa hub kami madami naman ganito dito. Kung maglingkisan ang ilan dito halos normal lang at wala lang ito sa kanila. "I hope my brother Tristan will accompany you.." ani pa ni Tribor sa akin. Nagpalingon lingon pa ito sa paligid ko na parang may hinahanap. "Wait.. Bakit si Tristan? Don't tell me kasama mo siya,." kwesyon ni Janeth at tumaas ang isang kilay nito sa akin. "Ah.. Eh kase,.." hindi ko alam pano sasabihin. Parang may kung anong sasabog sa kanya sa oras na sabihin ko ang namamagitan sa amin ni Tristan. "Baby,. Samantha is now my sister inlaw,." pagpapakilala sa akin ni Tribor. "That's imposible!" agad na sambit ni Janeth. Iritableng kumalas sa yakap at pagkakapulupot ni Tribor dito. At madilim na tining

Ipinatong niya sa vanity table ko ang dala niya. "I suppose you know what to do here," ani niya. Wala man lang kalambing lambing pero mukha naman concern sya. Tinigil ko ang ginagawa ko at ini-off ang hair blower. Napatango ako. "Thank you.., Salamat din sa pagtatanggol sa akin kanina,. Di mo naman sinabi obsessed pala sayo ang kaisa-isang anak na babae ni Cong. Romualdez," ani ko. I'm trying to have a light conversation with him. Mula sa likod ko nakapamulsa syang naglakad patungo sa harapan ko at imprende sumandal sa gilid ng vanity table habang nakaharap sa akin. "If that's what you're thought," kinagat niya ang pang-ibabang labi niya. He's so freaking hot while doing that. Iniiwas ko ang tingin ko dahil naaakit na naman ako. Gosh! katatapos lang ng halikan namin kanina sa hub pero parang gusto ko ulit tikman ang labi niya. "Bakit ano ba dapat isipin ko?" sagot ko. Na parang dapat hindi ko tinanong. `Ghad Samantha, Have you already forgotten what you saw at the hub?

THIRD PERSON POV Walang gustong magpatalo sa pagitan ni Miguel at Liam. “Enough,” awat ni Tristan habang mariing tumitingin sa dalawa. “Ian, nagsisisi na si Daphne. She learned her lesson. Until now, ikaw pa rin ang mahal niya at gagawin niya ang lahat para mabawi ka. I know may lugar pa rin siya sa puso mo. Please, hayaan mong manatili siya sa tabi mo. Hayaan mong ipaglaban ka ni Daphne. She sincerely regrets leaving you and not fighting for your relationship before.” pagpupumilit na ani ni Miguel. Napailing si Liam at marahang natawa, ngunit bakas sa mukha nito ang pagkainis. “Too late,” malamig nitong saad. "Kahit magsisi pa si Daphne, kasal na sina Ian at Sam. Bakit hindi na lang ninyo hayaan maging masaya ang dalawa? Don’t act like a fool, dude.” Natahimik ang buong silid matapos ang palitan ng opinyon at mga pakiusap. Tanging mabibigat na paghinga lamang ang maririnig habang nanatiling walang imik si Ian, tila nahihirapang mamili sa pagitan ng nakaraan at kasalukuyan. N

THIRD PERSON POV Makalipas ang ilang segundo, bumukas ang pinto ng opisina. Iniluwa noon ang bodyguard ni Tristan na si Martin, bakas sa seryoso mukha nito ang tila mabigat na balitang dala. Natigilan sina Tristan at Luke nang makitang dire-diretsong lumapit si Martin. “May problema ba?” agad na tanong ni Tristan nang mapansing kakaiba ang ekspresyon nito. “Boss… may galaw na naman ang kampo ni Romualdez,” agad nitong ulat. Biglang tumalim ang tingin ni Tristan. “What do you mean?” “Kaninang hapon, may ilang taong nakita sa paligid ng kumpanya ni ma'am Samantha. Hindi natin kilala, pero mukhang hindi ordinaryong mga tauhan.” Nagdilim ang mukha ni Tristan sa narinig. Habang sumeryoso ang mukha ni Luke. “Ilang beses ko nang sinabi na higpitan ang pagbabantay sa kanya,” mariin niyang saad ni Tristan. “We did, Boss. Pero mukhang sinusubukan lang nilang magpadala ng mensahe.” Napakuyom ang kamao ni Tristan. Ramdam ang unti-unting pagtaas ng tensyon sa loob ng opisin

Nakapirmi ako sa kinatatayuan ko, hawak ang dibdib kong hindi pa rin maayos ang tibok. Kapwa kami nakainum sa hub ng maghalikan kami noon. At ngayon lasing siya ulit, hindi ko gustong sa ganitong paraan kami magkalapit, kaya kailangan kong magmatigas. Kailangan kong pigilan ang sarili ko. Gusto ko siya at marami na akong kahibangang nagawa para lang sa lintik na nararamdaman kong ito. Pero may mga bagay na hindi ko kayang isugal. Hindi ko hahayaan na ibaba ko pa ang dangal ko lalo't mas mahalaga sa akin na mapaibig siya, hindi ang akitin lang siya gamit ang katawan ko. “Lasing ka,” ulit ko, mas mahinahon na ngayon, pero may diin. “At kung lasing nga ako?” mababa niyang tanong. “Then this conversation can wait... Hindi ko gustong pagsisihan natin ito bukas,” dagdag ko, pilit pinapakalma ang sarili. “Ayokong isipin mong kaya lang tayo nagkakalapit dahil wala ka sa sarili mo.” Umangat ang tingin niya sa akin. “Hindi alkohol ang problema,” sagot niya, paos pa rin ngunit kontrolad