บททั้งหมดของ Contract Wife Ako, Pero Hate Niya ang Nunal Ko,: บทที่ 51 - บทที่ 57

“See? Lumingon siya sa akin,” taas-noong sabi ni Cindy, pilit pinapakalma ang sarili. “Lumingon nga siya,” sagot ni Renna na may makahulugang ngiti, “pero sa akin ang unang tingin niya.” Saglit na nagkatinginan ang dalawa—parehong ayaw magpatalo. “Kuya,” sabat ni Clark, bahagyang itinulak ang balikat ng kapatid. “Tawag ka ni Cindy. Hindi ka ba lalapit sa kanya?” Hindi agad sumagot si Drickson Valemont. Nakatitig lang siya sa dagat, parang may binibilang na alon. “Para ano?” malamig niyang sagot. “Para magselos ulit ang asawa ko?” Napakunot-noo si Clark. “Akala ko ba wala kang balak kay Ate Renna?” Bahagyang napalingon si Drickson, tila nabigla sa tanong. “Kailan ko sinabi ’yan?” “Hindi mo man sinabi direkta,” marahang tugon ni Clark, “pero narinig ko usapan niyo ni Cindy kanina. Seryoso ba kayo sa pinag-usapan niyo? Tungkol sa certificate of marriage?” Parang biglang tumigil ang mundo sa tanong na iyon. Ang maingay na hampas ng alon ay tila naging mahinang ugong sa

Naiwan si Renna sa gitna ng malawak na sala—isang espasyong kasing lawak ng kanyang mga pangarap, ngunit kasingsungit din ng katahimikang bumabalot dito. Sa harap niya ay ang napakalaking salaming dingding. Mula roon, tanaw ang pamosong puting buhangin ng Boracay—pino at tila pulbos na kumikislap sa ilalim ng sinag ng araw. Ang dagat ay kulay turkesa, banayad ang alon na humahalik sa dalampasigan, at paminsan-minsang maririnig ang mahinang sigawan ng mga turistang nagtatampisaw sa malayo. Ngunit sa kabila ng ganda ng tanawin, tila may puwang sa dibdib ni Renna na hindi mapunan ng kahit anong kagandahan. Marahang tinahak ng kanyang mga paa ang malamig na sahig. Sa bawat hakbang, umaalingawngaw ang mahinang tunog ng kanyang tsinelas—paalala na siya lang ang tao sa napakalaking bahay na iyon. Kahit alam niyang nasa loob ng bahay bakasyonan sina Dricks. Huminto siya sa harap ng salamin at pinagmasdan ang sarili. Isang asawa sa paningin niya. Ngunit sa likod ng imahe ay isang babae

Lumapit si Drickson sa mag-amang foreigner na kanina pa may binubulong tungkol sa isang “big mole.” Kanina pa niya napapansin ang mga sulyap at irap ng dalagang kasama ng matanda. “Excuse me, miss,” magalang ngunit may bigat ang boses niya. Napalingon ang dalagang si Nimfa. Nang makita ang mukha ni Drickson, bahagyang natigilan siya—pero mabilis din niyang tinakpan iyon ng isang mapang-akit na ngiti. “Oh hi…” malambing niyang bati habang inaayos ang buhok. “Who are you?” “Not a big deal,” kalmadong sagot ni Drickson. “I just want to ask… who are you talking about? Yung may big mole?” Bahagyang natawa si Nimfa. Taas-kilay. Irap. “Ohhh, the beach girl?” aniya na parang may halong panghahamak. “The so-called mistress of my father!” Sinabi niya iyon na para bang may kulog sa likod niya. “Are you her victim too? Like my father?” dagdag pa niya, sabay crossed arms. “Because if yes… good luck. She’s very… how do you say it? Professional mang-agaw.” Bahagyang tumigas ang pan