All Chapters of Married A Coward Liar, Loved By My Dad: Chapter 201 - Chapter 210

Walang alarm, wala ring maiingay na huni ng ibon. Tanging isang manipis na sinag ng araw lang ang dahan-dahang gumapang sa pagitan ng kurtina sa kwarto na tumama sa sahig, at umakyat sa kama kung saan nakahiga si Lori.Kanina pa mulat ang mga mata niya.Hindi siya sigurado kung gaano na siya katagal na nag-aabang. Ang malinaw lang, hindi naging mahimbing ang tulog niya sa buong gabi. Sa tuwing ipipikit niya ang kanyang mga mata, agad na bumabalik ang isip niya sa iisang bagay. At sa tuwing mangyayari 'yun, sumisikip ang dibdib niya sa halo-halong emosyon… takot, pag-asa, kaba, at kaunting saya na hindi pa niya lubos na maamin sa sarili niya.Bahagyang bumuntong-hininga si Lori, tsaka lumingon sa kanyang tabi. Tulog pa rin si Weston, at napakahimbing ng tulog nito na para bang napakaligtas ng mundo sa paligid ng lalaki. Kalmado ang mukha nito, hindi nakakunot ang makakapal na kilay, at relaxed ang panga. Medyo gulo-gulo rin ang buhok nito, na lalong nagpadagdag sa pagiging pogi nito kay

Tinulungan ni Lori si Weston na mag-impake ng mga damit na dadalhin nito sa Cebu kinaumagahan.Kayang-kaya naman talaga itong gawin ng lalaki mag-isa, lalo pa’t wala naman itong masyadong gamit na dadalhin para sa maikling trip na dalawang araw lang. Pero nagpumilit ang dalaga na tumulong at siya mismo ang pumili ng bawat outfit na isasama nito."Sa wakas, tapos na rin," sabi niya, sabay sara ng zipper ng maliit na suitcase.Tsaka niya iginulong ang bag palabas ng walk-in closet, sakto namang pagpasok nito sa kuwarto, dala ang isang matangkad na baso ng bagong piga na orange juice na ginawa nito para sa kanya."Wow, mukhang refreshing niyan, ah," puna ni Lori, habang nagniningning ang mga mata nang makita ang inumin."Halika, uminom ka muna. Sigurado akong tuyong-tuyo ang lalamunan mo, lalo na’t napakainit ng weather ngayon. Even though it's already late afternoon, the heat is still intense." Inakay siya ni Weston paupo sa sofa.Maagang umalis sa office ang magkasintahan ngayon dahil s

"What do you mean, Patrick? Neighbors? Gusto niyo bang lumipat malapit sa mansyon namin?" tinitigan ni Weston ang kaibigan na may nalilitong mukha.Tumango ang lalaki. "Oo. Matagal nang natipuhan ni Claudia 'yung bahay sa tabi ng sa inyo. Nagustuhan niya 'yung design tsaka 'yung malawak na bakuran. Nagkataon naman na lilipat na sa Netherlands 'yung may-ari, kaya binili ko na agad.""Oh, Robert is moving back to his home country? Hindi ko man lang alam na aalis na siya," kaswal na wika ni Weston."Noong nakaraang linggo ko lang din nalaman. Kaibigan ko kasi 'yung personal assistant niya, that’s why. As soon as I got that information, I immediately contacted the owner. Finally, nabili na rin namin 'yung place na matagal na niyang tinitingnan. Noong dinalaw ka namin, sinabi na niya na nagandahan siya roon.""I like the design. Iba kasi siya sa ibang bahay diyan sa subdivision niyo, Weston. Pero unique din naman 'yung pwesto niyo," tumatawang sabi ni Claudia."Masaya 'yan kung magiging ma

"Love, before we get home, do you want to stop anywhere else?"Dahil walang sagot na narinig mula kay Lori, sumulyap si Weston sa tabi at nakitang mahimbing na palang natutulog ang dalaga. Agad niyang inikot ang tingin sa kalsada para maghanap ng ligtas na lugar kung saan pwedeng itabi muna ang kotse nang saglit. Nang makakita ng magandang pwesto, hininto niya ang sasakyan."Mukhang pagod na pagod ka nga talaga....We only left the mall a few minutes ago, and you're already knocked out," mahina niyang bulong. Inabot niya ang likod ng upuan para kunin ang isang malambot na kumot at maingat itong ipinatong sa dalaga.Yumuko siya para maglapat ng isang malambot na halik sa noo nito bago muling humawak sa manibela para ituloy ang biyahe pauwi. Sa pagmamadali niyang maiuwi ito para makapagpahinga nang komportable, tuluyan nang nawala sa isip niya ang plano sanang paghinto sa pharmacy para bumili ng pregnancy test.Pagkarating na pagkarating nila sa mansyon, pinatay niya ang makina ng kotse a

Umiilaw na ang screen ng ultrasound. Dahan-dahang iginalaw ni Dr. Lucia ang transducer habang nakatitig nang mabuti sa monitor.Lumipas ang ilang segundong tahimik ang lahat.Hindi na nakatiis si Weston sa kaba kaya lumapit siya nang konti. “How is it, Doc?” tanong niya agad. Nakatitig din siya sa monitor, pero hindi naman niya maintindihan ang mga kulay abong hugis doon.Ganoon din ang kaba ni Lori, pero pinilit niyang manahimik habang naghihintay ng resulta.Hindi agad sumagot si Dr. Lucia. Bahagyang tumaas ang kilay nito at bakas sa mukha ang pagkagulat.Kinabahan agad si Lori. "Dok? May problema po ba?"Mabilis na ngumiti ang doktor at tiningnan silang dalawa para pakalmahin. "Wala naman po, Ma'am," sagot nito. "Sa totoo lang, kabaligtaran po ang nangyayari.""A-Anong ibig niyo pong sabihin?" tanong ni Lori, na nalilito na.Inayos ni Dr. Lucia ang transducer nang konti, tsaka itinuro ang monitor."Tingnan niyo po ito, Ma'am, Sir. May nabuong gestational sac sa loob ng matres. Con