Lahat ng Kabanata ng A DANGEROUS MARRIAGE DEAL (SPG): Kabanata 71 - Kabanata 80

Jenyfer Parang ayaw ko pa matapos ang pag-uusap namin ni Rhys, ngunit hindi maari ang gusto ko dahil kailangan na rin nito umalis. Pauwi na ako sa bahay at ihahatid muna nila ako sa bahay, bago sila magtungo sa apartment na pinag-stay-an nilang tatlo. "Kuya Alfonso, Kuya Sameguil. Ingatan niyo po ang asawa ko ha? Kayo ang mananagot sa akin kapag may nangyari masama sa boss n'yo," pabiro kong sabi sa kanila para malibang ako dahil nalulungkot ako malapit na kami ulit maghiwalay ni Rhys. Nakahawak pa rin ako sa kamay ni Rhys at ayaw kong matulog at kumurap baka kasi paggising ko mawala na naman siya na parang sa panaginip ko lang siya nakasama. Hindi niya rin ako binibitawan. Si Kuya Sameguil ang nagmamaneho. Tumingin ako kay Rhys may naisip ako. “Kung sa bahay na lang kayo magtago,” bigla kong suggest sa kaniya. Naging tabingi ang ngiti ko dahil alam ko naman na impossible ang gusto kong mangyari. Dahil hindi papayag si Rhys. Hindi siya agad sumagot. Nakatingin lang siya sa l

Jenyfer Dalawang linggo ang lumipas simula ang muntik akong masagasaan sa palengke. Madalas ng tumawag si Rhys sa akin. Lagi n'yang kinakamusta ang kalagayan naming mag-ina. Pero nakatatawa dahil need pa naming mag-ingat kaya tuwing alas-dos ng madaling araw siya tumatawag para daw walang makatunog. Hinayaan ko lang siya sa trip n'ya. Sinunod ko lang siya kung iyon ba ang makabubuti para sa ‘min ng anak n'ya. Okay lang sa akin kahit madaling araw siya tumawag. Kahit wala naman akong kakaibang nararamdaman sa paligid na tila may nakatunog na buhay siya. Dahil tahimik lang naman ang paligid. Medyo nakapagtataka ngunit ayaw kong maging nega. Nagiging routine ko na ang paggising nang late dahil puyat ako at masarap pa matulog. Inaabala ko rin ang sarili ko sa pagtulong ng magaan na trabaho kay Nanay sa bahay. Kasi hindi na siya sumasama sa Tatay sa tindahan simula ng umuwi ako rito sa bahay, para daw may kasama ako. Sobrang tahimik nga dahil maypasok na si Raysa. Si Dawn wala p

Jenyfer “Bakit mo ba ito ginagawa gayung sabi ng pamilya niyo. Patay na si Rhys. Oh, baka naman iyan ang pinalalabas mo, dahil gusto mong makuha lahat ng yaman ng mga Zhumalde.” “Matalino ka nga talaga,” sabi nito nakangiti. “Ibig sabihin na buhay pa ang asawa ko kaya takot ka sa sarili mong multo?” seryoso kong tanong kay Timmy. Hindi ako natatakot sa kaniya dahil nasa tama ako panig. Damn it! Sinampal ako nito sa kaliwa kong pisngi kaya si Nanay sumigaw, ‘wag daw ako sasaktan dahil buntis ako. Shitty, mariin akong napapikit. Damn it, iniingatan ko nga na 'wag malaman ni Timmy, ang Nanay talaga, mas lalong mapanganib ito. Ayaw kong madamay ang anak ko. Ngunit alam ko nag-alala lang ang Nanay ko, kaya n'ya iyon nasabi kay Timmy, akala n'ya yata. Kung makiusap s'yang buntis ako. Wala nang gagawin na masama itong si Timmy. Baka mas malala pa dahil gusto nila sirain ang asawa ko. Ngumisi si Timmy. “Mas lalong magkukumahog niyan ang pamagkin ko na lumabas kapag nalaman n'yang

Rhys pov 02 Pinalabas ko lahat ang tauhan ko sa loob ng conference room maliban sa dalawang kanan kamay ko na si Alfonso at Sameguil. Napahilamos ako sa mukha ko. Damn it kinuha ni Uncle Timmy ang asawa ko at ‘wag s'yang magkakamali na saktan ang asawa ko dahil kalilimutan ko na itinuring siyang anak ni lolo kahit na ampon lang naman talaga siya. “Boss Rhys,” maingat na tawag ni Sameguil sa akin subalit nagbingi bingihan lang ako, dahil nag-iisip ako kung paano ko malalaman kung saan ni Uncle Timmy dinala ang asawa ko. Humugot ako ng malalim na hininga pilit kong kinokontrol ang nag-aalab kong galit. Pero sa totoo lang, gusto ko ng halughugin ang buong siyudad para lang makita kung nasaan ang asawa ko at maibalik ito ng ligtas. Fvck! Ang asawa ko pa talaga, Uncle Timmy. The only person who ever made me feel human in this cursed world. Naalala ko ang huli naming pag-uusap kaninang madaling-araw. Bumalik daw ako ng walang pasa sa katawan. Damn it. Paano ko iyon gagawin kun

Jenyfer "Nay, okay ka lang ba r'yan?" "Oo anak," "Huwag po kayo mag-aalala. Makatatakas tayo rito ako po ang bahala," wika ko sa kanya. At iyon nga isang oras nang nakaalis si Timmy tahimik ang lahat. Natuwa ako dahil maluwag ang tali sa akin. Kapag senuswerte nga naman akalain mo ang tanga lang ng matanda na iyon. Masaya kong bulong kaya mabilis ang aking kilos inalis ko ang tali sa akin. Nang matanggal ko ang tali. Mabilis kong nalapitan si Nanay. Nanginig pa ang kamay ko nang alisin ko ang tali sa kaniya. Kaya medyo natagalan ako sa pagtanggal ng tali ni Nanay. Shit! Napalunok ako nang biglang bumukas ang pinto pumasok si Timmy. "Tatakas ka pa, huh!" sabi nito at walang babala malakas akong dalawang beses n'yang sinampal kaya nahilo ako. Narinig ko pinaalis nila si Nanay sa kwarto. Tumutol ako, ngunit nahihilo talaga ako parang dumugo pa ang gilid ng labi ko dahil sa malakas na sampal ng hayop na si Timmy. Umiiyak na si Many nakiusap na 'wag akong saktan. Ngunit nadal