บททั้งหมดของ ของชดใช้มาเฟียคาสิโน : บทที่ 31 - บทที่ 40

แลมโบกินีสีเทาเมทัลลิกคันยาวแล่นเข้าซอยส่วนตัวของอาคารพักอาศัยระดับไฮเอนด์อย่างนิ่งสงบเครื่องยนต์คำรามต่ำ ๆ อย่างสุขุม ไม่เร่งแต่หนักแน่นพอให้รู้ว่าไม่ใช่รถที่ใครจะครอบครองได้ง่าย ไฟหน้าคมเฉียบสะท้อนพื้นถนนเรียบสนิท ก่อนรถจะชะลอความเร็วและจอดเข้าช่องประจำอย่างแม่นยำ สีเทาเข้มของตัวรถดูโดดเด่นท่ามกล

แม่มิล่าดึงแขนลูกสาวไว้แน่นกว่าปกติ ราวกับเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้ สีหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกอย่างชัดเจน “มิล่า ไปเดี๋ยวนี้ รีบไปก่อน” น้ำเสียงนั้นรีบเร่งเกินไป แข็งเกินกว่าจะเป็นคำบอกลา “แม่จะให้หนูไปได้ยังไง” มิล่าชะงัก มยุรีส่ายหน้าเร็ว ๆ มือยังไม่ยอมปล่อยจากแขนลูก “ไปมหาลัยล

บ่ายของวันเดียวกัน เสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำแต่หนักแน่นฉีกความสงบของถนนหน้าเขตมหาวิทยาลัยอย่างไม่เกรงใจใคร แลมโบกินีสีเทาเมทัลลิกคันยาวพุ่งเข้ามาในพื้นที่ด้วยความเร็วที่ไม่ควรเกิดขึ้นในสถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยนักศึกษา ยามรักษาการณ์หันมองอย่างตกใจนักศึกษาหลายคนชะลอฝีเท้าบางคนยกโทรศัพท์ขึ้นโดยสัญชาตญาณ

มิล่าเดินกลับเข้าโถงด้านหน้าของอาคารช้า ๆฝีเท้าไม่สม่ำเสมอ เหมือนร่างกายยังตามหัวใจไม่ทัน เสียงพูดคุยของนักศึกษารอบตัวดังขึ้นอีกครั้งหลังพิธีจบไปแล้ว กลุ่มคนทยอยออกจากหอประชุม บ้างหัวเราะ บ้างถ่ายรูป บ้างโทรศัพท์หาคนที่อยากแบ่งปันข่าวดีทุกอย่างดูปกติปกติเกินไป พายยืนอยู่ใกล้บันได มือหนึ่งถือแก้วชา

มิล่าออกจากบ้านก่อนเวลานัดเกือบครึ่งชั่วโมงเสื้อเชิ้ตสีอ่อนถูกรีดเรียบจนแทบไม่มีรอยยับกางเกงยีนส์ขายาวที่เข้ากับเชิ้ตสีอ่อนดูเรียบร้อยเกินกว่าวัยนักศึกษาอย่างเธอจะเลือกใส่ในวันปกติ ใบหน้าถูกแต่งอย่างประณีต แป้งพับถูกกดซ้ำตรงแก้มข้างซ้ายหลายครั้งจนรอยแดงจากฝ่ามือของพ่อเลี้ยงในตอนเช้าถูกกลบมิด เหลือเพ