บททั้งหมดของ ของชดใช้มาเฟียคาสิโน : บทที่ 41 - บทที่ 50

“คุณ…” “เวกเตอร์” เรียวปากสีหวานเอ่ยเสียงกระเส่า ขาดห้วงเพราะลมหายใจที่ถูกช่วงชิงไปเกือบหมด ริมฝีปากร้อนของเวกเตอร์กดลงที่ซอกคอขาวอีกครั้งโดยไม่พูดอะไร คราวนี้ไม่ใช่แค่แตะหรือทาบแต่เป็นการขบเม้มหนักแน่น เหมือนคนกำลังระบายความเครียดให้หลุดไปกับสิ่งนี้ แรงขบนั้นไม่ถึงกับทำให้เจ็บ แต่ก็ไม่อ่อนโยนพอจ

มิล่าก้าวออกจากเพนต์เฮาส์โดยไม่หันกลับไปมอง โถงลิฟต์ยังคงสว่างสะอาดเหมือนเดิม ทุกอย่างดูเป็นระเบียบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยสักนิด แท็กซี่จอดอยู่หน้าตึกโดยที่เธอไม่ต้องยืนรอ มิล่าขึ้นไปนั่งเบาะหลัง เธอเอนศีรษะเบาะหนังเย็นเฉียบมือบางกำสายกระเป๋าแน่นโดยไม่รู้ตัว มิเตอร์เริ่มเดินตัวเลขขยับขึ้นช้า ๆ

ร้านกาแฟชั้นล่างของห้างคึกคักกว่าปกติเพราะเป็นวัดหยุด กลิ่นกาแฟคั่วอ่อนลอยปะปนกับเสียงพูดคุยและเสียงเครื่องชงที่ดังเป็นจังหวะ พายนั่งอยู่ที่โต๊ะประจำใกล้กระจกที่เคยมากับมิล่า หน้าต่างบานใหญ่เปิดรับแสงแดดเช้าอย่างพอดี แก้วลาเต้เย็นวางอยู่ตรงหน้า น้ำแข็งละลายไปเกือบครึ่ง พายดูนาฬิกาข้อมือแล้วยิ้มบาง

พายเดินกลับมาที่โต๊ะพร้อมแก้วกาแฟในมือ วางแก้วตรงหน้ามิล่าอย่างระมัดระวัง ก่อนจะเลื่อนของตัวเองไปฝั่งอาเธอร์ เสียงแก้วกระทบโต๊ะดังเบา ๆ กลมกลืนไปกับเสียงพูดคุยรอบร้าน “ลาเต้เย็นของแก” พายพูดพลางเลิกคิ้ว “ไม่หวานมากนะ แกแค่จิบพอ เดี๋ยววันนี้ฉลองยาว” “ขอบใจนะ” มิล่ารับแก้วมากุมไว้ ความเย็นซึมผ่าน

อีกด้านของโลก ร้านปิ้งย่างชั้นบนของห้างเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ กลิ่นเนื้อย่างและควันบาง ๆ ลอยปะปนกับเสียงดูดควันและเสียงแก้วกระทบโต๊ะ เป็นบรรยากาศคึกคักแบบวันหยุดที่ไม่ต้องเร่งรีบ โต๊ะริมกระจกฝั่งหนึ่งพายนั่งอยู่ฝั่งซ้าย มือหนึ่งถือคีมอีกมือกำลังคีบหมูสามชั้นลงบนเตาอย่างคล่องแคล่ว มิล่านั่งฝั่งตรงข